v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Beate (Beata) martyr, próspera diem triumphálem tuum, quo sánguinis merces tibi coróna vincénti datur.
Hic te ex tenébris sǽculi, tortóre victo et iúdice, evéxit ad cælum dies Christóque ovántem réddidit.
Nunc angelórum párticeps collúces insígni stola, quam testis indomábilis rivis cruóris láveras.
Adésto nunc et óbsecra, placátus ut Christus suis inclínet aurem prósperam, noxas nec omnes ímputet.
Paulís per huc illábere Christi favórem déferens, sensus gravati ut séntiant levámen indulgéntiæ.
Honor Patri cum Fílio et Spíritu Paráclito, qui te coróna pérpeti cingunt in aula glóriæ. Amen.
Ant. 1. Intuére, Dómine, et réspice oppróbrium nostrum.
Ant. 1. Consider, Lord, and behold at the shame in which we find ourselves.
Psalmus 88 (89), 39-53
Psalm 88 (89), 39-53
Lamentatio de ruina domus David
Lamentation over the ruin of the house of David
Erexit cornu salutis nobis in domo David (Lc 1, 69).
He has raised up a savior from the house of David.
IV
IV
Tu vero reppulísti et reiecísti, * irátus es contra christum tuum;
And yet Thou rejected and despised; Thou hast rejected Thy anointed one.
evertísti testaméntum servi tui, * profanásti in terram diadéma eius.
Thou hast destroyed the covenant made with Thy servant; Thou hast desecrated his sacred diadem by throwing him unto the ground.
Destruxísti omnes muros eius, * posuísti munitiónes eius in ruínas.
Thou hast pulled down all its fences; Thou hast filled his fortresses with fear.
Diripuérunt eum omnes transeúntes viam, * factus est oppróbrium vicínis suis.
All who passed by the road plundered him, and he became the reproach of his neighbors.
Exaltásti déxteram depriméntium eum, * lætificásti omnes inimícos eius.
Thou hast lifted up the right hand of his oppressors; Thou hast rejoiced all his enemies.
Avertísti áciem gládii eius * et non es auxiliátus ei in bello.
Thou hast taken all strength from his sword, and thou hast not helped him in war.
Finem posuísti splendóri eius * et sedem eius in terram collisísti.
Thou hast stripped it of its splendor, and thou hast broken its throne against the earth.
Minorásti dies iuventútis eius, * perfudísti eum confusióne.
Thou hast shortened the days of his reign; Thou hast covered him with ignominy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Intuére, Dómine, et réspice oppróbrium nostrum.
Ant. Consider, Lord, and behold at the shame in which we find ourselves.
Ant. 2. Ego sum radix et genus David, stella spléndida et matutína.
Ant. 2. I am the offspring of David, the shining star, the morning star.
V
V
Usquequo, Dómine, abscondéris in finem, * exardéscet sicut ignis ira tua?
How long, Lord, will Thou turn away forevermore? How long will Thy wrath burn like fire?
Memoráre, quam brevis mea substántia. * Ad quam vanitátem creásti omnes fílios hóminum?
Keep in remembrance what my life is; for is it for nothingness that Thou hast created all the children of men?
Quis est homo, qui vivet et non vidébit mortem, * éruet ánimam suam de manu ínferi?
What man can live without seeing death, and who will tear his soul from the power of hell?
Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?
Where, Lord, are Thy ancient mercies, which Thou swore to David in the name of Thy truth?
Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum, * quod contínui in sinu meo, multárum géntium,
Keep in remembrance, O Lord, the reproach of Thy servants; I have kept him hidden in my bosom; he came from many nations.
quo exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quo exprobravérunt vestígia christi tui.
Keep in remembrance the reproach of Thy enemies, Lord, the reproach they made about Thy change toward Thy anointed.
Benedíctus Dóminus in ætérnum. * Fiat, fiat.
Blessed be the Lord forevermore. So be it, so be it.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ego sum radix et genus David, stella spléndida et matutína.
Ant. I am the offspring of David, the shining star, the morning star.
Ant. 3. Anni nostri sicut herba tránseunt; a sǽculo tu es, Deus.
Ant. 3. Our years wither like grass; for centuries, Thou hast been God.
Psalmus 89 (90)
Psalm 89 (90)
Sit splendor Domini super nos
May the splendor of the Lord be upon us.
Unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus (2 Petr 3, 8).
With the Lord, one day is like a thousand years, and a thousand years are like one day.
Dómine, refúgium factus es nobis * a generatióne in generatiónem.
Lord, thou hast been our refuge from generation to generation.
