v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Tu, Trinitátis Unitas, orbem poténter qui regis, atténde laudum cántica quæ excubántes psállimus.
O Three in One, and One in Three, Who rulest all things mightily: Bow down to hear the songs of praise Which, freed from bonds of sleep, we raise.
Quo, fraude quicquid dæmonum in nóctibus delíquimus, abstérgat illud cælitus tuæ potéstas glóriæ.
If, by the wiles of Satan caught, This night-time we have sinned in aught, That sin Thy glorious power to-day, From heaven descending, cleanse away.
Te corde fido quǽsumus, reple tuo nos lúmine, per quod diérum círculis nullis ruámus áctibus.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Or:
Hymnus
Adésto, Christe, córdibus, celsa redémptis cáritas; infúnde nostris férvidos fletus, rogámus, vócibus.
Ad te preces, piíssime Iesu, fide profúndimus; dimítte, Christe, quǽsumus, factis malum quod fécimus.
Sanctæ crucis signáculo, tuo sacráto córpore, defénde nos ut fílios omnes, rogámus, úndique.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, anno I
De libro primo Samuélis
In diébus illis: Factum est verbum Dómini ad Sámuel dicens: "Pænitet me quod constitúerim Saul regem, quia derelíquit me et verba mea ópere non implévit." Contristatúsque est Sámuel et clamávit ad Dóminum tota nocte. Cumque de nocte surrexísset Sámuel, ut iret ad Saul mane, nuntiátum est Samuéli quod venísset Saul in Carmel et erexísset sibi trophæum et revérsus transísset descendissétque in Gálgala. Et cum venísset Sámuel ad Saul, dixit ei Saul: "Benedíctus tu Dómino; implévi verbum Dómini." Dixítque Sámuel: "Et quæ est hæc vox gregum quæ résonat in áuribus meis, et armentórum quam ego áudio?" Et ait Saul: "De Amalec adduxérunt ea; pepércit enim pópulus melióribus óvibus et arméntis, ut immolaréntur Dómino Deo tuo: réliqua vero occídimus."
Dixit autem Sámuel ad Saul: "Sine me, et indicábo tibi quæ locútus sit Dóminus ad me nocte." Dixítque ei: "Lóquere." Et ait Sámuel: "Nonne, cum párvulus esses in óculis tuis, caput in tríbubus Israel factus es? Unxítque te Dóminus regem super Israel et misit te Dóminus in viam et ait: "Vade et intérfice peccatóres Amalec et pugnábis contra eos usque ad interneciónem eórum." Quare ergo non audísti vocem Dómini, sed versus ad prædam es et fecísti malum in óculis Dómini?"
Et ait Saul ad Samuélem: "Immo audívi vocem Dómini et ambulávi in via per quam misit me Dóminus; et addúxi Agag regem Amalec et Amalec interféci. Tulit autem pópulus de præda oves et boves, primítias eórum quæ cæsa sunt, ut ímmolet Dómino Deo tuo in Gálgalis."
Ait Sámuel ad Saul: "Numquid vult Dóminus holocáusta aut víctimas et non pótius ut obœdiátur voci Dómini? Mélior est enim obœdiéntia quam víctimæ et auscultáre magis quam offérre ádipem aríetum. Vere peccátum hariolándi est repugnáre et scelus idololatríæ nolle acquiéscere: pro eo ergo quod abiecísti sermónem Dómini, abiécit te, ne sis rex."
r. Indicábo tibi, homo, quid sit bonum, aut quid Dóminus requírat a te: * Fácere iudícium et iustítiam, et sollicítum ambuláre cum Deo tuo. v. Spera in Dómino et fac bonitátem, inhábita terram, et pascéris in divítiis eius. * Fácere. v. Glória Patri. * Fácere.
In secundo nocturno, anno I
Ex Homilíis Orígenis presbýteri in Levíticum (Hom. 9, 9: SC 287, 116-118 )
Estis genus sacerdotále, et ídeo accéditis ad sancta. Sed et unusquísque nostrum habet in se holocáustum suum, et holocáusti sui ipse succéndit altáre, ut semper árdeat. Ego si renúntiem ómnibus quæ possídeo et tollam crucem meam et sequar Christum, holocáustum óbtuli ad altáre Dei; aut si tradídero corpus meum, ut árdeam, habens caritátem, et glóriam martýrii cónsequar, holocáustum meípsum óbtuli ad altáre Dei. Si díligam fratres meos, ita ut ánimam meam ponam pro frátribus meis, si pro iustítia, pro veritáte usque ad mortem certávero, holocáustum óbtuli ad altáre Dei.
Si membra mea ab omni concupiscéntia carnis mortificávero, si mundus mihi crucifíxus sit, et ego mundo, holocáustum óbtuli ad altáre Dei, et ipse meæ hóstiæ sacérdos effícior. Hoc ergo modo sacerdótium géritur in prima æde et hóstiæ offerúntur, et ex hac æde sanctificátis indútus vestiméntis póntifex proficíscitur et ingréditur in interióra veláminis, sicut Paulus dicébat: Non in manu facta sancta, sed in ipsum cælum penetrávit Iesus, et appáret vúltui Dei pro nobis.
Cæli ergo locus et ipsa Dei sedes per interióris ædis figúram atque imáginem designátur. Sed mirum contuére órdinem sacramentórum. Ingrédiens póntifex in sancta sanctórum, ignem secum de hoc altári portat, et incénsum de hac æde súscipit. Sed et vestiménta, quibus indútus est, de hoc loco sumpsit. Putásne dignábitur Dóminus meus verus póntifex et a me suscípere partem áliquam incénsi compositiónis minúti quod secum déferat ad Patrem? Putásne invénit in me áliquid ignículi, et holocáustum meum ardens, ut dignétur ex eo batíllum suum implére carbónibus, et in ipsis Deo Patri odórem suavitátis offérre?
r. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum; * Manus enim mea auxiliábitur ei. v. Nihil profíciet inimícus in eo, et fílius iniquitátis non nocébit eum. * Manus. v. Glória Patri. * Manus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
