The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Sabbato 20 Novembris 2027, Hebdomada XXXIII per annum,
Celebrátio litúrgica (Ordo)
De EoActivevel: Beatæ Mariæ Virginis in Sabbato
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Summæ Deus cleméntiæ mundíque factor máchinæ, qui trinus almo númine unúsque firmas ómnia,
  Nostros piis cum cánticis fletus benígne súscipe, quo corde puro sórdibus te perfruámur lárgius.
  Lumbos adúre cóngruis tu caritátis ígnibus, accíncti ut adsint pérpetim tuísque prompti advéntibus,
  Ut, quique horas nóctium nunc concinéndo rúmpimus, donis beátæ pátriæ ditémur omnes áffatim.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Auctor perénnis glóriæ, qui septifórmis grátiæ das Spíritum credéntibus, assíste mitis ómnibus.
  Expélle morbos córporum, mentis repélle scándalum, exscínde vires críminum, fuga dolóres córdium.
  Serénas mentes éffice, opus honéstum pérfice, preces orántum áccipe, vitam perénnem tríbue.
  Septem diérum cúrsibus nunc tempus omne dúcitur; octávus ille últimus dies erit iudícii,
  In quo, Redémptor, quǽsumus, ne nos in ira árguas, sed a sinístra líbera, ad déxteram nos cólloca,
  Ut, cum preces suscéperis clemens tuárum plébium, reddámus omnes glóriam trino Deo per sǽcula. Amen.
  Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
  Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
  Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
  Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
  Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
  Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
  O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
  neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
  Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
  Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
  If I was not humbly minded, but exalted my soul:
  sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
  As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
  Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
  Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
  Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
  Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
  Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
  Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
  Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
  Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
  I
I
  Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
  Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
  quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
  for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
  Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
  "I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
  non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
  I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
  donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
  until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
  Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
  Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
  Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
  Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
  Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
  Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
  Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
  Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
  Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
  For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
  Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
  Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
  Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
  II
II
  Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
  The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
  «De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
  I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
  Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
  If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
  fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
  and their sons will sit on thy throne forevermore.
  Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
  For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
  «Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
  This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
  Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
  By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
  Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
  I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
  Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
  There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
  Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
  I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
  Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
  In primo nocturno, anno I)
  De libro Ezechiélis prophétæ 34, 1-6. 11-14. 23-26
  Factum est verbum Dómini ad me dicens: "Fili hóminis, prophéta de pastóribus Israel, prophéta et dices pastóribus: Hæc dicit Dóminus Deus: Væ pastóribus Israel, qui pascébant semetípsos! Nonne greges pascúntur a pastóribus? Lac comedebátis et lana operiebámini et, quod crassum erat, occidebátis, gregem autem non pascebátis; quod infírmum fuit, non consolidástis et, quod ægrótum, non sanástis; quod fractum est, non alligástis et, quod eiéctum est, non reduxístis et, quod períerat, non quæsístis et super forte imperabátis cum violéntia. Et dispérsæ sunt oves meæ, eo quod non esset pastor; et factæ sunt in devoratiónem ómnium bestiárum agri et dispérsæ sunt. Erravérunt greges mei in cunctis móntibus et in univérso colle excélso, et super omnem fáciem terræ dispérsi sunt greges mei; et non erat qui requíreret, non erat qui requíreret."
  
  "Quia hæc dicit Dóminus Deus: Ecce ego ipse requíram oves meas et visitábo eas. Sicut vísitat pastor gregem suum in die, quando fúerit in médio óvium suárum dissipatárum, sic visitábo oves meas et liberábo eas de ómnibus locis, in quibus dispérsæ fúerant in die nubis et calíginis. Et edúcam eas de pópulis et congregábo eas de terris et indúcam eas in terram suam et pascam eas in móntibus Israel, in rivis et in cunctis sédibus terræ. In páscuis ubérrimis pascam eas, et in móntibus excélsis Israel erunt páscua eárum; ibi requiéscent in herbis viréntibus et in páscuis pínguibus pascéntur super montes Israel."
  
  "Et suscitábo super eas pastórem unum, qui pascat eas, servum meum David; ipse pascet eas et ipse erit eis in pastórem. Ego autem Dóminus ero eis in Deum, et servus meus David princeps in médio eórum. Ego Dóminus locútus sum. Et fáciam cum eis pactum pacis et cessáre fáciam béstias péssimas de terra, et habitábunt in desérto secúri et dórmient in sáltibus; et ponam eos et, quæ sunt in circúitu collis mei, benedictiónem et dedúcam imbrem in témpore suo: plúviæ benedictiónis erunt."
  
  r. Indicábo tibi, homo, quid sit bonum, aut quid Dóminus requírat a te: * Fácere iudícium et iustítiam, et sollicítum ambuláre cum Deo tuo. v. Spera in Dómino et fac bonitátem, inhábita terram, et pascéris in divítiis eius. * Fácere. v. Glória Patri. * Fácere.
  
  In secundo nocturno, anno I)
  Ex Homilíis venerábilis Godefrídi Admonténsis abbátis (Hom. 75: PL 174, 1007-1008)
  Est vere cæléstis plúvia, vidélicet Spíritus Sancti grátia, qua in plenitúdine témporis obumbránda et imprægnánda erat Virgo María. Sed plúvia hæc non désuper terram plúerat, quia Spíritus Sanctus in hanc eámdem Vírginem nondum supervénerat. Hinc étiam exímius ille prophéta Isaías, qui spíritu prophético prænotávit dicens: Ecce virgo concípiet et páriet fílium, ipsam Vírginem in opus humánæ redemptiónis ventúram, et Spíritu Sancto gravidándam invítat et ait: Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant iustum; aperiátur terra, et gérminet Salvatórem.
  
  Vos, inquam, o cæli cælórum, id est Pater et Fílius et Spíritus Sanctus rorem misericórdiæ désuper míttite; tempus miseréndi quod exspectámus acceleráte. Roret ergo Deus Pater Fílium, sicut locútus est, mitténdo; roret Fílius Patri mitténti obœdiéndo; roret Spíritus Sanctus Vírginem divíno pártui consecrándam superveniéndo. Et nubes pluant iustum. Hunc ergo iustum qui solus iustus, iustos de iniústis misericórditer factúrus erit, hunc, inquam, iustum nubes pluant, id est angélicæ virtútes désuper veniéntes Matri Vírgini concipiéndum et pariéndum annúntient.
  
  Veniat ergo summus ille cælórum núntius Gábriel, et dicat beátæ Vírgini: Spíritus Sanctus supervéniet in te et virtus Altíssimi obumbrábit tibi. - Aperiátur terra et gérminet Salvatórem. Terra illa, cui benedíxit Dóminus, terra, inquam, virginális thálami aperiátur sine tactu pudóris único Fílio Dei; aperiátur, óbsecro, ætérno Príncipi, conceptúra et paritúra tótius Salvatórem sæculi; aperiátur, dico, sic ut, quemádmodum éadem Virgo in ánimo suo dispósuit, clausa semper et intácta permáneat, et mater facta decus virginitátis non amíttat.
  
  r. Ante multum tempus prophetávit Ezéchiel: Vidi portam clausam, et ecce Deus ante sæcula ex ea procedébat pro salúte mundi; * Et íterum erit clausa, demónstrans Vírginem, quia post partum permánsit virgo. v. Portam, quam vidísti clausam, non aperiétur; solus enim Dóminus transíbit per eam. * Et íterum. v. Glória Patri. * Et íterum.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut