Léctio libri Ruth (2,1-3.8-11;4,13-17)

  Erat Elimelech viro Noémi consanguineus, homo potens et fortis nómine Booz.Dixítque Ruth Moábitis ad socrum suam: “Si permíttis, vadam in agrum et cólligam spicas, quæ fúgerint manus meténtium, ubicúmque cleméntis in me patris famílias reppérero grátiam.” Cui illa respóndit: “Váde, fília mea.”Ábiit ítaque et colligébat spicas post terga meténtium. Áccidit autem ut ager ille habéret dóminum nómine Booz, qui erat de cognatióne Elímelech. Et ait Booz ad Ruth: “Audi, fília: ne vadas ad colligéndum in álterum agrum nec recédas ab hoc loco, sed iúngere puéllis meis. Vide et, ubi messúerint, séquere eas; mandávi enim púeris, ut nemo tibi moléstus sit; sed, si sitíeris, vade ad sarcínulas et bibe de aqua, quam púeri háuserint.”Quæ cadens in fáciem suam et adórans super terram dixit ad eum: “Unde mihi hoc, ut invenírem grátiam ante óculos tuos, et nosse me dignáreris peregrínam mulíerem?” Cui ille respóndit: “Nuntiáta sunt mihi ómnia, quæ féceris sócrui tuæ post mortem viri tui et quod derelíqueris paréntes tuos et terram, in qua nata es, et véneris ad pópulum, quem ante nesciébas. Tulit ítaque Booz Ruth et accépit uxórem; ingressúsque est ad eam, et dedit illi Dóminus, ut concíperet et páreret fílium.Dixerúntque mulíeres ad Nœmi: “Benedíctus Dóminus, qui non est passus, ut defíceret tibi hódie, qui rédimit famíliam tuam, et vocétur nomen eíus in Israel et consolétur ánimam tuam et enútriat senectútem; de nuru enim tua natus est, quæ te díligit et multo tibi est mélior quam septem fílii.”Susceptúmque Nœmi púerum pósuit in sinu suo et gérulæ offício fungebátur.Vicínæ autem mulíeres congratulántes ei et dicéntes: “Nátus est fílius Nœmi!”, vocavérunt nomen eíus Obed. Hic est pater Ísai patris David.