v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magdalæ sidus, múlier beáta, te pio cultu venerámur omnes, quam sibi Christus sociávit arcti fœ́dere amóris.
Cum tibi illíus pátefit potéstas dæmonum vires ábigens treménda, tu fide gaudes potióre necti grata medénti.
Hæret hinc urgens tibi caritátis vis ut insístas pédibus Magístri, férvidis illum comitáta semper sédula curis.
Tuque complóras Dóminum, crucíque ímpetu flagrans pietátis astas; membra tu terges studiósa et ungis danda sepúlcro.
Quos amor Christi péperit, triúmphis nos fac adiúngi sócios per ævum, atque Dilécto simul affluénter pángere laudes. Amen.
Ant. 1. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius (T. P. allelúia).
Ant. 1. His mouth is open to wisdom, and the law of mercy is on his tongue (T. P. alléluia).
Psalmus 18 (19) A
Psalm 18 (19) A
Laus Domini rerum conditoris
Praise to the Lord creator of all things
Visitabit nos Oriens ex alto... ad dirigendos pedes nostros in viam pacis (Lc 1, 78. 79).
The star from on high has come to visit us and guide our steps on the path of peace. (Lk 1, 78. 79).
Cæli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.
The heavens shew forth the glory of God, and the firmament declareth the work of his hands.
Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
Day to day uttereth speech, and night to night sheweth knowledge.
Non sunt loquélæ neque sermónes, * quorum non intellegántur voces:
There are no speeches nor languages, where their voices are not heard.
in omnem terram exívit sonus eórum * et in fines orbis terræ verba eórum.
Their sound hath gone forth into all the earth: and their words unto the ends of the world.
Soli pósuit tabernáculum in eis, † et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo, * exsultávit ut gigas ad curréndam viam.
He hath set his tabernacle in the sun: and he, as a bridegroom coming out of his bride chamber, Hath rejoiced as a giant to run the way:
A fínibus cælórum egréssio eius†et occúrsus eius usque ad fines eórum, * nec est, quod se abscóndat a calóre eius.
His going out is from the end of heaven, And his circuit even to the end thereof: and there is no one that can hide himself from his heat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius (T. P. allelúia).
Ant. His mouth is open to wisdom, and the law of mercy is on his tongue (T. P. alléluia).
Ant. 2. Sanctæ mulíeres sperántes in Deum cantavérunt in corde suo (T. P. allelúia).
Ant. 2. The holy women, hoping in God, sang in their hearts (T. P. alléluia).
Psalmus 44 (45)
Psalm 44 (45)
Regis nuptiæ
Wedding song for the king
Ecce Sponsus venit; exite obviam ei (Mt 25, 6).
Behold the bridegroom, go out to meet him (Mt 25:6).
I
I
Eructávit cor meum verbum bonum, † dico ego ópera mea regi. * Língua mea cálamus scribæ velóciter scribéntis.
From my heart springs a beautiful song; it is unto the king that I relate my works. My tongue is like the swift reed of the scribe.
Speciósus forma es præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis, * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
Thou art the fairest of the sons of man, grace is poured out on thy lips, and wherefore God has blessed thou forevermore.
Accíngere gládio tuo super femur tuum, potentíssime, * magnificéntia tua et ornátu tuo.
gird thy sword on thy thigh, O hero, put on thy splendor and majesty.
Et ornátu tuo procéde, currum ascénde * propter veritátem et mansuetúdinem et iustítiam.
And in thy majesty come forward, mount thy chariot, fight for truth, meekness and justice.
Et dóceat te mirabília déxtera tua: † sagíttæ tuæ acútæ — pópuli sub te cadent— * in corda inimicórum regis.
and let thy right hand make thou dost wonderful deeds. Thy arrows are sharp, peoples will fall at thy feet, they will pierce the hearts of the king's enemies.
Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi; * sceptrum æquitátis sceptrum regni tui.
Thy throne, O God, is established forevermore; the scepter of thy kingdom is a scepter of righteousness.
Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, † proptérea unxit te Deus, Deus tuus, * óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
Thou lovest righteousness and hate iniquity: wherefore God thy God has anointed thou with the oil of gladness, in preference to thy companions.
Myrrha et álœ et cásia ómnia vestiménta tua; * e dómibus ebúrneis chordæ deléctant te.
Myrrh, aloes, and cassia exhale from all thy garments, from the ivory palaces, the lyres rejoice thee.
Fíliæ regum in pretiósis tuis; * ástitit regína a dextris tuis ornáta auro ex Ophir.
Kings' daughters are amongst thy beloveds, the queen is at thy right hand, adorned with the gold of Ophir.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sanctæ mulíeres sperántes in Deum cantavérunt in corde suo (T. P. allelúia).
Ant. The holy women, hoping in God, sang in their hearts (T. P. alléluia).
Ant. 3. Adducéntur Dómino in lætítia et exsultatióne (T. P. allelúia).
Ant. 3. They will be presented unto the Lord with joy and gladness (T. P. alléluia).
II
II
Audi, fília, et vide, † et inclína aurem tuam * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui;
Hearken, my daughter, behold and hearken: forget thy people and thy father's house,
et concupíscet rex spéciem tuam. * Quóniam ipse est dóminus tuus, et adóra eum.
and the king will be enamoured of thy beauty; for He is thy Lord: pay Him thy homage.
Fília Tyri cum munéribus; * vultum tuum deprecabúntur dívites plebis.
The daughter of Tyre, with gifts, and the richest of the people will seek thy favor.
Gloriósa nimis fília regis intrínsecus, * textúris áureis circumamícta.
All resplendent is the king's daughter in the interior; his garment is made of golden cloth.
