v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Somno reféctis ártubus, spreto cubíli, súrgimus: nobis, Pater, canéntibus adésse te depóscimus.
Our limbs refreshed with slumber now, And sloth cast off, in prayer we bow; And while we sing Thy praises dear, O Father, be Thou present here.
Te lingua primum cóncinat, te mentis ardor ámbiat, ut áctuum sequéntium tu, sancte, sis exórdium.
To Thee our earliest morning song, To Thee our heart’s full powers belong; And Thou, O Holy One, prevent Each following action and intent.
Cedant tenébræ lúmini et nox diúrno síderi, ut culpa, quam nox íntulit, lucis labáscat múnere.
As shades at morning flee away, And night before the star of day; So each transgression of the night Be purged by Thee, celestial Light!
Precámur ídem súpplices noxas ut omnes ámputes, et ore te canéntium laudéris in perpétuum.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Or:
Hymnus
Ætérna lux, divínitas, in unitáte Trínitas, te confitémur débiles, te deprecámur súpplices.
Summum Paréntem crédimus Natúmque Patris únicum, et caritátis vínculum qui iungit illos Spíritum.
O véritas, o cáritas, o finis et felícitas, speráre fac et crédere, amáre fac et cónsequi.
Qui finis et exórdium rerúmque fons es ómnium, tu solus es solácium, tu certa spes credéntium.
Qui cuncta solus éfficis cunctísque solus súfficis, tu sola lux es ómnibus et præmium sperántibus.
Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
Ant. 1. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.
Ant. 1. Our God will come to manifest Himself, and will not be silent.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.
Ant. Our God will come to manifest Himself, and will not be silent.
Ant. 2. Immola Deo sacrifícium laudis.
Ant. 2. Immolate a sacrifice of praise to God.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Immola Deo sacrifícium laudis.
Ant. Immolate a sacrifice of praise to God.
Ant. 3. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.
Ant. 3. For I want mercy, not sacrifice, and the knowledge of God is better than burnt offerings.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.
Ant. For I want mercy, not sacrifice, and the knowledge of God is better than burnt offerings.
In primo nocturno, anno II
De Libro Sirácidæ 2, 1-23
Fili, accédens ad servitútem Dei sta in iustítia et timóre, et præpara ánimam tuam ad tentatiónem. Dírige cor tuum et sústine, inclína aurem tuam et súscipe verba intelléctus et ne sollícitus sis in témpore calamitátis. Sústine sustentatiónes Dei, coniúngere Deo et ne laxes, ut sápiens fias in viis tuis. Omne, quod tibi applícitum fúerit, áccipe et in dolóre sústine et in humilitáte tua patiéntiam habe, quóniam in igne probátur aurum et argéntum, hómines vero receptíbiles in camíno humiliatiónis.
Crede Deo, et recuperábit te, et spera in illum, et díriget viam tuam; serva timórem illíus et in illo veterásce. Metuéntes Dóminum, sustinéte misericórdiam eius et non deflectátis ab illo, ne cadátis. Qui timétis Dóminum, crédite illi, et non evacuábitur merces vestra. Qui timétis Dóminum, speráte in bona et in oblectatiónem ævi et in misericórdiam. Qui timétis Dóminum, dilígite illum, et illuminabúntur corda vestra.
