v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rerum suprémo in vértice regína, Virgo, sísteris, exuberánter ómnium ditáta pulchritúdine.
Princeps opus tu cétera inter creáta prǽnites, prædestináta Fílium, qui prótulit te, gígnere.
Ut Christus alta ab árbore rex purpurátus sánguine, sic passiónis párticeps tu mater es vivéntium.
Tantis decóra láudibus, ad nos ovántes réspice, tibíque sume grátulans quod fúndimus præcónium.
Patri sit et Paráclito tuóque Nato glória, qui veste te mirábili circumdedérunt grátiæ.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. 2. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. 3. The sacrifice of praise will honor Me.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. The sacrifice of praise will honor Me.
In primo nocturno, anno II
De libro Qóhelet
Dulce lumen et delectábile est óculis vidére solem. Si annis multis víxerit homo et in his ómnibus lætátus fúerit, meminísse debet tenebrósi témporis, quod multum erit: omne quod vénerit vánitas. Lætáre ergo, iúvenis, in adulescéntia tua, et in bono sit cor tuum in diébus iuventútis tuæ, et ámbula in viis cordis tui et in intúitu oculórum tuórum; et scito quod pro ómnibus his addúcet te Deus in iudícium. Aufer curam a corde tuo et ámove malum a carne tua; adulescéntia enim et iuvéntus vanæ sunt.
Meménto Creatóris tui in diébus iuventútis tuæ, ántequam véniat tempus afflictiónis et appropínquent anni de quibus dicas: "Non mihi placent"; ántequam tenebréscat sol et lumen et luna et stellæ, et revertántur nubes post plúviam; quando commovebúntur custódes domus, et nutábunt viri fortíssimi, et otiósæ erunt moléntes imminúto número, et tenebréscent vidéntes per forámina, et claudéntur óstia in platéa submíssa voce moléntis, et consúrgent ad vocem vólucris, et súbsident omnes fíliæ cárminis; excélsa quoque timébunt et formidábunt in via.
Florébit amýgdalus, reptábit locústa et dissipábitur cápparis, quóniam ibit homo in domum æternitátis suæ, et circuíbunt in platéa plangéntes, ántequam rumpátur funículus argénteus, et frangátur lécythus áureus, et conterátur hýdria super fontem, et confringátur rota super cistérnam, et revertátur pulvis in terram suam, unde erat, et spíritus rédeat ad Deum qui dedit illum. Vánitas vanitátum, dixit Ecclesiástes, et ómnia vánitas.
r. Dómine, Pater et Deus vitæ meæ, ne derelínquas me in cogitátu malígno; extolléntiam oculórum meórum ne déderis mihi et desidérium malígnum avérte a me, Dómine; aufer a me concupiscéntiam, * Et ánimo irreverénti et infruníto ne tradas me, Dómine. v. Da mihi, Dómine, sédium tuárum assistrícem sapiéntiam. * Et ánimo. v. Glória Patri. * Et ánimo.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus Petri Blesénsis presbýteri (Sermo 33: PL 207, 661-662)
Veni, elécta mea, veni. Vocátio est ad supereminéntem glóriæ mansiónem. O Virgo vírginum! O vírginum decus! Videbáris derelícta eo témpore quo fructus ventris tui, fructus terræ súblimis ascéndit in cælum; sed non vocáberis ultra derelícta, et terra tua non vocábitur ámplius desoláta, sed vocábitur: volúntas Dei in ea, et terra tua inhabitábitur. Veni, elécta mea, "et ponam in te thronum meum", ut tecum sim, et tecum quiéscam.
Sunt álii throni quidem scílicet divíni spíritus multa Deo familiaritáte coniúncti: sed beáta María longe coniúnctior est fílio suo, cum sint duo de carne una. Hanc prærogatívam dedit Pater Fílio, ut sit ei consubstántialis; hanc prærogatívam habet Mater, ut sit ei consubstantiális. Ipsa quidem significáta per nominatíssimum thronum illum Salomónis. Ad hæc hódie vocáta et elécta est, ut sit thronus, ut sit quasi sólium excélsum et elevátum.
De throno hoc Christus iurisdictiónem exércet pacíficam; Fílius enim per præséntiam, per preces et mérita suæ matris largítur captívis indulgéntiam, clausis apertiónem, cæcis illuminatiónem, laborántibus réquiem, infirmántibus sanitátem, indigéntibus abundántiam, metuéntibus securitátem, inter amícos fidem, inter inimícos pacem, in dúbiis certitúdinem, in erróre consílium, in tribulatióne solátium, in bello propugnáculum, in exsílio refúgium, in naufrágio portum, ignorántibus sapiéntiam, humiliántibus exaltatiónem, pupíllis et víduis consolatiónem, incipiéntibus et proficiéntibus grátiam, perficiéntibus et triumphántibus glóriam et corónam.
r. Salve, nóbilis virga Iesse; salve, flos campi, María; * Ex te ortum est lílium convállium. v. Odor tuus super cuncta pretiósa unguénta, favus distíllans lábia tua, mel et lac sub lingua tua. * Ex te. v. Glória Patri. * Ex te.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
