v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Candor ætérnæ Deitátis alme, Christe, tu lumen vénia atque vita ádvenis, morbis hóminum medéla, porta salútis.
Bright splendor of divinity, O Christ, our only life and light, You bring the sick a remedy, And set our crooked paths aright.
Intonat terræ chorus angelórum cǽlicum carmen, nova sæcla dicens, glóriam Patri, generíque nostro gáudia pacis.
So let the angels' song resound, To usher in the age of grace And tell of glory all around, Proclaiming joy unto our race.
Qui iaces parvus dóminans et orbi, Vírginis fructus sine labe sanctæ, Christe, iam mundo potiáris omni, semper amándus.
You lie, an infant, ruling earth, Now rule our hearts forevermore, To whom a spotless Maid gave birth, O Christ, our most beloved Lord.
Nascéris cælos pátriam datúrus, unus e nobis, caro nostra factus; ínnova mentes, trahe caritátis péctora vinclis.
You came to give us heav'n above, As one of us, you took our flesh; Entwine our hearts with bonds of love And with your grace our minds refresh.
Cœtus exsúltans canit ecce noster ángelis læto sociátus ore, et Patri tecum parilíque Amóri cántica laudis. Amen.
Behold we join the angels' song And cry to you with one accord, To whom all hymns of praise belong, The Holy Trinity, one Lord.
Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Psalmus 37 (38)
Psalm 37
Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
I
I
Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. 2. Lord, all my desire is before Thou.
II
II
Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. Lord, all my desire is before Thou.
Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. 3. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
III
III
Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
 
In primo nocturno, anno I
De Epístula ad Colossénses
Fratres, oratióni instáte, vigilántes in ea in gratiárum actióne, orántes simul et pro nobis, ut Deus apériat nobis óstium sermónis ad loquéndum mystérium Christi, propter quod étiam vinctus sum, ut maniféstem illud ita ut opórtet me loqui. In sapiéntia ambuláte ad eos qui foris sunt, tempus rediméntes. Sermo vester semper in grátia, sale condítus, ut sciátis quómodo opórteat vos unicuíque respondére.
Salútat vos Epáphras, qui ex vobis est, servus Christi Iesu, semper certans pro vobis in oratiónibus, ut stetis perfécti et impléti in omni voluntáte Dei. Testimónium enim illi perhíbeo quod habet multum labórem pro vobis et pro his qui sunt Laodicíæ et qui Hierápoli. Salútat vos Lucas, médicus caríssimus, et Demas. Salutáte fratres qui sunt Laodicíæ, et Nympham et quæ in domo eius est ecclésiam.
Et cum lecta fúerit apud vos epístula, fácite ut et in Laodicénsium Ecclésia legátur, et eam quæ ex Laodicía est vos quoque legátis. Et dícite Archíppo: " Vide ministérium quod accepísti in Dómino, ut illud ímpleas ". Salutátio mea manu Pauli. Mémores estóte vinculórum meórum. Grátia vobíscum.
r. Beáta es, Virgo María, quæ ómnium portásti Creatórem sæculórum. * Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes virgo. v. Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum. * Genuísti. v. Glória Patri. * Genuísti.
In secundo nocturno, anno I
Ex Sermónibus sancti Augustíni epíscopi (Sermo 194, 3: PL 38, 1016-1017)
Quis hóminum omnes thesáuros sapiéntiæ et sciéntiæ nóverit in Christo occúltos atque in paupertáte carnis eius abscónditos? Quia propter nos pauper factus est, cum dives esset, ut illíus paupertáte ditarémur. Cum enim mortalitátem assúmeret mortémque consúmeret, in paupertáte se osténdit: sed divítias dilátas promísit, non ablátas amísit. Quam multa multitúdo dulcédinis eius, quam abscóndit timéntibus se, pérficit autem sperántibus in se!
Ex parte enim scimus, donec véniat quod perféctum est. Cui capiéndo ut idónei præstarémur, ille æquális Patri in forma Dei, in forma servi factus símilis nobis, refórmat nos ad similitúdinem Dei: et factus fílius hóminis únicus Fílius Dei, multos fílios hóminum facit fílios Dei; et nutrítos servos per visíbilem formam servi, pérficit líberos ad vidéndam formam Dei.
Filii Dei sumus, et nondum appáruit quid érimus. Et scimus quóniam cum apparúerit, símiles ei érimus, quóniam vidébimus eum sícuti est. Nam qui sunt illi sapiéntiæ scientiæque thesáuri, quæ illæ divítiæ divínæ, nisi quia suffíciunt nobis? Et quæ illa multitúdo dulcédinis, nisi quia sátiat nos? Osténde ergo nobis Patrem et súfficit nobis. Et in quodam psalmo quidam ex nobis, vel in nobis, vel pro nobis, ait illi: Satiábor, dum manifestábitur glória tua. Ipse autem et Pater unum sunt: et qui ipsum videt, videt et Patrem. Ergo Dóminus virtútum, ipse est rex glóriæ. Convértens nos, osténdet nobis fáciem suam; et salvi érimus, et satiábimur, et suffíciet nobis.
r. Verbum caro factum est, et habitávit in nobis. * Et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis. v. In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum et Deus erat Verbum. * Et. v. Glória Patri. * Et.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.