Priúsquam montes nasceréntur † aut gignerétur terra et orbis, * a sǽculo et usque in sǽculum tu es Deus.
Before the mountains were made, or the earth and the world was formed; from eternity and to eternity thou art God.
Redúcis hóminem in púlverem; * et dixísti: «Revertímini, fílii hóminum».
Turn not man away to be brought low: and thou hast said: Be converted, O ye sons of men.
Quóniam mille anni ante óculos tuos tamquam dies hestérna, quæ prætériit, * et custódia in nocte.
For a thousand years in thy sight are as yesterday, which is past. And as a watch in the night,
Auferes eos, sómnium erunt: * mane sicut herba succréscens,
things that are counted nothing, shall their years be. In the morning man shall grow up like grass;
mane floret et crescit, * véspere décidit et aréscit.
in the morning he shall flourish and pass away: in the evening he shall fall, grow dry, and wither.
Quia defécimus in ira tua * et in furóre tuo turbáti sumus.
For in thy wrath we have fainted away: and are troubled in thy indignation.
Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo, * occúlta nostra in illuminatióne vultus tui.
Thou hast set our iniquities before thy eyes: our life in the light of thy countenance.
Quóniam omnes dies nostri evanuérunt in ira tua, * consúmpsimus ut suspírium annos nostros.
For all our days are spent; and in thy wrath we have fainted away. Our years shall be considered as a spider:
Dies annórum nostrórum sunt septuagínta anni * aut in valéntibus octogínta anni,
the days of our years in them are threescore and ten years. But if in the strong they be fourscore years:
et maior pars eórum labor et dolor, * quóniam cito tránseunt, et avolámus.
and what is more of them is labour and sorrow. For mildness is come upon us: and we shall be corrected.
Quis novit potestátem iræ tuæ * et secúndum timórem tuum indignatiónem tuam?
Who knoweth the power of thy anger, and for thy fear
Dinumeráre dies nostros sic doce nos, * ut inducámus cor ad sapiéntiam.
can number thy wrath? So make thy right hand known: and men learned in heart, in wisdom.
Convértere, Dómine, úsquequo? * Et deprecábilis esto super servos tuos.
Return, O Lord, how long? and be entreated in favour of thy servants.
Reple nos mane misericórdia tua, * et exsultábimus et delectábimur ómnibus diébus nostris.
We are filled in the morning with thy mercy: and we have rejoiced, and are delighted all our days.
Lætífica nos pro diébus, quibus nos humiliásti, * pro annis, quibus vídimus mala.
We have rejoiced for the days in which thou hast humbled us: for the years in which we have seen evils.
Appáreat servis tuis opus tuum * et decor tuus fíliis eórum.
Look upon thy servants and upon their works: and direct their children.
Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, † et ópera mánuum nostrárum confírma super nos * et opus mánuum nostrárum confírma.
And let the brightness of the Lord our God be upon us: and direct thou the works of our hands over us; yea, the work of our hands do thou direct.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Anni nostri sicut herba tránseunt; a sǽculo tu es, Deus.
Ant. Our years wither like grass; for centuries, Thou hast been God.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 27, 21-44
Cum multa ieiunátio fuísset, tunc stans Paulus in médio eórum dixit: «Oportébat quidem, o viri, audíto me, non tóllere a Creta lucríque fácere iniúriam hanc et iactúram. Et nunc suádeo vobis bono ánimo esse, nulla enim amíssio ánimæ erit ex vobis prætérquam navis; ástitit enim mihi hac nocte ángelus Dei cuius sum ego, cui et desérvio, dicens: "Ne tímeas, Paule; Cæsari te opórtet assístere, et ecce donávit tibi Deus omnes qui návigant tecum." Propter quod bono ánimo estóte, viri; credo enim Deo quia sic erit, quemádmodum dictum est mihi. In ínsulam autem quandam opórtet nos incídere.»
Sed posteáquam quarta décima nox supérvenit, cum ferrémur in Hádria, circa médiam noctem suspicabántur nautæ apparére sibi áliquam regiónem. Qui submitténtes bólidem invenérunt passus vigínti, et pusíllum inde separáti et rursum submitténtes invenérunt passus quíndecim; timéntes autem, ne in áspera loca inciderémus, de puppi mitténtes áncoras quáttuor optábant diem fíeri. Nautis vero quæréntibus fúgere de navi, cum demisíssent scapham in mare suo obténtu, quasi a prora incíperent áncoras exténdere, dixit Paulus centurióni et milítibus: «Nisi hi in navi mánserint, vos salvi fíeri non potéstis.» Tunc abscidérunt mílites funes scaphæ et passi sunt eam excídere.
