v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Galli cantu mediánte noctis iam calíginem et profúndæ noctis atram levánte formídinem, Deus alme, te rogámus supplicésque póscimus.
Vigil, potens, lux venísti atque custos hóminum, "dum tenérent simul cuncta médium siléntium, rédderent necnon mortálem mórtui effígiem,"
Excitáres quo nos, Christe, de somno malítiæ, atque gratis liberáres noctúrno de cárcere, "redderésque nobis lucem vitæ semper cómitem."
Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Adésto, rerum cónditor, patérnæ lucis glória, cuius amóta grátia nostra pavéscunt péctora,
Tuóque plena Spíritu, secum Deum gestántia, nil rapiéntis pérfidi diris patéscant fráudibus,
Ut inter actus sǽculi, vitæ quos usus éxigit, omni caréntes crímine tuis vivámus légibus.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Psalmus 37 (38)
Psalm 37
Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
I
I
Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. 2. Lord, all my desire is before Thou.
II
II
Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. Lord, all my desire is before Thou.
Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. 3. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
III
III
Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
In primo nocturno, anno I
De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
An ignorátis, fratres - sciéntibus enim legem loquor - quia lex in hómine dominátur, quanto témpore vivit? Nam quæ sub viro est múlier, vivénti viro alligáta est lege; si autem mórtuus fúerit vir, solúta est a lege viri. Igitur vivénte viro vocábitur adúltera, si fúerit altérius viri; si autem mórtuus fúerit vir, líbera est a lege, ut non sit adúltera, si fúerit altérius viri.
Itaque, fratres mei, et vos mortificáti estis legi per corpus Christi, ut sitis altérius, eius qui ex mórtuis suscitátus est, ut fructificarémus Deo. Cum enim essémus in carne, passiónes peccatórum, quæ per legem sunt, operabántur in membris nostris, ut fructificárent morti; nunc autem solúti sumus a lege, mórtui ei, in qua detinebámur, ita ut serviámus in novitáte Spíritus et non in vetustáte lítteræ.
Quid ergo dicémus? Lex peccátum est? Absit! Sed peccátum non cognóvi nisi per legem, nam concupiscéntiam nescírem nisi lex díceret: Non concupísces. Occasióne autem accépta, peccátum per mandátum operátum est in me omnem concupiscéntiam; sine lege enim peccátum mórtuum erat. Ego autem vivébam sine lege aliquándo; sed, cum venísset mandátum, peccátum revíxit, ego autem mórtuus sum, et invéntum est mihi mandátum, quod erat ad vitam, hoc esse ad mortem; nam peccátum, occasióne accépta, per mandátum sedúxit me et per illud occídit. Itaque lex quidem sancta, et mandátum sanctum et iustum et bonum. Quod ergo bonum est, mihi factum est mors? Absit! Sed peccátum, ut appáreat peccátum, per bonum mihi operátum est mortem; ut fiat supra modum peccans peccátum per mandátum.
r. Miserére mei, Dómine, quóniam ad te clamábo tota die. Lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi. * Quóniam tu, Dómine, suávis ac mitis es ómnibus invocántibus te. v. Non est símilis tui in diis, Dómine, et non est secúndum ópera tua; * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
In secundo nocturno, anno I
Ex Tractátu sancti Cypriáni epíscopi et mártyris De cathólicæ Ecclésiæ unitáte (Nn. 5-6: CCL 3, 252-254)
Unitátem Ecclésiæ tenére fírmiter et vindicáre debémus, máxime epíscopi qui in Ecclésia præsidémus, ut episcopátum quoque ipsum unum atque indivísum probémus. Nemo fraternitátem mendácio fallat, nemo fidei veritátem pérfida prævaricatióne corrúmpat. Episcopátus unus est, cuius a síngulis in sólidum pars tenétur. Ecclésia una est quæ in multitúdinem látius increménto fœcunditátis exténditur, quómodo solis multi rádii sed lumen unum, et rami árboris multi sed robur unum tenáci radíce fundátum, et cum de fonte uno rivi plúrimi défluunt, numerósitas licet diffúsa videátur exundántis cópiæ largitáte, únitas tamen servátur in orígine. Avélle rádium solis a córpore, divisiónem lucis únitas non capit; ab árbore frange ramum, fractus germináre non póterit; a fonte præcíde rivum, præcísus aréscit.
Sic et Ecclésia, Dómini luce perfúsa, per orbem totum rádios suos pórrigit; unum tamen lumen est quod ubíque diffúnditur, nec únitas córporis separátur. Ramos suos in univérsam terram cópia ubertátis exténdit, profluéntes lárgiter rivos látius pandit: unum tamen caput est et orígo una et una mater fœcunditátis succéssibus copiósa; illíus fœtu náscimur, illíus lacte nutrímur, spíritu eius animámur. Adulterári non potest sponsa Christi, incorrúpta est et púdica. Unam domum novit, uníus cubículi sanctitátem casto pudóre custódit. Hæc nos Deo servat, hæc fílios regno quos generávit assígnat. Quisque ab Ecclésia segregátus adúlteræ iúngitur a promíssis Ecclésiæ separátur, nec pervéniet ad Christi præmia qui relínquit Ecclésiam Christi.
Aliénus est, profánus est, hostis est. Habére non potest Deum patrem qui Ecclésiam non habet matrem. Si pótuit evádere quisque extra arcam Nœ fuit, et qui extra Ecclésiam foris fúerit evádet. Monet Dóminus et dicit: Qui non est mecum, advérsus me est, et qui non mecum cólligit, spargit. Qui pacem Christi et concórdiam rumpit, advérsus Christum facit: qui álibi præter Ecclésiam cólligit, Christi Ecclésiam spargit. Dicit Dóminus: Ego et Pater unum sumus. Et íterum de Patre et Fílio et Spíritu Sancto scriptum est: Et tres unum sunt. Et quisquam credit hanc unitátem de divína firmitáte veniéntem, sacraméntis cæléstibus cohæréntem, scindi in Ecclésia posse et voluntátum conlidéntium divórtio separári? Hanc unitátem qui non tenet, non tenet Dei legem, non tenet Patris et Fílii fidem, vitam non tenet et salútem.
r. Misericórdiam et iudícium cantábo tibi, Dómine; psallam et intélligam * In via immaculáta, quando vénies ad me. v. Perambulábam in innocéntia cordis mei, in médio domus meæ, * In via. v. Glória Patri. * In via.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
