The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
  Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
  Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
  Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
  Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Ant. 1. Laborávi clamans, dum spero in Deum meum.
  Ant. 1. I've grown tired of shouting, whilst I hope in my God.
  Psalmus 68
Psalm 68
  Zelus domus tuæ comedit me
The zeal of Your house devours me
  Dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum (Mt 27,34).
They gave Him wine mixed with gall to drink.
  I
I
  Salvum me fac, Deus, * quóniam venérunt aquæ usque ad guttur meum.
  Save me, O God, for the waters have entered my soul.
  Infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia; * veni in profúnda aquárum, et fluctus demérsit me.
  I am buried in a deep mud, where there is no consistency; I went down unto the bottom of the water and the flood overwhelmed me.
  Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
  I tired myself out screaming, my throat was hoarse; my eyes have been exhausted, whilst I wait for my God.
  Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
  They have become more numerous than the hairs on my head, those who hate me without cause.
  Confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei mendáces; * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
  They have become strong, my enemies who persecute me unjustly; I had to pay for what I hadn't taken.
  Deus, tu scis insipiéntiam meam, * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
  O God, Thou knowest my folly, and my sins are not hidden from Thou.
  Non erubéscant in me, qui exspéctant te, * Dómine, Dómine virtútum.
  Let not those who hope in Thou be ashamed for my sake, O Lord, Lord of hosts.
  Non confundántur super me, * qui quærunt te, Deus Israel.
  Let them not be confounded about me, those who seek Thou, God of Israel.
  Quóniam propter te sustínui oppróbrium, * opéruit confúsio fáciem meam;
  For it was for Thee's sake that I suffered reproach, and confusion covered my countenance.
  extráneus factus sum frátribus meis * et peregrínus fíliis matris meæ.
  I became a stranger to my brethren, and a stranger to my mother's sons.
  Quóniam zelus domus tuæ comédit me, * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
  For the zeal of Thy house has devoured me, and the insults of those who reviled Thou hast fallen upon me.
  Et flevi in ieiúnio ánimam meam, * et factum est in oppróbrium mihi.
  I have afflicted my soul by fasting, and it hath been made a subject of reproach.
  Et pósui vestiméntum meum cilícium, * et factus sum illis in parábolam.
  I have taken a hairshirt for my garment, and I have become their fable.
  Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, * et in me canébant, qui bibébant vinum.
  Those who sat at the door spoke against me, and those who drank wine mocked me with their songs.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Laborávi clamans, dum spero in Deum meum.
  Ant. I've grown tired of shouting, whilst I hope in my God.
  Ant. 2. Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
  Ant. 2. They gave me gall for food, and for my thirst they gave me vinegar to drink.
  II
II
  Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, * in témpore benepláciti, Deus.
  But I pray to Thou, Lord. This is the favorable time, O God.
  In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ.
  According unto the greatness of Thy mercy, hearken unto me, according unto the truth of Thy promises of salvation.
  Éripe me de luto, ut non infígar, erípiar ab iis, qui odérunt me, * et de profúndis aquárum.
  the raging waves do not overwhelm me; let not the abyss swallow me up, and let the well not close its mouth on me.
  Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua; * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
  Hearken unto me, O Lord, for Thy mercy is all sweet; behold upon me according unto the abundance of Thy bounties.
  Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo; * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
  And do not turn Thy face away from Thy servant; forasmuch as I am in anguish, hearken unto me quickly.
  Accéde ad ánimam meam, víndica eam, * propter inimícos meos rédime me.
  Be attentive to my soul, and deliver it for the sake of my enemies.
  Tu scis oppróbrium meum * et confusiónem meam et reveréntiam meam.
  Thou knowest my reproach, and my confusion, and my shame.
  In conspéctu tuo sunt omnes, qui tríbulant me; *oppróbrium contrívit cor meum, et elángui.
  All those who persecute me are before thee; my heart expects insult and misery.
  Et sustínui, qui simul contristarétur, et non fuit, * et qui consolarétur, et non invéni.
  And I waited for someone to grieve with me, but no one did; and that someone would console me, but I found no one.
  Et dedérunt in escam meam fel * et in siti mea potavérunt me acéto.
  And they gave me gall for food, and in my thirst they quenched me with vinegar.
  [Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum * et in retributiónes et in scándalum.
  [Let their table be before them as a net, a just punishment and a stone of scandal.
  Obscuréntur óculi eórum, ne vídeant, * et lumbos eórum semper infírma.
  Let their eyes be darkened, so that they cease to behold, and bow their backs forevermore.
  Effúnde super eos iram tuam, * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
  Pour out Thy wrath on them, and let the fury of Thy wrath seize them.
  Fiat commorátio eórum desérta, * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
  Let their dwelling be desolate, and let there be no one to dwell in their tents.
  Quóniam, quem tu percussísti, persecúti sunt, * et super dolórem eíus, quem vulnerásti, addidérunt.
  Forasmuch as they persecuted him whom Thou smote, and added unto the pain of my wounds.
  Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum, * et non véniant ad iustítiam tuam.
  Add iniquity to their iniquity, and let them not enter into Thy righteousness.
  Deleántur de libro vivéntium * et cum iústis non scribántur.]
  Let them be blotted out of the book of the living, and let them not be inscribed with the righteous.]
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
  Ant. They gave me gall for food, and for my thirst they gave me vinegar to drink.
  Ant. 3. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.
  Ant. 3.
  III
III
  Ego autem sum pauper et dolens; * salus tua, Deus, súscipit me.
  As for me, I am poor and in pain; Thy salvation, O God, has raised me up.
  Laudábo nomen Dei cum cántico * et magnificábo eum in laude.
  I will praise the name of God with songs, and glorify him with praises;
  Et placébit Dómino super taurum, * super vítulum córnua producéntem et úngulas.
  and it will be more pleasing to God than the young calf, whose horns and nails grow.
  Vídeant húmiles et læténtur; * quærite Deus, et vivet cor vestrum,
  Let the poor behold it and rejoice. Seek God, and thy soul will live;
  quóniam exaudívit páuperes Dóminus * et vinctos suos non despéxit.
  for the Lord has heard the poor, and He hath not despised His captives.
  Laudent illum cæli et terra, * mária et ómnia reptília in eis.
  Let the heavens and the earth praise Him; the sea, and all that moves in it.
  Quóniam Deus salvam fáciet Sion et ædificábit civitátes Iudæ; * et inhabitábunt ibi et possidébunt eam.
  For God will save Zion, and the cities of Judah will be built. They will live there, and they will acquire it as an inheritance.
  Et semen servórum eius hereditábunt eam * et, qui díligunt nomen eius, habitábunt in ea.
  And the race of His servants will possess it, and those who love His Name will dwell there.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.
  Ant.
  In primo nocturno, anno II
  De Libro Sirácidæ 6, 5-23
  Os dulce multíplicat amícos et mítigat inimícos; et lingua éucharis salútem dicit. Multi pacífici sint tibi, et consiliárius sit tibi unus de mille. Si póssides amícum, in tentatióne pósside eum et ne fácile credas ei. Est enim amícus secúndum opportunitátem suam et non permanébit in die tribulatiónis. Et est amícus qui convértitur ad inimicítiam et rixam convícii tui denudábit. Est autem amícus sócius mensæ et non permanébit in die necessitátis; in prósperis erit tibi quasi coæquális et in domésticis tuis fiduciáliter aget. Si humiliátus fúeris, convertétur contra te et a fácie tua abscóndet se.
  
