v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Ant. 1. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius (T. P. allelúia).
Ant. 1. His mouth is open to wisdom, and the law of mercy is on his tongue (T. P. alléluia).
Psalmus 18 (19) A
Psalm 18 (19) A
Laus Domini rerum conditoris
Praise to the Lord creator of all things
Visitabit nos Oriens ex alto... ad dirigendos pedes nostros in viam pacis (Lc 1, 78. 79).
The star from on high has come to visit us and guide our steps on the path of peace. (Lk 1, 78. 79).
Cæli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.
The heavens shew forth the glory of God, and the firmament declareth the work of his hands.
Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
Day to day uttereth speech, and night to night sheweth knowledge.
Non sunt loquélæ neque sermónes, * quorum non intellegántur voces:
There are no speeches nor languages, where their voices are not heard.
in omnem terram exívit sonus eórum * et in fines orbis terræ verba eórum.
Their sound hath gone forth into all the earth: and their words unto the ends of the world.
Soli pósuit tabernáculum in eis, † et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo, * exsultávit ut gigas ad curréndam viam.
He hath set his tabernacle in the sun: and he, as a bridegroom coming out of his bride chamber, Hath rejoiced as a giant to run the way:
A fínibus cælórum egréssio eius†et occúrsus eius usque ad fines eórum, * nec est, quod se abscóndat a calóre eius.
His going out is from the end of heaven, And his circuit even to the end thereof: and there is no one that can hide himself from his heat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius (T. P. allelúia).
Ant. His mouth is open to wisdom, and the law of mercy is on his tongue (T. P. alléluia).
Ant. 2. Sanctæ mulíeres sperántes in Deum cantavérunt in corde suo (T. P. allelúia).
Ant. 2. The holy women, hoping in God, sang in their hearts (T. P. alléluia).
Psalmus 44 (45)
Psalm 44 (45)
Regis nuptiæ
Wedding song for the king
Ecce Sponsus venit; exite obviam ei (Mt 25, 6).
Behold the bridegroom, go out to meet him (Mt 25:6).
I
I
Eructávit cor meum verbum bonum, † dico ego ópera mea regi. * Língua mea cálamus scribæ velóciter scribéntis.
From my heart springs a beautiful song; it is unto the king that I relate my works. My tongue is like the swift reed of the scribe.
Speciósus forma es præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis, * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
Thou art the fairest of the sons of man, grace is poured out on thy lips, and wherefore God has blessed thou forevermore.
Accíngere gládio tuo super femur tuum, potentíssime, * magnificéntia tua et ornátu tuo.
gird thy sword on thy thigh, O hero, put on thy splendor and majesty.
Et ornátu tuo procéde, currum ascénde * propter veritátem et mansuetúdinem et iustítiam.
And in thy majesty come forward, mount thy chariot, fight for truth, meekness and justice.
Et dóceat te mirabília déxtera tua: † sagíttæ tuæ acútæ — pópuli sub te cadent— * in corda inimicórum regis.
and let thy right hand make thou dost wonderful deeds. Thy arrows are sharp, peoples will fall at thy feet, they will pierce the hearts of the king's enemies.
Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi; * sceptrum æquitátis sceptrum regni tui.
Thy throne, O God, is established forevermore; the scepter of thy kingdom is a scepter of righteousness.
Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, † proptérea unxit te Deus, Deus tuus, * óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
Thou lovest righteousness and hate iniquity: wherefore God thy God has anointed thou with the oil of gladness, in preference to thy companions.
Myrrha et álœ et cásia ómnia vestiménta tua; * e dómibus ebúrneis chordæ deléctant te.
Myrrh, aloes, and cassia exhale from all thy garments, from the ivory palaces, the lyres rejoice thee.
Fíliæ regum in pretiósis tuis; * ástitit regína a dextris tuis ornáta auro ex Ophir.
Kings' daughters are amongst thy beloveds, the queen is at thy right hand, adorned with the gold of Ophir.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sanctæ mulíeres sperántes in Deum cantavérunt in corde suo (T. P. allelúia).
Ant. The holy women, hoping in God, sang in their hearts (T. P. alléluia).
Ant. 3. Adducéntur Dómino in lætítia et exsultatióne (T. P. allelúia).
Ant. 3. They will be presented unto the Lord with joy and gladness (T. P. alléluia).
II
II
Audi, fília, et vide, † et inclína aurem tuam * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui;
Hearken, my daughter, behold and hearken: forget thy people and thy father's house,
et concupíscet rex spéciem tuam. * Quóniam ipse est dóminus tuus, et adóra eum.
and the king will be enamoured of thy beauty; for He is thy Lord: pay Him thy homage.
Fília Tyri cum munéribus; * vultum tuum deprecabúntur dívites plebis.
The daughter of Tyre, with gifts, and the richest of the people will seek thy favor.
Gloriósa nimis fília regis intrínsecus, * textúris áureis circumamícta.
All resplendent is the king's daughter in the interior; his garment is made of golden cloth.
In véstibus variegátis adducétur regi; * vírgines post eam, próximæ eius, afferúntur tibi.
In a dress of various colours, she is presented unto the king; after them, young girls his companions, are brought unto thee.
Afferúntur in lætítia et exsultatióne, * adducúntur in domum regis.
They are introduced in the midst of rejoicing and gladness; they enter the King's palace.
Pro pátribus tuis erunt tibi fílii; * constítues eos príncipes super omnem terram.
In the place of thy fathers, sons are born unto thee; thou shalt make them princes over all the earth.
Memor ero nóminis tui * in omni generatióne et generatióne;
They will keep in remembrance thy name from generation to generation.
proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum * et in sǽculum sǽculi.
Wherefore the peoples will praise thou forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Adducéntur Dómino in lætítia et exsultatióne (T. P. allelúia).
Ant. They will be presented unto the Lord with joy and gladness (T. P. alléluia).
v. Meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper. (T.P. allelúia.) r. Dómine, adiútor meus et redémptor meus (T.P. allelúia.)
In primo nocturno, anno II
De libro Iob
Respóndens Iob dixit: Usquequo afflígitis ánimam meam et attéritis me sermónibus? En décies obiurgátis me et non erubéscitis oppriméntes me. Nempe, etsi errávi, mecum erit error meus. Si vos contra me erigímini et argúitis me oppróbriis meis, saltem nunc intellégite quia Deus non æquo iudício afflíxerit me et rete suo me cínxerit. Etsi clamo: Vim pátior! non exáudior; si vocíferor, non est qui iúdicet. Sémitam meam circumspsit, et transíre non possum; et in calle meo ténebras pósuit. Spoliávit me glória mea et ábstulit corónam de cápite meo.
Destrúxit me úndique, et péreo, et evéllit quasi árborem spem meam. Irátus est contra me furor eius, et sic me hábuit quasi hostem suum. Simul venérunt turmæ eius et fecérunt sibi viam advérsus me et obsedérunt in gyro tabernáculum meum. Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi aliéni recessérunt a me. Derelinquérunt me propínqui mei, et qui me nóverant oblíti sunt mei. Inquilíni domus meæ et ancíllæ meæ sicut aliénum habuérunt me, et quasi peregrínus fui in óculis eórum. Servum meum vocávi, et non respóndit; ore próprio deprecábar illum. Hálitum meum exhórruit uxor mea, et fétui fíliis úteri mei. Vel infántes despiciébant me et, cum súrgerem, detrahébant mihi. Abomináti sunt me quondam consiliárii mei; et quem máxime diligébam aversátus est me. Pelli meæ, consúmptis cárnibus, adhæsit os meum, et evánuit cutis mea circa dentes meos. Miserémini mei, miserémini mei, saltem vos, amíci mei, quia manus Dómini tétigit me. Quare persequímini me sicut Deus et cárnibus meis non saturámini? Quis mihi tríbuat ut scribántur sermónes mei? Quis mihi det ut exaréntur in libro stilo férreo et plúmbeo, in ætérnum sculpántur in sílice?
Scio quod redémptor meus vivit et in novíssimo super púlvere stabit; et post pellem meam hanc quam abstraxérunt, et de carne mea vidébo Deum. Quem visúrus sum ego ipse, et óculi mei conspectúri sunt, et non aliénum. Consúmpti sunt renes mei in sinu meo.
Si ergo nunc dícitis: "Quómodo persequémur eum et radícem verbi inveniémus contra eum?" timéte a fácie gládii, quóniam ultor iniquitátum gládius est; et scitóte esse iudícium.
r. Nocte os meum perforátur dolóribus, et qui me cómedunt non dórmiunt; a multitúdine eórum consúmitur vestiméntum meum; * Comparátus sum luto, et assimilátus sum favíllæ et cíneri. v. O custos hóminum, quare me posuísti contrárium tibi, et factus sum mihimetípsi gravis? Parce mihi, Dómine, nihil enim sunt dies mei. * Comparátus sum. v. Glória Patri. * Comparátus sum.
In secundo nocturno, anno II
Ex libris Moralium sancti Gregórii Magni papæ (Lib. 29, 2: PL 76, 478-479)
Quia dilúculum vel auróra a ténebris in lucem vértitur, non immérito dilúculi vel auróræ nómine omnis electórum Ecclésia designátur. Ipsa namque dum ab infidelitátis nocte ad lucem fídei dúcitur, velut auróræ mora in diem post ténebras splendóre supérnæ claritátis aperítur. Unde et bene in Cánticis canticórum dícitur: Quæ est ista quæ progréditur quasi auróra consúrgens? Sancta enim Ecclésia cæléstis vitæ præmia áppetens, auróra vocáta est, quia, dum peccatórum ténebras déserit, iustítiæ luce fulgéscit.
Habémus tamen subtílius áliquid quod consideráta qualitáte dilúculi vel auróræ pensémus. Auróra namque vel dilúculum noctem quidem præterísse núntiant, nec tamen diéi claritátem íntegram osténtant; sed dum illam pellunt, hanc suscípiunt, lucem ténebris permíxtam tenent. Quid ítaque in hac vita omnes qui veritátem séquimur, nisi auróra vel dilúculum sumus? Quia et quædam iam quæ lucis sunt ágimus, et tamen in quibúsdam adhuc tenebrárum relíquiis non carémus. Per Prophétam quippe Deo dícitur: Non iustificábitur in conspéctu tuo omnis vivens. Rursum scriptum est: In multis offéndimus omnes.
Unde Paulus cum díceret: Nox præcéssit, nequáquam súbdidit: dies venit, sed: Dies autem appropinquávit. Qui enim post discéssum noctis iam non venísse sed appropinquásse diem insínuat, esse se procul dúbio ante solem, post ténebras, adhuc in auróra demónstrat. Tunc autem plene sancta electórum Ecclésia dies erit, cum ei admíxta peccáti umbra iam non erit. Tunc plene dies erit, quando intérni lúminis perfécto fervóre clarúerit.
r. Scio, Dómine, quia morti me traditúrus es, ubi constitúta est omnis domus vivéntium; spero in te, Dómine, quia non ad consumptiónem meam emíttis manum tuam; et si in profúndum ínferni demérsus fúero, * Inde me liberábis. v. Si ascéndero in cælum tu illic es, et si descéndero ad ínfernum ades. * Inde. v. Glória Patri. * Inde.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Deus, qui nos ánnua beátæ N. festivitáte lætíficas, da, quǽsumus, ut, quam venerámur offício, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
