v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula ad Hebræos
Est fides sperandórum substántia, rerum arguméntum non apparéntium. In hac enim testimónium consecúti sunt senióres. Fide intellégimus aptáta esse s cula verbo Dei, ut ex invisibílibus visibília facta sint. Fide ampliórem hóstiam Abel quam Cain óbtulit Deo, per quam testimónium consecútus est esse iustus, testimónium perhibénte munéribus eius Deo, et per illam defúnctus adhuc lóquitur.
Fide Enoch translátus est ne vidéret mortem, et non inveniebátur, quia tránstulit illum Deus; ante translatiónem enim testimónium accépit placuísse Deo. Sine fide autem impossíbile placére; crédere enim opórtet accedéntem ad Deum quia est et inquiréntibus se remunerátor fit. Fide Nœ respónso accépto de his quæ adhuc non videbántur, revéritus aptávit arcam in salútem domus suæ; per quam damnávit mundum, et iustítiæ quæ secúndum fidem est, heres est institútus.
Fide vocátus Abraham obœdívit in locum exíre, quem acceptúrus erat in hereditátem, et exívit nésciens quo iret. Fide peregrinátus est in terra promissiónis tamquam in aliéna in cásulis habitándo cum Isaac et Iacob, coherédibus promissiónis eiúsdem; exspectábat enim fundaménta habéntem civitátem cuius ártifex et cónditor Deus. Fide - et ipsa Sara stérilis - virtútem in conceptiónem séminis accépit étiam præter tempus ætátis, quóniam fidélem crédidit esse qui promíserat; propter quod et ab uno orti sunt, et hoc emórtuo, tamquam sídera cæli in multitúdine et sicut aréna quæ est ad oram maris innumerábilis.
Iuxta fidem defúncti sunt omnes isti, non accéptis promissiónibus, sed a longe eas aspiciéntes et salutántes, et confiténtes quia peregríni et hóspites sunt supra terram; qui enim hæc dicunt, signíficant se pátriam inquírere. Et si quidem illíus meminíssent de qua exíerant, habébant útique tempus reverténdi; nunc autem meliórem áppetunt, id est cæléstem. Ideo non confúnditur Deus vocári Deus eórum, parávit enim illis civitátem.
r. Benedictiónes patris tui confortátæ sunt benedictiónibus patrum eius, * Donec veníret Desidérium cóllium æternórum. v. Fiant in cápite Ioseph, et in vértice Nazaræi inter fratres suos, * Donec veníret. v. Glória Patri. * Donec veníret.
In secundo nocturno, anno I
Ex Sermónibus sancti Bernardíni Senénsis presbýteri (Sermo 2 de santo Ioseph: Op. omn. 7, 16.27.28 )
Omnium singulárium gratiárum alícui rationáli creatúræ communicatárum generális régula est, quod, quandocúmque divína grátia éligit áliquem ad áliquam grátiam singulárem, seu ad áliquem sublímem statum, ómnia charísmata donat, quæ illi persónæ sic eléctæ et eius offício necessária sunt atque illam copióse décorant. Quod máxime verificátum est in sanctíssimo Ioseph, putatívo patre Dómini Iesu Christi et vero sponso regínæ mundi et dóminæ angelórum, qui ab ætérno Patre eléctus est fidélis nutrítius atque custos principálium thesaurórum suórum, scílicet Fílii eius et sponsæ suæ; quod offícium fidelíssime prosecútus est. Cui proptérea Dóminus ait: Serve bone et fidélis, intra in gáudium Dómini tui.
Si cómpares Ioseph ad totam Ecclésiam Christi, nonne iste est homo eléctus et speciális, per quem et sub quo Christus est ordináte et honéste introdúctus in mundum? Si ergo Vírgini Matri tota Ecclésia sancta débitrix est, quia per eam Christum suscípere dignáta est; sic profécto post eam huic debet grátiam et reveréntiam singulárem.
Ipse enim est cláusula véteris testaménti, in qua patriarchális et prophetális dígnitas promíssum conséquitur fructum. Porro hic est solus, qui corporáliter possédit quod eis divína dignátio repromísit. Profécto dubitándum non est, quod Christus familiaritátem, reveréntiam atque sublimíssimam dignitátem, quam illi exhíbuit dum ágeret in humánis tamquam fílius patri suo, in cælis útique non negávit, quin pótius complévit et consummávit.
Unde non immérito a Dómino subinfértur: Intra in gáudium Dómini tui. Unde, licet gáudium ætérnæ beatitúdinis in cor hóminis intret, máluit tamen Dóminus ei dícere: Intra in gáudium, ut mýstice innuátur quod gáudium illud non solum in eo sit intra sed úndique illum circúmdans et absórbens, et ipsum velut abýssus infiníta submérgens.
r. Cum indúcerent púerum Iesum paréntes eius, ut fácerent secúndum consuetúdinem legis pro eo, * Accépit eum Símeon in ulnas suas et benedíxit Deum. v. Et erat pater eius et mater mirántes super his quæ dicebántur de illo. * Accépit. v. Glória Patri. * Accépit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, † ut humánæ salútis mystéria, cuius primórdia beáti Ioseph fidéli custódiæ commisísti, * Ecclésia tua, ipso intercedénte, iúgiter servet implénda. Per Dóminum.
We beseech Thee, Almighty God, as Thou hast entrusted to St. Joseph the custody of the mysteries of the salvation of humanity; grant now to thy Church, supported by her prayer, to be able to put them into practice.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