  Ab inimícis tuis separáre et de amícis tuis atténde. Amícus fidélis protéctio fortis; qui autem invénit illum, invénit thesáurum. Amíco fidéli nulla est comparátio, et non est ponderátio contra bonitátem illíus. Amícus fidélis medicaméntum vitæ, et qui métuunt Dóminum invénient illum. Qui timet Deum, æque habébit amicítiam eius, quóniam secúndum illum erit amícus illíus.
  
  Fili, a iuventúte tua éxcipe doctrínam et usque ad canos invénies sapiéntiam. Quasi is qui arat et séminat, accéde ad eam et sústine bonos fructus illíus. In ópere enim ipsíus exíguum laborábis et cito edes de generatiónibus illíus. Quam áspera est nímium sapiéntia indóctis homínibus, et non permanébit in illa excors. Quasi lapis probatiónis gravis erit super illum, et non demorábitur proícere illam. Doctrína est enim secúndum nomen eius et non est multis manifésta; quibus autem cógnita est, pérmanet usque ad conspéctum Dei.
  
  r. Gyrum cæli circuívi sola et in flúctibus maris ambulávi; in omni gente et in omni pópulo primátum ténui; * Superbórum et sublímium colla, própria virtúte, calcávi. v. Ego in altíssimis hábito, et thronus meus in colúmna nubis. * Superbórum. v. Glória Patri. * Superbórum.
  
