The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Hæc fémina laudábilis et honoráta méritis, ut sanctis pollet móribus, triúmphat sic cum ángelis.
  Ex corde devotíssimo orans Deum cum lácrimis, vigíliis, ieiúniis hærébat hæc assíduis.
  Contémnens mundi glóriam ac mente semper íntegra, perféctam post iustítiam migrávit super sídera.
  Quæ sanctitátis áctibus sua ditávit límina, lætátur nunc perpétuis cæléstis ædis præmiis.
  Laus uni ac trino Dómino, qui nos eius precátibus, perácto vitæ término, coniúngat cæli cívibus. Amen.
  Ant. 1. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. 1. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Ant. 2. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. 2. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Iob
  Respóndens Iob dixit: Usquequo afflígitis ánimam meam et attéritis me sermónibus? En décies obiurgátis me et non erubéscitis oppriméntes me. Nempe, etsi errávi, mecum erit error meus. Si vos contra me erigímini et argúitis me oppróbriis meis, saltem nunc intellégite quia Deus non æquo iudício afflíxerit me et rete suo me cínxerit. Etsi clamo: Vim pátior! non exáudior; si vocíferor, non est qui iúdicet. Sémitam meam circumspsit, et transíre non possum; et in calle meo ténebras pósuit. Spoliávit me glória mea et ábstulit corónam de cápite meo.
  
  Destrúxit me úndique, et péreo, et evéllit quasi árborem spem meam. Irátus est contra me furor eius, et sic me hábuit quasi hostem suum. Simul venérunt turmæ eius et fecérunt sibi viam advérsus me et obsedérunt in gyro tabernáculum meum. Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi aliéni recessérunt a me. Derelinquérunt me propínqui mei, et qui me nóverant oblíti sunt mei. Inquilíni domus meæ et ancíllæ meæ sicut aliénum habuérunt me, et quasi peregrínus fui in óculis eórum. Servum meum vocávi, et non respóndit; ore próprio deprecábar illum. Hálitum meum exhórruit uxor mea, et fétui fíliis úteri mei. Vel infántes despiciébant me et, cum súrgerem, detrahébant mihi. Abomináti sunt me quondam consiliárii mei; et quem máxime diligébam aversátus est me. Pelli meæ, consúmptis cárnibus, adhæsit os meum, et evánuit cutis mea circa dentes meos. Miserémini mei, miserémini mei, saltem vos, amíci mei, quia manus Dómini tétigit me. Quare persequímini me sicut Deus et cárnibus meis non saturámini? Quis mihi tríbuat ut scribántur sermónes mei? Quis mihi det ut exaréntur in libro stilo férreo et plúmbeo, in ætérnum sculpántur in sílice?
  
  Scio quod redémptor meus vivit et in novíssimo super púlvere stabit; et post pellem meam hanc quam abstraxérunt, et de carne mea vidébo Deum. Quem visúrus sum ego ipse, et óculi mei conspectúri sunt, et non aliénum. Consúmpti sunt renes mei in sinu meo.
  
  Si ergo nunc dícitis: "Quómodo persequémur eum et radícem verbi inveniémus contra eum?" timéte a fácie gládii, quóniam ultor iniquitátum gládius est; et scitóte esse iudícium.
  
  r. Nocte os meum perforátur dolóribus, et qui me cómedunt non dórmiunt; a multitúdine eórum consúmitur vestiméntum meum; * Comparátus sum luto, et assimilátus sum favíllæ et cíneri. v. O custos hóminum, quare me posuísti contrárium tibi, et factus sum mihimetípsi gravis? Parce mihi, Dómine, nihil enim sunt dies mei. * Comparátus sum. v. Glória Patri. * Comparátus sum.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex libris Moralium sancti Gregórii Magni papæ (Lib. 29, 2: PL 76, 478-479)
  Quia dilúculum vel auróra a ténebris in lucem vértitur, non immérito dilúculi vel auróræ nómine omnis electórum Ecclésia designátur. Ipsa namque dum ab infidelitátis nocte ad lucem fídei dúcitur, velut auróræ mora in diem post ténebras splendóre supérnæ claritátis aperítur. Unde et bene in Cánticis canticórum dícitur: Quæ est ista quæ progréditur quasi auróra consúrgens? Sancta enim Ecclésia cæléstis vitæ præmia áppetens, auróra vocáta est, quia, dum peccatórum ténebras déserit, iustítiæ luce fulgéscit.
  
  Habémus tamen subtílius áliquid quod consideráta qualitáte dilúculi vel auróræ pensémus. Auróra namque vel dilúculum noctem quidem præterísse núntiant, nec tamen diéi claritátem íntegram osténtant; sed dum illam pellunt, hanc suscípiunt, lucem ténebris permíxtam tenent. Quid ítaque in hac vita omnes qui veritátem séquimur, nisi auróra vel dilúculum sumus? Quia et quædam iam quæ lucis sunt ágimus, et tamen in quibúsdam adhuc tenebrárum relíquiis non carémus. Per Prophétam quippe Deo dícitur: Non iustificábitur in conspéctu tuo omnis vivens. Rursum scriptum est: In multis offéndimus omnes.
  
  Unde Paulus cum díceret: Nox præcéssit, nequáquam súbdidit: dies venit, sed: Dies autem appropinquávit. Qui enim post discéssum noctis iam non venísse sed appropinquásse diem insínuat, esse se procul dúbio ante solem, post ténebras, adhuc in auróra demónstrat. Tunc autem plene sancta electórum Ecclésia dies erit, cum ei admíxta peccáti umbra iam non erit. Tunc plene dies erit, quando intérni lúminis perfécto fervóre clarúerit.
  
  r. Scio, Dómine, quia morti me traditúrus es, ubi constitúta est omnis domus vivéntium; spero in te, Dómine, quia non ad consumptiónem meam emíttis manum tuam; et si in profúndum ínferni demérsus fúero, * Inde me liberábis. v. Si ascéndero in cælum tu illic es, et si descéndero ad ínfernum ades. * Inde. v. Glória Patri. * Inde.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut