v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Cor, arca legem cóntinens non servitútis véteris, sed grátiæ, sed véniæ, sed et misericórdiæ;
Jesus, behind Thy Temple’s veil, Hid in an ark of gold, On stones engraven, lay the Law Thy finger wrote of old.
Cor, sanctuárium novi intemerátum fœ́deris, templum vetústo sánctius velúmque scisso utílius:
But in Thy Bodys temple new, Thy life-bloods throbbing shrine, Held, upon fleshly tables graved, The law of Love Divine.
Te vulnerátum cáritas ictu paténti vóluit, amóris invisíbilis ut venerémur vúlnera.
And when that Heart in death was stilled, Each temple’s veil was riven: And lo, within Thy Love’s red shrine, To us to look was given.
Hoc sub amóris sýmbolo passus cruénta et mýstica, utrúmque sacrifícium Christus sacérdos óbtulit.
There make us gaze and see the love Which drew Thee, for our sake, O great High-priest, Thyself to God A sacrifice to make.
Quis non amántem rédamet? quis non redémptus díligat et caritáte iúgiter hærére Christo géstiat?
Iesu, tibi sit glória, qui corde fundis grátiam, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
Fratres: Scimus quóniam diligéntibus Deum ómnia cooperántur in bonum, his, qui secúndum propósitum vocáti sunt. Nam, quos præscívit, et prædestinávit confórmes fíeri imáginis Fílii eius, ut sit ipse primogénitus in multis frátribus; quos autem prædestinávit, hos et vocávit; et quos vocávit, hos et iustificávit; quos autem iustificávit, illos et glorificávit.
Quid ergo dicémus ad hæc? Si Deus pro nobis, quis contra nos? Qui Fílio suo non pepércit, sed pro nobis ómnibus trádidit illum, quómodo non étiam cum illo ómnia nobis donábit? Quis accusábit advérsus eléctos Dei? Deus, qui iustíficat? Quis est qui condémnet? Christus Iesus, qui mórtuus est, immo qui suscitátus est, qui et est ad déxteram Dei, qui étiam interpéllat pro nobis?
Quis nos separábit a caritáte Christi? Tribulátio an angústia an persecútio an fames an núditas an perículum an gládius? Sicut scriptum est: Propter te mortificámur tota die, æstimáti sumus ut oves occisiónis. Sed in his ómnibus supervíncimus per eum, qui diléxit nos.
Certus sum enim quia neque mors neque vita neque ángeli neque principátus neque instántia neque futúra neque virtútes neque altitúdo neque profúndum neque ália qulibet creatúra póterit nos separáre a caritáte Dei, quæ est in Christo Iesu Dómino nostro.
r. Cum essémus mórtui peccátis, convivificávit nos Deus in Christo * Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos. v. Ut osténderet in sæculis superveniéntibus abundántes divítias grátiæ suæ. * Propter. v. Glória Patri. * Propter.
In secundo nocturno, anno I
Ex Opéribus sancti Bonaventúræ epíscopi Lignum vitæ (Op. 4, 29-30.47: Op. omnia 12, 77-78.83)
Consídera et tu, homo redémpte, quis, qualis et quantus est ille qui pro te pendet in cruce, cuius mors vivíficat mórtuos, cuiúsque tránsitum, et cælum luget, et terra, et lápides duri scindúntur. Porro ut de látere Christi dormiéntis in cruce formarétur Ecclésia, et Scriptúra implerétur, quæ dicit: Vidébunt in quem transfixérunt, divína est ordinatióne indúltum, ut unus mílitum láncea latus illud sacrum aperiéndo perfóderet, quátenus sánguine cum aqua manánte, prétium effunderétur nostræ salútis, quod a fonte, scílicet cordis arcáno, profúsum, vim daret sacraméntis Ecclésiæ ad vitam grátiæ conferéndam, essétque iam in Christo vivéntibus póculum fontis vivi saliéntis in vitam ætérnam.
Surge ígitur, amíca Christi, esto sicut colúmba nidíficans in summo ore foráminis, ibi ut passer invéniens domum, vigiláre non cesses, ibi tamquam turtur casti amóris pullos abscónde, ibi os appóne, ut háurias aquas de fóntibus Salvatóris. Hic enim est fons egrédiens de médio paradísi, qui in quáttuor divísus cápita et in corda devóta diffúsus, fecúndat et írrigat univérsam terram.
Ad hunc fontem vitæ et lúminis curre, cum desidério vivo, quæcúmque es, ánima Deo devóta, et cordis íntima vi ad eum éxclama: " O ineffábilis decor Dei excélsi et puríssima cláritas lucis ætérnæ, indefíciens vita omnem vitam vivíficans, lux omne lumen illúminans, et consérvans in splendóre perpétuo multifórmia lúmina fulgéntia, ante thronum divinitátis tuæ a primvo dilúculo! "
"O ætérnum et inaccessíbile, dulce, clarum, et sápidum proflúvium fontis abscónditi ab óculis ómnium mortálium, cuius profúndum sine fundo, cuius altum sine término, cuius amplitúdo incircumscriptíbilis, et cuius púritas imperturbábilis! Ex quo flúvius procédit ólei lætítiæ, qui lætíficat civitátem Dei, ut in voce exsultatiónis et confessiónis decantémus tibi cántica laudis, experiéntia teste probántes, quóniam apud te est fons vitæ et in lúmine tuo vidébimus lumen. "
r. Omnes gentes, quascúmque fecísti, vénient * Et adorábunt coram te, Dómine. v. Et glorificábunt nomen tuum, quóniam magnus es tu et fáciens mirabília. * Et adorábunt. v. Glória Patri. * Et adorábunt.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
