v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ales diéi núntius lucem propínquam præcinit; nos excitátor méntium iam Christus ad vitam vocat.
As the bird, whose clarion gay Sounds before the dawn is grey, Christ, who brings the spirit’s day, Calls us, close at hand:
«Auférte —clamat— léctulos ægros, sopóros, désides; castíque, recti ac sóbrii vigiláte; iam sum próximus».
“Wake!” He cries, “and for my sake, From your eyes dull slumbers shake! Sober, righteous, chaste, awake! At the door I stand!”
Ut, cum corúscis flátibus auróra cælum spárserit, omnes labóre exércitos confírmet ad spem lúminis,
Iesum ciámus vócibus flentes, precántes, sóbrii; inténta supplicátio dormíre cor mundum vetat.
Lord, to Thee we lift on high Fervent prayer and bitter cry: Hearts aroused to pray and sigh May not slumber more:
Tu, Christe, somnum dísice, tu rumpe noctis víncula, tu solve peccátum vetus novúmque lumen íngere.
Break the sleep of Death and Time, Forged by Adam’s ancient crime; And the light of Eden’s prime To the world restore!
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Amóris sensus érige ad te, largítor véniæ, ut fias clemens córdibus purgátis inde sórdibus.
Extérni huc advénimus et éxsules ingémimus; tu portus es et pátria, ad vitæ duc nos átria.
Felix quæ sitit cáritas te fontem vitæ, o Véritas; beáti valde óculi te speculántis pópuli.
Grandis est tibi glória tuæ laudis memória, quam sine fine célebrant qui cor ab imis élevant.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
Ant. 1. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
I
I
Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
Ant. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
Ant. 2. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
Ant. 2. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
II
II
Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
Ant. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
III
III
Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
In primo nocturno, anno I
De libro primo Samuélis
Heli erat senex valde et audívit ómnia quæ faciébant fílii sui univérso Isrǽli et quómodo dormiébant cum muliéribus quæ ministrábant ad óstium tabernáculi, et dixit eis: "Quare fácitis res huiuscémodi, quas ego áudio, res péssimas, ab omni pópulo? Nolíte, fílii mei; non enim est bona fama, quam ego áudio, ut tránsgredi faciátis pópulum Dómini."
Dixit Heli fíliis suis: "Si peccáverit vir in virum, árbiter ei potest esse Deus; si autem in Dóminum peccáverit vir, quis intercédet pro eo?" Et non audiérunt vocem patris sui, quia vóluit Dóminus occídere eos. Puer autem Sámuel proficiébat atque crescébat et placébat tam Dómino quam homínibus.
Venit autem vir Dei ad Heli et ait ad eum: "Hæc dicit Dóminus: Numquid non apérte revelátus sum dómui patris tui, cum esset in Ægýpto in domo pharaónis? Et elégi eum ex ómnibus tríbubus Israel mihi in sacerdótem, ut ascénderet ad altáre meum et adoléret mihi incénsum et portáret ephod coram me; et dedi dómui patris tui ómnia de sacrifíciis filiórum Israel. Quare calce abícitis víctimam meam et múnera mea, quæ præcépi, ut offerréntur in templo, et magis honorásti fílios tuos quam me, ut impinguarémini primítiis omnis sacrifícii Israel pópuli mei?
Proptérea ait Dóminus, Deus Israel: Loquens locútus sum, ut domus tua et domus patris tui ministráret in conspéctu meo usque in sempitérnum. Nunc autem, dicit Dóminus, absit hoc a me. Sed quicúmque glorificáverit me, glorificábo eum; qui autem contémnunt me, erunt ignóbiles. Ecce dies véniunt, et præcídam bráchium tuum et bráchium domus patris tui, ut non sit senex in domo tua. Et vidébis æmulum tuum in templo in univérsis prósperis Israel; et non erit senex in domo tua ómnibus diébus. Verúmtamen non áuferam pénitus virum ex te ab altári meo; sed ut defíciant óculi tui, et tabéscat ánima tua, et pars magna domus tuæ moriétur, cum ad virílem ætátem vénerit. Hoc autem erit tibi signum, quod ventúrum est duóbus fíliis tuis Ophni et Phínees: in die uno moriéntur ambo. Et suscitábo mihi sacerdótem fidélem, qui iuxta cor meum et ánimam meam fáciat; et ædificábo ei domum fidélem, et ambulábit coram christo meo cunctis diébus."
r. Præparáte corda vestra Dómino et servíte illi soli, * Et liberábit vos de mánibus inimicórum vestrórum. v. Auférte deos aliénos de médio vestri, * Et liberábit vos. v. Glória Patri. * Et liberábit vos.
In secundo nocturno, anno I
Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De pæniténtia (Lib. 2, 8: SC 179, 176-180)
Unde mihi ut de me dicas: Remíssa sunt eius peccáta multa, quia diléxit multum? Tamen si hanc æquáre mulíerem (quæ unxit pedes Christi) non póssumus, scit Dóminus Iesus et infírmis subveníre; ubi non est quæ possit paráre convívium, quæ deférre unguéntum, quæ fontem aquæ vivæ secum portáre, venit ipse ad sepúlcrum. Utinam ergo ad hoc monuméntum meum dignéris accédere, Dómine Iesu, tuis me lácrimis laves, quóniam durióribus óculis non hábeo tantas lácrimas ut possim mea laváre delícta! Si illacrimáveris pro me, salvus ero. Si dignus fúero lácrimis tuis, fætórem abstergébo delictórum ómnium. Si fúero dignus ut paulísper illácrimes, vocábis me de monuménto huius córporis et dices: Exi foras, ut non intra córporis huius angústias inclúsæ teneántur cogitatiónes meæ, sed egrediántur ad Christum, in lúmine verséntur.
Voca ergo foras servum tuum. Quamvis ligátus vínculis peccatórum meórum vinctos hábeam pedes, innéxas manus, et cogitatiónibus et opéribus mórtuis iam sepúltus, te vocánte liber egrédiar et invéniar unus de discumbéntibus in convívio tuo. Et domus tua pretióso replébitur unguénto, si quem redímere dignátus es, custodíeris. Dícitur enim: "Ecce ille non in Ecclésiæ nutrítus sinu, non edomátus a púero, sed raptus de tribunálibus, abdúctus vanitátibus sæculi huius, a præcónis voce ad psalmístæ assuefáctus cánticum, in sacerdótio manet non virtúte sua, sed Christi grátia, et inter convívas mensæ cæléstis recúmbit."
Serva, Dómine, munus tuum, custódi donum quod contulísti étiam refugiénti. Ego enim sciébam quod non eram dignus vocári epíscopus, quóniam déderam me sæculo huic. Sed grátia tua sum quod sum; et sum quidem mínimus ómnium episcopórum et ínfimus mérito; tamen quia et ego labórem áliquem pro sancta Ecclésia tua suscépi, hunc fructum tuére, ne quem pérditum vocásti ad sacerdótium, eum sacerdótem períre patiáris. Ac primum ut condolére nórimus peccántibus afféctu íntimo, hæc enim summa virtus, sed quotiescúmque peccátum alicúius lapsi expónitur, compátiar, nec supérbe íncrepem, sed lúgeam et défleam, ut dum álium fleo, me ipsum défleam.
r. Beáti qui hábitant in domo tua, Dómine, * In sæcula sæculórum laudábunt te. v. Dómine Deus virtútum, exáudi oratiónem meam. * In sæcula. v. Glória Patri. * In sæcula.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
