v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Stabat Mater dolorósa iuxta crucem lacrimósa, dum pendébat Fílius.
Standing, the sorrowful Mother, Near the cross was in tears, When her Son was hanging.
Cuius ánimam geméntem, contristátam et doléntem, pertransívit gládius.
Into his groaning soul, All broken and aching, The sword was thrust.
O quam tristis et afflícta fuit illa benedícta mater Unigéniti!
How sad and afflicted she was, this blessed Mother of the Only Begotten!
Quæ mærébat et dolébat, pia mater, cum vidébat Nati pœnas íncliti.
She grieved and suffered, this tender Mother, seeing the sorrows of her glorious Child.
Quis est homo qui non fleret, matrem Christi si vidéret in tanto supplício?
What man would not weep, If he saw the Mother of Christ In such great torment?
Quis non posset contristári, piam matrem contemplári doléntem cum Fílio?
Who could without sadness Contemplate the pious Mother Suffering with her Son?
Pro peccátis suæ gentis vidit Iesum in torméntis, et flagéllis súbditum.
For the sins of her people, She saw Jesus in torments, Subjected to whips.
Vidit suum dulcem Natum moriéntem desolátum, cum emísit spíritum. Amen.
She saw her sweet Child Dying, forsaken, When he gave up the ghost. Amen.
Ant. 1. Bénedic, ánima mea, Dómino, et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
Ant. 1. May my soul bless the Lord, and forget none of His benefits.
Psalmus 102 (103)
Psalm 102 (103)
Laus miserentis Domini
Per viscera misericordiæ Dei visitavit nos Oriens ex alto (Cf. Lc 1, 78).
I
I
Bénedic, ánima mea, Dómino, * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto eius.
My soul, bless the Lord, and may all that is within me bless His holy Name.
Bénedic, ánima mea, Dómino, * et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
My soul, bless the Lord, and never forget all His blessings.
Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis, * qui sanat omnes infirmitátes tuas;
It is He who forgives all thy iniquities, and heals all thy diseases.
qui rédimit de intéritu vitam tuam, * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus;
It is He who redeems thy life from death, who crowns thou with mercy and graces.
qui replet in bonis ætátem tuam: * renovábitur ut áquilæ iuvéntus tua.
It is He who fulfills thy desires by showering thou with goods; thy youth will be renewed like that of the eagle.
Fáciens iustítias Dóminus * et iudícium ómnibus iniúriam patiéntibus.
The Lord has mercy, and He doth justice to all those who suffer violence (an injustice).
Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israel adinventiónes suas.
He made known His ways to Moses, His will unto the children of Israel.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Bénedic, ánima mea, Dómino, et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
Ant. May my soul bless the Lord, and forget none of His benefits.
Ant. 2. Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se.
Ant. 2. As a father has compassion on his children, so the Lord has compassion on those who fear Him.
II
II
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is compassionate and merciful, patient and most merciful.
Non in perpétuum conténdet, * neque in ætérnum irascétur.
He shall not be perpetually angry, and will not threaten endlessly.
Non secúndum peccáta nostra fecit nobis, * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis.
He hath not dealt with us according to our sins, nor has He punished us according to our iniquities.
Quóniam, quantum exaltátur cælum a terra, * præváluit misericórdia eius super timéntes eum;
For as much as heaven is exalted above the earth, so much has He established His mercy on those who fear Him.
quantum distat ortus ab occidénte, * longe fecit a nobis iniquitátes nostras.
As far as the east is from the west, so much has He removed our iniquities from us.
Quómodo miserétur pater filiórum, * misértus est Dóminus timéntibus se.
As a father has compassion on His children, so the Lord has compassion on those who fear Him.
Quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum, * recordátus est quóniam pulvis sumus.
For He Himself knows what we are made of; He remembered that we are naught but dust.
Homo sicut fenum dies eius, * tamquam flos agri sic efflorébit.
The days of man pass like grass; it will bloom like the flower of the field.
Spirat ventus in illum, et non subsístet, * et non cognóscet eum ámplius locus eius.
Let a breath pass over it), and it is no more, and the place it occupied no longer recognizes it.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se.
Ant. As a father has compassion on his children, so the Lord has compassion on those who fear Him.
Ant. 3. Benedícite Dómino, ómnia ópera eius.
Ant. 3. Bless the Lord, all His works.
III
III
Misericórdia autem Dómini ab ætérno † et usque in ætérnum super timéntes eum; * et iustítia illíus in fílios filiórum,
But the Lord's mercy extends from eternity to eternity upon those who fear Him. And His righteousness is poured out on the sons of the sons
in eos, qui servant testaméntum eius * et mémores sunt mandatórum ipsíus ad faciéndum ea.
of those who keep His covenant, and keep in remembrance His commandments, to fulfill them.
Dóminus in cælo parávit sedem suam, * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur.
The Lord has prepared His throne in heaven, and all things will be subject to His dominion.