Respícite, fílii, generatiónes antíquas et vidéte: quis sperávit in Dómino et confúsus est? Aut quis permánsit in mandátis eius et derelíctus est? Aut quis invocávit eum, et despéxit illum? Quóniam pius et miséricors est Dóminus et remíttet in die tribulatiónis peccáta et protéctor est ómnibus exquiréntibus se in veritáte. Væ dúplici corde et lábiis sceléstis et mánibus dissolútis et peccatóri terram ingrediénti duábus viis! Væ dissolútis corde, qui non credunt, et ídeo non protegéntur! Væ vobis qui perdidístis sustinéntiam et qui dereliquístis vias rectas et divertístis in vias pravas! Et quid faciétis, cum inspícere cœperit Dóminus? Qui timent Dóminum, non erunt incredíbiles verbo illíus; et, qui díligunt illum, conservábunt viam illíus. Qui timent Dóminum, inquírent quæ beneplácita sunt ei; et, qui díligunt eum, replebúntur lege ipsíus. Qui timent Dóminum, præparábunt corda sua et in conspéctu illíus sanctificábunt ánimas suas. Qui timent Dóminum, custódiunt mandáta illíus et patiéntiam habébunt usque ad inspectiónem illíus dicéntes: "Si pæniténtiam non egérimus, incidémus in manus Dómini et non in manus hóminum; secúndum enim magnitúdinem ipsíus, sic et misericórdia illíus."
r. Quæ sunt in corde hóminis óculi tui vident, Dómine, et in libro tuo ómnia scribéntur. * Homo videt in fácie, Deus autem in corde. v. Imperféctum meum vidérunt óculi tui, et in libro tuo ómnia scribéntur. * Homo. v. Glória Patri. * Homo.
In secundo nocturno, anno II
Ex tractátu sancti Basílii Magni epíscopi De Spíritu Sancto (Cap. 8: PG 32, 98-99)
Omne animárum auxílium per Christum est, atque iuxta síngula curándi ac providéndi génera excogitáta est peculiáris quædam appellátio. Cum enim ánimam incontaminátam, non habéntem máculam aut rugam, quasi puram vírginem sibi adiúngit, sponsus appellátur; cum vero eam pravis diáboli plagis afflictátam récipit, ac peccátis gráviter laborántem sanat, médicus vocátur. Utrum ígitur quod hisce modis nostri curam gerit, cogitatiónes nostras eo dedúcet, ut humílius de eo sentiámus? an pótius e divérso effíciet, ut Servatóris et ingéntem poténtiam et humanitátem erga nos admirémur, quod et cómpati nostris infirmitátibus sustínuit, et se ad nostram infirmitátem pótuit demíttere? Neque enim cælum ac terra, immensáque mária, nec animántia, vel in aquis vel in terris degéntia, nec plantæ, nec astra nec aer, nec anni témpora, nec múltiplex univérsi ornátus, excelléntiam poténtiæ illíus perínde comméndat, atque quod Deus incomprehensíbilis pótuit per carnem citra noxam cum morte conflictári, ut nobis sua ipsíus passióne largirétur immortalitátem.
Quod si Apóstolus ait: In his ómnibus superámus per eum qui diléxit nos, nequáquam hac voce húmile quoddam ministérium índicat, sed auxílium pótius, quod per impérium suæ poténtiæ operátur in nobis. Síquidem ipsum, alligávit fortem diripuítque vasa illíus, vidélicet nos, quibus ad ómnia mala ópera fúerat abúsus; fecítque vasa utília Dómino, apparátos ad omne opus bonum, per líberi arbítrii nostri præparatiónem. Hoc pacto accéssum ad Patrem habúimus per ipsum, transláti de potestáte tenebrárum in partem sortis sanctórum in lúmine.
Ne ígitur dispensatiónem Fílii coáctum ex servíli humilitáte ministérium existimémus; sed voluntáriam sollicitúdinem ex bonitáte ac misericórdia, iuxta voluntátem Dei et Patris, erga suum figméntum exhíbitam. Sic enim servábimus pietátem, si in ómnibus rebus ab eo peráctis et perféctam illi poténtiam testimónio nostro tribuérimus, nec usquam illum a patérna voluntáte separavérimus.
r. Avérsio parvulórum interfíciet eos, et prospéritas stultórum perdet illos. * Qui autem me audíerit, absque terróre quiéscet. v. O viri, ad vos clámito, et vox mea ad fílios hóminum. * Qui autem. v. Glória Patri. * Qui autem.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