  In II nocturno, utroque anno
  Ex Scriptis sancti Ioánnis Henríci Newman, presbýteri et Ecclésiæ doctóris
  (Apologia Pro Vita Sua, Chapter V: Position of My Mind since 1845, London 1864, pp. 238-239, 250-251)
  Tamquam fluctibus agitatum in portum me tandem venisse videbatur
  Ex illa die qua cathólicus factus sum et déinceps, nihil plane sententiárum de religióne narrándum plus hábeo. Mentem autem nequáquam pigram réliqui neque a ratiocinatiónibus theológicis abstínui, sed neve variatiónes in cogitatióne neve sollicitúdines in corde reférre váleo. Omnis dúbii expers, in pace perfécta atque tranquillitáte hucúsque vivo. De intelléctu vel móribus a die conversiónis meæ mutátis nihil cónscius sum. Etenim, nec fidem in veritátes Revelatiónis principáles firmiórem, nec mei compotiórem, nec meípsum ferventiórem sentiébam. At tamquam flúctibus agitátum in portum me tandem venísse videbátur; unde meípsum usque ad hodiérnam diem beátum iúgiter ǽstimo.
  
  Neque artículos ínsuper qui de sýmbolo anglicáno desunt diffíciles recéptu invéni. Nonnúllos enim iamdúdum accéperam; ómnibus autem absque periclitatióne consénsi. Quos in die receptiónis sine ulla disceptatióne proféssus sum, eósdem étiam nunc ita confíteor. Sunt enim difficultátes intellegéndi in ómnibus sýmboli christiáni artículis sive a cathólicis sive a protestántibus proféssis quas neque negáre neque simplíciter me sólvere posse assevéro. Ac tamétsi multi sunt qui difficultátes in Religióne séntiant, quorum ego unus sum, coniunctiónem tamen numquam vidére pótui inter apprehensiónem illárum difficultátum, quamvis acúte et quotquot sint, et dubitatiónem doctrinárum cum quibus coniúnctæ sunt. Decem mília enim difficultátum ne síngulum quidem dúbium gígnere posse mihi vidétur, eo quod difficultátes nequáquam dúbiis commetiúntur. Difficultátes enimvéro in arguméntis prorsus adésse possunt; hic autem de difficultátibus in ipsis doctrínis intrínsecis vel quoad earúndem doctrinárum relatiónes in altérutras loquor. Scílicet ut áliquis vexátur dum quæstiónem mathemáticam sólvere non potest, étiam cum solútio illi sive prǽstita sive reténta est, sed non dúbitat quin solútio admítti possit vel solútio quædam vera exsístat. Ex ómnibus fídei dogmátibus, mea senténtia valde difficíllimum est quod Deus exsístat, sed méntibus nostris quam potentíssime imprímitur.
  
  Sunt tamen qui doctrínam Transubstantiatiónis diffícilem créditu aiunt. Ego quidem, cum illi doctrínæ non credíderam donec cathólicus essem, nihilóminus simul ac Ecclésiam Románam Cathólicam esse oráculum Dei cognóveram, atque eam docuísse istam doctrínam ab orígine esse revelátam, facíllime crédidi. Quod hanc doctrínam mente concípere sit árduum, immo impossíbile, libénter concédo; sed quómodo sit diffícile huic crédere, quæso. Toto vero dógmati reveláto, ab Apóstolis docto et Ecclésiæ trádito et ab Ecclésia mihi declaráto, credo; atque ut nunc interpretátur et, implícite, sicut ab illa auctoritáte cui commíssum est prætérea símili modo interpretábitur usque ad consummatiónem sǽculi, idem accípio. Insuper illis traditiónibus semper et ubíque in Ecclésia recéptis, in quibus res continétur definitiónum dogmaticárum intérdum declaratárum, et quæ in ómnibus sǽculis dógmati Cathólico iam declaráto textum et exémplum præbent, adhǽreo. Aliis quoque Sanctæ Sedis senténtiis, sive theológicis sive non, per instruménta a se statúta procedéntibus, quæstióne utrum infallibilitáte sint prǽditæ prætermíssa, quibus saltem parére atque obtemperáre débeo, me submítto. Existimánda est porro, ut opínor, Cathólicæ fídei investigátio paulátim per sǽcula spécies certas et várias assumpsísse, in formam sciéntiæ se exstruxísse, ratióne et locutióne sibi própriis a doctíssimis sicut Athanásio, Augustíno atque Thoma de Aquíno evolútis, se ornásse; neque talem hereditátem intellectuálem nobis his posterióribus diébus legátam ullo modo dirúmpere vellem.
  
  r. Evangélii factus sum miníster secúndum donum grátiæ Dei, quæ data est mihi secúndum operatiónem virtútis eius, * Ut innotéscat per ecclésiam multifórmis sapiéntia Dei. v. Cum autem vénerit ille, Spíritus veritátis, dedúcet vos in omnem veritátem. * Ut innotéscat.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut