In primo nocturno, anno II
Lectio
De libro Ioélis prophétæ
Effúndam spíritum meum super omnem carnem, et prophetábunt fílii vestri et fíliæ vestræ, senes vestri sómnia somniábunt, et iúvenes vestri visiónes vidébunt; sed et super servos meos et ancíllas in diébus illis effúndam spíritum meum. Et dabo prodígia in cælo et in terra; sánguinem et ignem et colúmnas fumi; sol convertétur in ténebras et luna in sánguinem, ántequam véniat dies Dómini magnus et horríbilis.
Et erit: omnis qui invocáverit nomen Dómini, salvus erit, quia in monte Sion et in Ierúsalem erit salvátio, sicut dixit Dóminus, et in resíduis quos Dóminus vocáverit. Quia ecce in diébus illis et in témpore illo, cum convértero sortem Iudæ et Ierúsalem, congregábo omnes gentes et dedúcam eas in vallem Iósaphat et disceptábo cum eis ibi super pópulo meo et hereditáte mea Israel, quos dispersérunt in natiónibus, et terram meam divisérunt. Et super pópulum meum misérunt sortem; et dedérunt púerum pro meretríce et puéllam vendidérunt pro vino, ut bíberent.
Verum quid vobis et mihi, Tyrus et Sidon et omnes términi Philisthææ? Numquid ultiónem vos reddétis mihi? Et si ulciscímini vos contra me, cito velóciter reddam ultiónem vestram super caput vestrum. Argéntum enim meum et aurum tulístis et pretiósa bona mea intulístis in delúbra vestra. Et fílios Iudæ et fílios Ierúsalem vendidístis fíliis Græcórum, ut longe facerétis eos de fínibus suis. Ecce ego suscitábo eos de loco, in quo vendidístis eos, et reddam ultiónem vestram in caput vestrum. Et vendam fílios vestros et fílias vestras in mánibus filiórum Iudæ; et venúmdabunt eos Sabis, genti longínquæ, quia Dóminus locútus est.
r. Aliéni non transíbunt per Ierúsalem ámplius; * Nam in illa die stillábunt montes dulcédinem, et colles fluent lac et mel, dicit Dóminus. v. Ego véniam, dicit Dóminus, et sanábo contritiónem pópuli mei. * Nam. v. Glória Patri. * Nam.
