The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Dominica 23 Februarii 2025, Hebdomada VII per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
  Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
  Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
  Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
  Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
  Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
  Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
  Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
  Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
  Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
  Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
  Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
  Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
  Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
  I
I
  Exaltábo te, Deus meus rex, et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
  I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
  Per síngulos dies benedícam tibi et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
  Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
  Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
  The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
  Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
  Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
  Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
  They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
  Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
  They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
  Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
  The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
  Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
  The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
  Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
  The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
  Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
  Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
  Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
  Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
  Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
  Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
  II
II
  Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
  May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
  Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
  They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
  ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
  that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
  Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
  Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
  Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
  Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
  Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
  Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
  Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
  Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
  III
III
  Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
  The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
  Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
  The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
  Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
  The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
  Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
  Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
  Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
  The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
  Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
  The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
  Voluntátem timéntium se fáciet et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
  He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
  Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
  The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
  Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
  My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
  Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
  In primo nocturno, anno I
  De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
  Caríssimi mihi, fúgite ab idolórum cultúra. Ut prudéntibus loquor; vos iudicáte, quod dico: Calix benedictiónis, cui benedícimus, nonne communicátio sánguinis Christi est? Et panis, quem frángimus, nonne communicátio córporis Christi est? Quóniam unus panis, unum corpus multi sumus, omnes enim de uno pane participámur. Vidéte Israel secúndum carnem: nonne, qui edunt hóstias, communicántes sunt altári?
  
  Quid ergo dico? Quod idolóthytum sit áliquid? Aut quod idólum sit áliquid? Sed, quæ ímmolant, dæmóniis ímmolant et non Deo; nolo autem vos communicántes fíeri dæmóniis. Non potéstis cálicem Dómini bíbere et cálicem dæmoniórum; non potéstis mensæ Dómini partícipes esse et mensæ dæmoniórum. An æmulámur Dóminum? Numquid fortióres illo sumus? " Omnia licent! " Sed non ómnia expédiunt. " Omnia licent! " Sed non ómnia ædíficant. Nemo, quod suum est, quærat, sed quod altérius. Omne, quod in macéllo venit, manducáte, nihil interrogántes propter consciéntiam; Dómini enim est terra et plenitúdo eius.
  
  Si quis vocat vos infidélium, et vultis ire, omne, quod vobis appónitur, manducáte, nihil interrogántes propter consciéntiam. Si quis autem vobis díxerit: " Hoc immolatícium est idólis ", nolíte manducáre, propter illum qui indicávit, et propter consciéntiam; consciéntiam autem dico non tuam ipsíus, sed altérius. Ut quid enim libértas mea iudicátur ab ália consciéntia? Si ego cum grátia partícipo, quid blasphémor pro eo, quod grátias ago?
  
  Sive ergo manducátis sive bíbitis sive áliud quid fácitis, ómnia in glóriam Dei fácite. Sine offensióne estóte Iudæis et Græcis et ecclésiæ Dei, sicut et ego per ómnia ómnibus pláceo, non quærens, quod mihi útile est, sed quod multis, ut salvi fiant. Imitatóres mei estóte sicut et ego Christi.
  
  r. Deus qui sedes super thronum et iúdicas æquitátem, esto refúgium páuperum in tribulatióne; * Quia tu solus labórem et dolórem consíderas. v. Tibi enim derelíctus est pauper, pupíllo tu eris adiútor; * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi in Epístulam primam ad Corínthios (Hom. 24, 2: PG 61, 200-201)
  In nova lege, ipso mutáto sacrifício, et pro brutórum mactatióne, Christus seípsum iussit offérri. Panis quem frángimus, nonne communicátio córporis Christi est? Cur non dixit participátio? Quia vóluit quid ámplius significáre, et magnam indicáre coniunctiónem. Non enim cum participámus tantum et súmimus, sed étiam cum coniúngimur communicámus. Quemádmodum enim corpus illud Christo iúngitur: ita et nos per panem hunc unímur.
  
  Cur autem áddidit: Quem frángimus? Hoc enim in Eucharístia fíeri vidére est; in cruce vero non item, immo contrárium: ait enim: Os non comminuétur. Sed quod non passus est in cruce, hoc propter te pátitur in oblatióne, et frangi pátitur ut omnes ímpleat. Ideo subiúnxit: Quóniam unus panis et unum corpus multi sumus. Quid enim, inquit, dico communicatiónem? Illud ipsum corpus sumus. Quid est enim panis? Corpus Christi. Quid autem fiunt communicántes? Corpus Christi.
  
  Non córpora multa, sed unum corpus. Sicut enim panis ex multis granis constans, unítus est, ita ut grana numquam appáreant; sed sint quidem ipsa, non manifésta autem sit illórum differéntia propter coniunctiónem: sic nos et mútuo et cum Christo coniúngimur. Non enim ex áltero córpore hic, ex áltero ille nutrítur, sed ex eódem ipso omnes; ideóque adiécit: Omnes enim ex uno pane participámus. Si autem ex eódem, et idípsum effícimur omnes, cur non eámdem caritátem exhibémus, et ea ratióne unum effícimur?
  
  Nam olim maiórum nostrórum témpore hoc erat: Multitúdinis enim credéntium, inquit, cor unum et ánima una erat. At non nunc, immo totum contrárium. Et Christus quidem te, etsi tantum ab ipso disiúnctum, unívit: tu vero ne fratri quidem iungi dignáris cum débita accuratióne, sed abscíndis te, tantam a Dómino et caritátem et vitam consecútus. Neque enim solúmmodo corpus suum dedit; sed quia prior carnis natúra ex terra formáta, a peccáto prius morte affécta et amíssa vita áliam, ut quis díxerit, massam et ferméntum indúxit; carnem suam, quæ natúra éadem erat, peccáto autem líberam et vita plenam, ómnibus participándam dedit, ut ea nutríti et depósita prióre quæ mórtua erat, in vitam immortálem per hanc mensam coaptarémur.
  
  r. Notas mihi fecísti, Dómine, vias vitæ; adimplébis me lætítia cum vultu tuo, * Delectatiónes in déxtera tua usque in finem. v. Consérva me, Dómine, quoniam in te sperávi. Dixi Dómino: Deus meus es tu. * Delectatiónes. v. Glória Patri. * Delectatiónes.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut