v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rerum creátor óptime rectórque noster, réspice; nos a quiéte nóxia mersos sopóre líbera.
Who madest all and dost control, Lord, with Thy touch divine, Cast out the slumbers of the soul, The rest that is not Thine.
Te, sancte Christe, póscimus; ignósce tu crimínibus, ad confiténdum súrgimus morásque noctis rúmpimus.
Look down, Eternal Holiness, And wash the sins away, Of those, who, rising to confess, Outstrip the lingering day.
Mentes manúsque tóllimus, Prophéta sicut nóctibus nobis geréndum præcipit Paulúsque gestis cénsuit.
Our hearts and hands by night, O Lord, We lift them in our need; As holy Psalmists give the word, And holy Paul the deed.
Vides malum quod géssimus; occúlta nostra pándimus, preces geméntes fúndimus; dimítte quod peccávimus.
Each sin to Thee of years gone by, Each hidden stain lies bare; We shrink not from Thine awful eye, But pray that Thou wouldst spare.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Scientiárum Dómino, sit tibi iubilátio, qui nostra vides íntima tuáque foves grátia.
Qui bonum, pastor óptime, dum servas, quæris pérditum, in páscuis ubérrimis nos iunge piis grégibus,
Ne terror iræ iúdicis nos hædis iungat réprobis, sed simus temet iúdice oves ætérnæ páscuæ.
Tibi, Redémptor, glória, honor, virtus, victória, regnánti super ómnia per sæculórum sǽcula. Amen.
Ant. 1. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. 1. I love thee, Lord, my strength.
Psalmus 17 (18), 2-30
Psalm 17 (18), 2-30
Gratiarum actio pro salute et victoria
Thanksgiving for salvation and victory.
In illa hora factus est terræmotus magnus (Apc 11, 13).
In that hour there was a great earthquake (Rev 11:13).
I
I
Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. * Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;
I will love Thou, Lord, my strength. Lord, my firmament, my refuge and my deliverer.
Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; * protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.
My God is my helper, and I will hope in Him. He is my protector, and the horn of my salvation, and my defender.
Laudábilem invocábo Dóminum * et ab inimícis meis salvus ero.
I will call upon the Lord in praise of Him, and I will be delivered from my enemies.
Circumdedérunt me fluctus mortis, * et torréntes Bélial conturbavérunt me;
The waves of death have encircled me, and the torrents of Belial have afflicted me,
funes inférni circumdedérunt me, * præoccupavérunt me láquei mortis.
The pains of death have surrounded me, and the torrents of iniquity have filled me with trouble.
In tribulatióne mea invocávi Dóminum * et ad Deum meum clamávi;
In my affliction I called on the Lord, and cried out to my God.
exaudívit de templo suo vocem meam, * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.
And from His holy temple He heard my voice; and my cry penetrated into His presence even to His ears.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. I love thee, Lord, my strength.
Ant. 2. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. 2. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
II
II
Commóta est et contrémuit terra; † fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, * quóniam irátus est.
The earth shook and trembled: the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.
Ascéndit fumus de náribus eius, † et ignis de ore eius dévorans; * carbónes succénsi processérunt ab eo.
There went up a smoke in his wrath: and a fire flamed from his face: coals were kindled by it.
Inclinávit cælos et descéndit, * et calígo sub pédibus eius.
He bowed the heavens, and came down: and darkness was under his feet.
Et ascéndit super cherub et volávit, * ferebátur super pennas ventórum.
And he ascended upon the cherubim, and he flew; he flew upon the wings of the winds.
Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu eius tabernáculum eius, * tenebrósa aqua, nubes áeris.
And he made darkness his covert, his pavilion round about him: dark waters in the clouds of the air.
Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
At the brightness that was before him the clouds passed, hail and coals of fire.
Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
And the Lord thundered from heaven, and the highest gave his voice: hail and coals of fire.
Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, * fúlgura iecit et conturbávit eos.
And he sent forth his arrows, and he scattered them: he multiplied lightnings, and troubled them.
Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum
16 Then the fountains of waters appeared, and the foundations of the world were discovered:
ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
At thy rebuke, O Lord, at the blast of the spirit of thy wrath.
Misit de summo et accépit me * et assúmpsit me de aquis multis;
He sent from on high, and took me: and received me out of many waters.
erípuit me de inimícis meis fortíssimis † et ab his, qui odérunt me, * quóniam confortáti sunt super me.
He delivered me from my strongest enemies, and from them that hated me: for they were too strong for me.
Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, * et factus est Dóminus fulciméntum meum;
They prevented me in the day of my affliction: and the Lord became my protector.
et edúxit me in latitúdinem, * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
And he brought me forth into a large place: he saved me, because he was well pleased with me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
Ant. 3. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. 3. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
III
III
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,
And the Lord will reward me according to my justice; and will repay me according to the cleanness of my hands:
quia custodívi vias Dómini * nec ímpie recéssi a Deo meo.
Because I have kept the ways of the Lord; and have not done wickedly against my God.
Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, * et iustítias eius non réppuli a me;
For all his judgments are in my sight: and his justices I have not put away from me.
et fui immaculátus cum eo * et observávi me ab iniquitáte.
And I shall be spotless with him: and shall keep myself from my iniquity.
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.
And the Lord will reward me according to my justice; and according to the cleanness of my hands before his eyes.
Cum sancto sanctus eris * et cum viro innocénte ínnocens eris
With the holy, thou wilt be holy; and with the innocent man thou wilt be innocent.
et cum elécto eléctus eris * et cum pervérso cállidus eris.
And with the elect thou wilt be elect: and with the perverse thou wilt be perverted.
Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies * et óculos superbórum humiliábis.
For thou wilt save the humble people; but wilt bring down the eyes of the proud.
Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; * Deus meus illúminat ténebras meas.
For thou lightest my lamp, O Lord: O my God enlighten my darkness.
Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas * et in Deo meo transíliam murum.
For by thee I shall be delivered from temptation; and through my God I shall go over a wall.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Fames omnem terram veheménter premébat. Igitur Israel pater eórum dixit ad fílios suos: " Si sic necésse est, fácite quod vultis; súmite de óptimis terræ frúctibus in vasis vestris et deférte viro múnera: módicum resínæ et mellis et tragacánthum et ládanum, pistácias terebínthi et amýgdalas. Pecúniam quoque dúplicem ferte vobíscum et illam quam invenístis in sácculis, reportáte, ne forte erróre factum sit; sed et fratrem vestrum tóllite et ite ad virum. Deus autem meus omnípotens fáciat vobis eum placábilem et remíttat vobíscum fratrem vestrum quem tenet, et hunc Béniamin. Ego autem quasi orbátus absque líberis ero. " Tulérunt ergo viri múnera et pecúniam dúplicem et Béniamin descenderúntque in Ægýptum; et stetérunt coram Ioseph. Quos cum ille vidísset et Béniamin simul, præcépit dispensatóri domus suæ dicens: " Intróduc viros domum et occíde víctimas et ínstrue convívium, quóniam mecum sunt comestúri merídie. " Fecit ille quod sibi fúerat imperátum et introdúxit viros in domum Ioseph.
Igitur ingréssus est Ioseph domum suam, obtulerúntque ei múnera tenéntes in mánibus suis; et adoravérunt proni in terram. At ille, cleménter resalutátis eis, interrogávit eos dicens: " Salvúsne est pater vester senex, de quo dixerátis mihi? Adhuc vivit? " Qui respondérunt: " Sospes est servus tuus pater noster, adhuc vivit. " Et incurváti adoravérunt eum.
Attóllens autem Ioseph óculos vidit Béniamin fratrem suum uterínum et ait: " Iste est frater vester párvulus de quo dixerátis mihi? " Et rursum: " Deus, inquit, misereátur tui, fili mi. " Festinavítque, quia commóta fúerant víscera eius super fratre suo et erumpébant lácrimæ; et intróiens cubículum flevit.
r. Mérito hæc pátimur, quia peccávimus in fratrem nostrum, vidéntes angústiam ánimæ eius dum deprecarétur nos, et non audívimus. * Idcírco venit super nos tribulátio. v. Dixit Ruben frátribus suis: Numquid non dixi vobis: Nolíte peccáre in púerum? Et non audístis me. * Idcírco. v. Glória Patri. * Idcírco.
In secundo nocturno, anno I
Ex Tractátu sancti Irenæi epíscopi Advérsus hæreses (Lib. 4, 11: SC 100 bis, 500.508)
Deus ab hómine differt, quóniam Deus quidem facit, homo autem fit. Et quidem qui facit semper idem est, quod autem fit et inítium et medietátem et adiectiónem et augméntum accípere debet. Et Deus quidem bene facit, bene autem fit hómini. Et Deus quidem perféctus in ómnibus, ipse sibi æquális et símilis, totus cum sit lumen et totus mens et totus substántia et fons ómnium bonórum, homo vero proféctum percípiens et augméntum ad Deum. Quemádmodum enim Deus semper idem est, sic et homo in Deo invéntus semper profíciet ad Deum. Neque enim Deus cessat aliquándo in benefaciéndo et locupletándo hóminem, neque homo cessat benefícium accípere et ditári a Deo.
Exceptórium enim bonitátis et órganum clarificatiónis eius homo gratus ei qui se fecit, et íterum exceptórium iusti iudícii eius homo ingrátus et spernens plasmatórem et non subiéctus Verbo eius. Qui plúrimum semper fructificántibus et plus habéntibus domínicum argéntum datúrum se pollícitus est: Euge, inquit, serve bone et fidélis, quóniam in módico fidélis fuísti, super multa te constítuam; intra in gáudium Dómini tui, ipse Dóminus plúrimum promíttens.
Si idem ipse adest qui prædicátus est a prophétis, Deus Dóminus noster Iesus Christus, et advéntus eius pleniórem grátiam et maiórem muneratiónem attríbuit his qui suscepérunt eum, maniféstum quóniam et Pater idem ipse est qui a prophétis annuntiátus est, et non altérius Patris agnitiónem fecit véniens Fílius, sed eiúsdem qui ab inítio prædicátus est: a quo et libertátem détulit his qui legítime et prono ánimo et toto corde sérviunt ei, contemptóribus autem et non subiéctis Deo, sed in glóriam hóminum exterióres mundítias sectántibus, in sempitérnum áttulit perditiónem, abscídens eos a vita.
r. Mihi autem adhærére Deo bonum est, * Pónere in Dómino Deo spem meam. v. Ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * Pónere. v. Glória Patri. * Pónere.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.