Donec autem lux incíperet fíeri, rogábat Paulus omnes súmere cibum dicens: «Quarta décima hódie die exspectántes ieiúni permanétis nihil accipiéntes; propter quod rogo vos accípere cibum, hoc enim pro salúte vestra est, quia nullíus vestrum capíllus de cápite períbit.» Et cum hæc dixísset et sumpsísset panem, grátias egit Deo in conspéctu ómnium et, cum fregísset, cœpit manducáre. Animæquióres autem facti omnes et ipsi assumpsérunt cibum. Erámus vero univérsæ ánimæ in navi ducéntæ septuagínta sex. Et satiáti cibo alleviábant navem iactántes tríticum in mare.
Cum autem dies factus esset, terram non agnoscébant, sinum vero quendam considerábant habéntem litus, in quem cogitábant si possent eícere navem. Et cum áncoras abstulíssent, committébant mari simul laxántes iunctúras gubernaculórum et, leváto artémone, secúndum flatum auræ tendébant ad litus. Et cum incidíssent in locum dithalássum, impegérunt navem; et prora quidem fixa manébat immóbilis, puppis vero solvebátur a vi flúctuum. Mílitum autem consílium fuit, ut custódias occíderent, ne quis, cum enatásset, effúgeret; centúrio autem volens serváre Paulum prohíbuit eos a consílio iussítque eos qui possent natáre, míttere se primos et ad terram exíre et céteros, quosdam in tábulis, quosdam vero super ea quæ de navi essent; et sic factum est ut omnes eváderent ad terram.
r. Tempus est ut revértar ad eum qui misit me, dicit Dóminus; nolíte contristári, nec turbétur cor vestrum; * Rogo pro vobis Patrem ut ipse vos custódiat, allelúia, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Rogo. v. Glória Patri. * Rogo.
In secundo nocturno, anno II)
Ex Apológia secúnda sancti Iustíni mártyris (Cc.13-14 : ed. de Otto, Ienæ, 1876, 237-241)
Ego, cum integuméntum nefárium a pravis dæmónibus ad deterréndos céteros hómines divínis christianórum doctrínis iniéctum vidérem, et huiúsmodi mendaciórum auctóres et ipsum integuméntum et vulgi opiniónem irrísi. Christiánus ut invéniar, profíteor me et laudi dúcere et omni dimicatióne conténdere, non quod aliénæ sint Platónis doctrínæ a Christo, sed quod non omníno símiles sint, ut neque ceterórum, nempe Stoicórum et pœtárum et historicórum. Quisque enim ex parte dissemináti divíni Logi id quod ei cognátum est videns præcláre locútus est; qui autem in rebus gravióribus secum pugnántia dixérunt eos consecútos non esse ápparet sciéntiam sublimiórem et cognitiónem quæ refélli néqueat.
Quæcúmque ígitur apud omnes præcláre dicta sunt, nostra christianórum sunt; oriúndum enim ab ingénito et inenarrábili Deo Logon secúndum Deum adorámus et amámus, quandóquidem étiam homo propter nos factus est, ut, et perpessiónum nostrárum párticeps factus, et medicínam nobis fáceret. Scriptóres enim omnes per ínsitum Logi semen subobscúre potuérunt verum vidére. Nam áliud est semen alicúius et imitámen pro víribus concéssum, et áliud ipsum illud cuius communicátio et imitátio secúndum grátiam ab ipso proveniéntem concéditur.
Quaprópter vos rogámus ut huncce libéllum, subscribéntes quod vobis placet, promulgétis, ut céteris quoque nostra innotéscant et possint falsa opinióne boníque ignorántia liberári : qui sua culpa supplíciis obnóxii fiunt, quia natúræ hóminum inest facúltas cognoscéndi bonum et turpe, et quia nos, quos non norunt tália patráre facínora quália criminántur, condémnant, et quia diis gaudent, qui tália patrárunt et ab homínibus simília étiam nunc éxigunt : ádeo ut eo ipso, quod nos, quasi tália patrántes, morte aut vínculis aut ália eiúsmodi pœna mulctant, seípsos condémnent, ita ut áliis iudícibus non sit opus.
r. Iste sanctus pro lege Dei sui certávit usque ad mortem, et a verbis impiórum non tímuit ; * Fundátus enim erat supra firmam petram, allelúia. v. Iste est qui contémpsit vitam mundi et pervénit ad cæléstia regna. * Fundátus. v. Glória Patri. * Fundátus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.