The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria II 17 Ianuarii 2028, Hebdomada II per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Læti coléntes fámulum
  Christi fidélis ássecla,
  Tibi se vovit súbditum
  Tibi placére géstiit
  His caritátis vínculis
  Eius exémplis éxcitos
  da gradi nos alácriter,
  ut te cum Nato et Spíritu
  laudémus hymnis cǽlicis. Amen.
  liber ad astra iúgiter
  triumphatúrus pródiit.
  mentem, verba vel ópera
  amóris fovens ígnibus.
  Christi, carnis mundítie,
  sponsi æmulátor vírginum.
  Cuncta quæ mundus éxhibet
  fugáces atque cópias.
  tibi gratánter, Dómine,
  amóris hymnum prómimus.
  Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
  Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
  Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
  Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
  Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
  I
I
  In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
  I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
  Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
  Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
  Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
  For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
  Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
  Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
  Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
  I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
  In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
  Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
  Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
  As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
  Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
  For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
  agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
  And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
  Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
  Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
  Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
  II
II
  Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
  Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
  Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
  For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
  infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
  My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
  Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
  More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
  Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
  Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
  Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
  I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
  in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
  When they gathered together against me, they held a council to take my life.
  Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
  But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
  Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
  my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
  illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
  Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
  [Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
  [Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
  Muta fiant lábia dolósa, quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
  they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
  Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
  Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
  Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
  III
III
  Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
  How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
  Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
  Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
  Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
  Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
  próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
  Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
  Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
  Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
  Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
  As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
  Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
  That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
  Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
  Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
  Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
  Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
  Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Génesis
  Erat univérsa terra lábii uníus et sermónum eorúndem. Cumque proficisceréntur de oriénte, invenérunt campum in terra Sénnaar et habitavérunt in eo. Dixítque alter ad próximum suum: " Veníte, faciámus láteres et coquámus eos igni. " Habuerúntque láteres pro saxis et bitúmen pro cæménto. Et dixérunt: " Veníte, faciámus nobis civitátem et turrim, cuius culmen pertíngat ad cælum, et faciámus nobis nomen, ne dividámur super fáciem univérsæ terræ. "
  
  Descéndit autem Dóminus, ut vidéret civitátem et turrim, quam ædificavérunt fílii hóminum, et dixit Dóminus: " Ecce unus est pópulus et unum lábium ómnibus; et hoc est inítium operatiónis eórum, nec eis erit deínceps diffícile, quidquid cogitáverint fácere. Veníte ígitur, descendámus et confundámus ibi linguam eórum, ut non intéllegat unusquísque vocem próximi sui. " Atque ita divísit eos Dóminus ex illo loco super fáciem univérsæ terræ, et cessavérunt ædificáre civitátem.
  
  Et idcírco vocátum est nomen eius Babel, quia ibi confúsum est lábium univérsæ terræ, et inde dispérsit eos Dóminus super fáciem univérsæ terræ. Hæ sunt generatiónes Sem. Sem centum erat annórum, quando génuit Arpháxad biénnio post dilúvium; vixítque Sem, postquam génuit Arpháxad, quingéntos annos et génuit fílios et fílias.
  
  r. In sudóre vultus tui vescéris panem, donec revertáris in terram de qua sumptus es, * Quia terra es et in terram revertéris. v. Cum operátus fúeris eam non dabit fructus suos, sed spinas et tríbulos germinábit tibi. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Institutiónibus Ioánnis Cassini abbátis (Lib. 5, 4: SC 109, 194-196)
  Vetus est beáti Antónii admirabilísque senténtia, mónachum, qui post cœnobiále propósitum fastígia nítitur sublimióris perfectiónis attíngere et, apprehénso discretiónis exámine, próprio iam potens est stare iudício atque ad arcem anachoréseos perveníre, mínime debére ab uno quamvis summo univérsa génera virtútum expétere. Alius enim sciéntiæ flóribus exornátur, alter discretiónis ratióne robústius communítur, alter patiéntiæ gravitáte fundátur, álius humilitátis, álius continéntiæ virtúte præfértur, álius simplicitátis grátia decorátur, hic magnanimitátis, ille misericórdiæ, iste vigiliárum, hic taciturnitátis, iste labóris stúdio supérvenit céteros.
  
  Et idcírco mónachum spiritália mella cóndere cupiéntem velut apem prudentíssimam debére unamquámque virtútem ab his qui eam familiárius póssident defloráre et in sui péctoris vase diligénter recóndere nec quid minus áliquis hábeat discútere, sed hoc tantum quid virtútis possídeat contemplári studioséque decérpere - cunctas namque si ab uno vólumus mutuári, aut diffícile aut certe numquam idónea ad imitándum nobis exémpla póterunt repperíri -, quia, licet necdum Christum ómnia factum secúndum Apóstolum videámus in ómnibus, tamen hoc modo póssumus eum, id est per partes in ómnibus inveníre. De ipso enim dícitur: Qui factus est nobis ex Deo sapiéntia, iustítia, sánctitas et redémptio.
  
  Dum ergo in álio sapiéntia, in álio iustítia, in álio sánctitas, in álio mansuetúdo, in álio cástitas, in álio humílitas repperítur, membrátim Christus per unumquémque nunc sanctórum divísus est. Concurréntibus vero univérsis in unitátem fídei ac virtútis rédditur in virum perféctum, plenitúdinem sui córporis in singulórum membrórum compáge ac proprietáte perfíciens. Donec ergo véniat illud tempus quo sit Deus ómnia in ómnibus, in præsénti potest hoc quo díximus modo, id est per partes virtútum esse in ómnibus Deus, licet nondum plenitúdine eárum ómnia sit in ómnibus, quia licet unus religiónis nostræ sit finis, professiónes tamen divérsæ quibus ad Deum ténditur.
  
  r. Beátus vir, qui suffert tentatiónem, quia, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ, * Quam repromísit Deus diligéntibus se. v. Hic accípiet benedictiónem a Dómino et misericórdiam; * Quam. v. Glória Patri. * Quam.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut