v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
I
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
II
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
III
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
In primo nocturno, anno I
De libro Iósue
In diébus illis: Congregávit Iósue omnes tribus Israel in Sichem et vocávit maióres natu ac príncipes et iúdices et præféctos, steterúntque in conspéctu Dei; et ad totum pópulum sic locútus est: " Hæc dicit Dóminus Deus Israel: "Dedi vobis terram de qua non laborástis, et urbes quas non ædificástis, et habitátis in eis, víneas et olivéta quæ non plantástis, et manducátis ex eis". Nunc ergo, timéte Dóminum et servíte ei perfécto corde atque veríssimo; et auférte deos quibus serviérunt patres vestri in Mesopotámia et in Ægýpto, ac servíte Dómino. Sin autem malum vobis vidétur ut Dómino serviátis, elígite vobis hódie cui servíre vultis, utrum diis quibus serviérunt patres vestri in Mesopotámia, an diis Amorræórum in quorum terra habitátis. Ego autem et domus mea serviémus Dómino. "
Respondítque pópulus et ait: " Absit a nobis ut relinquámus Dóminum et serviámus diis aliénis. Dóminus Deus noster ipse edúxit nos et patres nostros de terra Ægýpti, de domo servitútis; fecítque vidéntibus nobis signa ingéntia et custodívit nos in omni via per quam ambulávimus, et in cunctis géntibus per quos transívimus; et eiécit univérsas gentes, Amorræum habitatórem terræ quam nos intrávimus. Serviémus ígitur étiam nos Dómino, quia ipse est Deus noster. "
Dixítque Iósue ad pópulum: " Non potéritis servíre Dómino. Deus enim sanctus et Deus æmulátor est nec ignóscet sceléribus vestris atque peccátis. Si dimiséritis Dóminum et serviéritis diis aliénis, convértet se et afflíget vos atque subvértet, postquam præstíterit bona. " Dixítque pópulus ad Iósue: " Nequáquam, sed Dómino serviémus. " Et Iósue ad pópulum: " Testes, inquit, vos estis contra vos quia ipsi elegéritis vobis Dóminum, ut serviátis ei. " Responderúntque: " Testes. " " Nunc ergo, ait, auférte deos aliénos de médio vestri et inclináte corda vestra ad Dóminum, Deum Israel. " Dixítque pópulus ad Iósue: " Dómino Deo nostro serviémus; obœdiéntes érimus præcéptis eius. "
Percússit ígitur Iósue in die illo fœdus pópulo et propósuit ei præcépta atque iudícia in Sichem. Scripsítque verba hæc in volúmine legis Dei; et tulit lápidem pergrándem posuítque eum ibi subter quercum quæ erat in sanctuário Dómini, et dixit ad omnem pópulum: " En lapis iste erit advérsus vos in testimónium quia audívit ómnia verba Dómini quæ locútus est inter nos, ne forte póstea negáre velítis et mentíri Dómino Deo vestro. " Dimisítque pópulum, síngulos in possessiónem suam.
r. Ecce mitto ángelum meum, qui præcédat te et custódiat semper. Obsérva et audi vocem meam, et inimícus ero inimícis tuis, et affligéntes te afflígam; * Et præcédet te ángelus meus. v. Israel, si me audíeris, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum: ego enim Dóminus. * Et præcédet. v. Glória Patri. * Et præcédet.
In secundo nocturno, anno I
Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. in ps. 62, 6: CCL 39, 796-798)
Sitívit tibi ánima mea, quam multiplíciter tibi et caro mea. Parum est quia sitívit ánima mea, sitívit et caro mea. Puta si ánima sitit Deo, quómodo et caro sitit Deo? Quando enim caro sitit, aquam sitit; quando ánima sitit, fontem sapiéntiæ sitit. De ipso fonte inebriabúntur ánimæ nostræ, sicut dicit álius psalmus: Inebriabúntur ab ubertáte domus tuæ, et torrénte deliciárum tuárum potábis eos. Sitiénda est ergo sapiéntia, sitiénda est iustítia. Non ea satiábimur, non ea implébimur, nisi cum fúerit finíta vita ista, et venérimus ad illud quod promísit Deus.
Modo ergo sítiat ánima nostra; unde et caro nostra sitit, et hoc multiplíciter? Multiplíciter tibi, inquit, et caro mea. Quia et carni nostræ promíttitur resurréctio. Quómodo ánimæ nostræ promíttitur beatitúdo, sic et carni nostræ promíttitur resurréctio. Resurréctio carnis talis nobis promíttitur; audíte, et díscite, et tenéte quæ sit spes christianórum, quare sumus christiáni. Non enim ad hoc sumus christiáni, ut terrénam nobis felicitátem petámus, quam plerúmque habent et latrónes et sceleráti. Ad áliam felicitátem nos sumus christiáni, quam tunc accipiémus, cum vita ista huius sæculi tota transíerit.
Talis ergo resurréctio carnis nobis promíttitur, ut quamvis ipsa sit caro quam modo portámus, quæ resurrectúra est, tamen non hábeat corruptiónem quam modo habet. Modo enim ex corruptióne fragilitátis, si non manducémus, defícimus et esurímus; si non bibámus, defícimus et sitímus; si diu vigilémus, defícimus et dormímus; si diu dormiámus, defícimus; ídeo vigilámus; si diu manducémus et bibámus, quamvis propter refectiónem mandúcemus et bibámus, ipsa diutúrna reféctio deféctio est; si diu stemus, fatigámur; ídeo sedémus; et si diu sedeámus, et ibi fatigámur, et ídeo súrgimus.
Ubíque fatigátio est, ubíque lassitúdo, ubíque corrúptio. Attendéntes qualem nobis spem resurrectiónis promíttat Deus, in istis ómnibus multiplícibus defectiónibus nostris sitímus illam incorruptiónem, et sic caro nostra multiplíciter sitit Deo. In isto desérto, quam multiplíciter labórat, tam multiplíciter sitit; quam multiplíciter fatigátur, tam multiplíciter sitit illam infatigábilem incorruptiónem.
r. Vos qui transitúri estis Iordánem, ædificáte altáre Dómino de lapídibus quos ferrum non tétigit, et offérte super illud holocáusta et hóstias pacíficas * Deo vestro. v. Cumque intravéritis terram quam Dóminus datúrus est vobis, ædificáte ibi altáre Dómino * Deo. v. Glória Patri. * Deo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