Benedícite Dómino, omnes ángeli eius, † poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus * in audiéndo vocem sermónum eius.
Bless the Lord, all of thee, His angels, who are mighty and mighty in strength; who carry out His word, in obedience unto the voice of His commands.
Benedícite Dómino, omnes virtútes eius, * minístri eius, qui fácitis voluntátem eius.
Bless the Lord, all of thee, His armies; thou, His ministers, who do His will.
Benedícite Dómino, ómnia ópera eius, † in omni loco dominatiónis eius. * Bénedic, ánima mea, Dómino.
Bless the Lord, all of thee, His works, in all the places of His dominion. My soul, bless the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedícite Dómino, ómnia ópera eius.
Ant. Bless the Lord, all His works.
In primo nocturno, anno I)
De libro Osée prophétæ 11, 1-11
Hæc dicit Dóminus: Cum puer esset Israel, diléxi eum et ex Ægýpto vocávi fílium meum. Quanto magis vocábam eos, tanto recessérunt a fácie mea; ipsi Báalim immolábant et simulácris sacrificábant. Et ego dirigébam gressus Ephraim, portábam eos in bráchiis meis, et nesciérunt quod curárem eos. In funículis humanitátis trahébam eos, in vínculis caritátis; et fui eis, quasi qui élevant infántem ad maxíllas suas, et declinávi ad eum, ut vescerétur.
Revertétur in terram Ægýpti, et Assur ipse rex eius, quóniam noluérunt convérti. Sæviet gládius in civitátibus eius et consúmet gárrulos eius et cómedet eos propter consília eórum. Pópulus meus pendet ad prævaricándum contra me; vocant eum ad altum, sed simul non érigunt eum. Quómodo dabo te, Ephraim, tradam te, Israel? Quómodo dabo te sicut Adama, ponam te ut Sebóim? Convértitur in me cor meum, simul exardéscit miserátio mea. Non fáciam furórem iræ meæ, non convértar, ut dispérdam Ephraim, quóniam Deus ego et non homo, in médio tui Sanctus et non véniam in terróre.
Post Dóminum ambulábunt; quasi leo rúgiet, quia ipse rúgiet, et in tremóre accúrrent fílii ab occidénte. Et avolábunt quasi avis ex Ægýpto et quasi colúmba de terra Assýriæ; et collocábo eos in dómibus suis, dicit Dóminus.
r. Díligam te, Dómine, virtus mea. * Dóminus firmaméntum meum et refúgium meum. v. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero. * Dóminus. v. Glória Patri. * Dóminus.
In secundo nocturno anno I)
Ex Tractátibus Balduíni Cantuariénsis epíscopi (Tract. 6: PL 204, 457)
Sæpe in languóre fílii plus cruciátur mater cóndolens, quam fílius dolens. Facit hoc amor, qui aliénum dolórem in se transfert; et sese cum augménto dolóris, ut plus condóleat quam alter dóleat, qui nonnúmquam desíderat solus dolére, ne alter dóleat. In passióne autem condoléndi, ánima condoléntis quodam modo divíditur a se, et in se. Nam, cum pátitur, qui amátur, ut dolórem eius sibi fáciat commúnem, se illi indúlget, et se transfúndit extra se; et per obséquium compassiónis se illi unit, ut vicem eius dóleat; et quodám modo præstat, ut eius sit, cui se per afféctum condoléndi infúdit, tamquam vivens apud illum, cuius sentit cruciátum.
Unde senex Sýmeon, cum prophetásset de Christo et dixísset: Ecce hic pósitus est in ruínam et resurrectiónem multórum in Israel et in signum cui contradicétur, mox ad beátam Vírginem loquens subíntulit, dicens: Et tuam ipsíus ánimam gládius pertransíbit. Mater quippe Dei, quæ plus ómnibus diléxit, sicut et plus ómnibus dilécta, ita moriénti fílio compássa est, quasi vere passa. Nam secúndum magnitúdinem amóris eius, ita et dolor eius. Nam, cum fílium dilígeret plus quam se, vúlnera quæ ipse accépit in córpore, intímo sensu dolóris pértulit ipsa in mente; cui et ipsa pássio Christi pro martýrio fuit.
Nam caro Christi quodam modo caro eius fuit, hoc est caro de carne eius, quam a Christo suscéptam de se plus amávit in Christo, quam suam in se. Quæ quanto plus amávit, tanto et plus dóluit; plus passa in mente quam martyr in córpore. Proínde gloriósi martýrii singulári privilégio præfúlget. Céteri nempe mártyres martýrio própriæ mortis consummáti sunt. At hæc carnem de carne sua pro salúte mundi passúram ministrávit, et in passióne Christi, et de passióne, ita ánimam eius vis dolóris obtínuit, ut quasi in Christo martýrio consummáta, summam post Christum martýrii glóriam meruísse credátur.
 
 
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.