In véstibus variegátis adducétur regi; * vírgines post eam, próximæ eius, afferúntur tibi.
In a dress of various colours, she is presented unto the king; after them, young girls his companions, are brought unto thee.
Afferúntur in lætítia et exsultatióne, * adducúntur in domum regis.
They are introduced in the midst of rejoicing and gladness; they enter the King's palace.
Pro pátribus tuis erunt tibi fílii; * constítues eos príncipes super omnem terram.
In the place of thy fathers, sons are born unto thee; thou shalt make them princes over all the earth.
Memor ero nóminis tui * in omni generatióne et generatióne;
They will keep in remembrance thy name from generation to generation.
proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum * et in sǽculum sǽculi.
Wherefore the peoples will praise thou forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Adducéntur Dómino in lætítia et exsultatióne (T. P. allelúia).
Ant. They will be presented unto the Lord with joy and gladness (T. P. alléluia).
v. Meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper. (T.P. allelúia.) r. Dómine, adiútor meus et redémptor meus (T.P. allelúia.)
In primo nocturno, anno I
De libro primo Regum
Dixit Bethsábee ad regem David: "Dómine mi, tu iurásti per Dóminum Deum tuum ancíllæ tuæ:" Sálomon fílius tuus regnábit post me et ipse sedébit in sólio meo"; et ecce nunc Adonías regnat, te, dómine mi rex, ignoránte. Mactávit boves et pínguia quæque et oves plúrimas et vocávit omnes fílios regis, Abíathar quoque sacerdótem et Ioab príncipem milítiæ; Salomónem autem servum tuum non vocávit. Verúmtamen, dómine mi rex, in te óculi respíciunt totíus Israel, ut índices eis quis sedére débeat in sólio tuo, dómine mi rex, post te. Erítque, cum dormíerit dóminus meus rex cum pátribus suis, érimus ego et fílius meus Sálomon peccatóres."
Iurávit rex et ait: "Vivit Dóminus qui éruit ánimam meam de omni angústia, quia, sicut iurávi tibi per Dóminum, Deum Israel, dicens: Sálomon fílius tuus regnábit post me et ipse sedébit super sólium meum pro me, sic fáciam hódie." Summissóque Bethsábee in terram vultu, adorávit regem dicens: "Vivat dóminus meus Rex David in ætérnum!"
Dixit rex David: "Vocáte mihi Sadoc sacerdótem et Nathan prophétam et Banáiam fílium Ióiadæ." Qui cum ingréssi fuíssent coram rege, dixit ad eos: "Tóllite vobíscum servos dómini vestri et impónite Salomónem fílium meum super mulam meam et dúcite eum in Gihon, et ungat eum ibi Sadoc sacérdos et Nathan prophéta in regem super Israel, et canétis búcina atque dicétis: "Vivat rex Sálomon!" Et ascendétis post eum, et véniet et sedébit super sólium meum et ipse regnábit post me; illíque præcípiam ut sit dux super Israel et super Iudam."
r. Dóminus, qui elégit te, ipse te coronávit coróna iustítiæ; * Via enim Dómini recta facta est coram te. v. Via iustórum recta facta est, et iter sanctórum præparátum est. * Via enim. v. Glória Patri. * Via enim.
In secundo nocturno, anno I
Ex Homilíis sancti Gregórii Magni papæ in Evangélia (Hom. 25, 1.2.5: PL 76, 1189-1190. 1192)
María autem stabat ad monuméntum foris plorans. Sed María, cum fleret, inclinávit se, et prospéxit in monuméntum. Perseverávit ut quæreret, unde et cóntigit ut inveníret. Hinc est enim quod de eódem Sponso Ecclésia in Cánticis canticórum dicit: In léctulo meo per noctes quæsívi quem díligit ánima mea. Diléctum namque in léctulo quærimus, quando in præséntis vitæ aliquántula réquie Redemptóris nostri desidério suspirámus. Per noctem quærimus, quia etsi iam in illo mens vígilat, tamen adhuc óculus calígat.
Sed qui diléctum suum non invénit, restat ut surgat, et civitátem circúmeat, id est sanctam electórum Ecclésiam mente et inquisitióne percúrrat. Quæréntes autem nos vígiles invéniunt qui custódiunt civitátem, quia sancti patres, qui Ecclésiæ statum custódiunt, bonis nostris stúdiis occúrrunt, ut suo vel verbo vel scripto nos dóceant. Quos cum páululum pertránsimus, invénimus quem dilígimus, quia Redémptor noster etsi humilitáte homo inter hómines, divinitáte tamen super hómines fuit. Cum ergo transeúntur vígiles, diléctus invénitur, quia cum prophétas et apóstolos infra ipsum esse conspícimus, illum qui natúra Deus est esse supra hómines considerámus.
Dicit mulíeri Iesus: María. Postquam eam commúni vocábulo appellávit ex sexu, et ágnitus non est, vocat ex nómine. Ac si ei apérte dicat: Recognósce eum, a quo recognósceris. Perfécto quoque viro dícitur: Novi te ex nómine, quia homo commúne ómnium nostrum vocábulum est. María ergo quia vocátur ex nómine, recognóscit auctórem, atque eum prótinus: "Rabbúni!"id est magístrum vocat, quia et ipse erat qui quærebátur extérius, et ipse qui eam intérius ut quæreret docébat.
r. Dilúculo valde surgens beáta María Magdalénæ monuméntum ádiit Salvatóris, * Ut eius condíret corpus aromátibus pretiósis. v. Quem vivéntem enim diléxerat, mortem passo famulári gestiébat, * Ut. v. Glória Patri. * Ut.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Deus, qui nos ánnua beátæ N. festivitáte lætíficas, da, quǽsumus, ut, quam venerámur offício, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
