2025-09-18 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Feria V

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

annotation: 2;
%%
(f3) A(f)les(e) di(f)é(h)i(i) nún(h)ti(g)us(f'_) (,)
lu(i)cem(i) pro(h)pín(i)quam(j) prǽ(h)ci(g)nit ;(f.) (;)
nos(f) ex(f)ci(g)tá(e)tor(c) mén(e)ti(f)um(f'_) (,)
iam(f) Chri(e)stus(f) ad(h) vi(i)tam(h) vo(g)cat.(f.) (::)

2. «Au(f)fér(e)te,(f) cla(h)mat,(i) lé(h)ctu(g)los(f'_) (,)
æ(i)gros,(i) so(h)pó(i)ros,(j) dé(h)si(g)des ;(f.) (;)
ca(f)stí(f)que,(g) re(e)cti() ac(c) só(e)bri(f)i(f'_) (,)
vi(f)gi()lá(e)te ;(f) iam(h) sum(i) pró(h)xi(g)mus ».(f.) (::)

3. Ut,(f) cum(e) co(f)rú(h)scis(i) flá(h)ti(g)bus(f'_) (,)
au(i)ró(i)ra(h) cæ(i)lum(j) spár(h)se(g)rit,(f.) (;)
om(f)nes(f) la(g)bó(e)re() ex(c)ér(e)ci(f)tos(f'_) (,)
con(f)fír(e)met(f) ad(h) spem(i) lú(h)mi(g)nis.(f.) (::)

4. Ie(f)sum(e) ci(f)á(h)mus(i) vó(h)ci(g)bus(f'_) (,)
flen(i)tes,(i) pre(h)cán(i)tes,(j) só(h)bri(g)i ;(f.) (;)
in(f)tén(f)ta(g) sup(e)pli(c)cá(e)ti(f)o(f'_) (,)
dor(f)mí(e)re(f) cor(h) mun(i)dum(h) ve(g)tat.(f.) (::)

5. Tu,(f) Chri(e)ste,(f) som(h)num(i) dí(h)si(g)ce,(f'_) (,)
tu(i) rum(i)pe(h) no(i)ctis(j) vín(h)cu(g)la,(f.) (;)
tu(f) sol(f)ve(g) pec(e)cá(c)tum(e) ve(f)tus(f'_) (,)
no(f)vúm(e)que(f) lu(h)men(i) ín(h)ge(g)re.(f.) (::)

6. Sit,(f) Chri(e)ste,(f) rex(h) pi(i)ís(h)si(g)me,(f'_) (,)
ti(i)bi(i) Pa(h)trí(i)que(j) gló(h)ri(g)a(f.) (;)
cum(f) Spí(f)ri(g)tu(e) Pa(c)rá(e)cli(f)to,(f'_) (,)
in(f) sem(e)pi(f)tér(h)na(i) sǽ(h)cu(g)la.(f.) (::)
A(fgf)men.(ef..) (::)

Ales diéi núntius lucem propínquam præcinit; nos excitátor méntium iam Christus ad vitam vocat.

As the bird, whose clarion gay Sounds before the dawn is grey, Christ, who brings the spirit’s day, Calls us, close at hand:

«Auférte —clamat— léctulos ægros, sopóros, désides; castíque, recti ac sóbrii vigiláte; iam sum próximus».

“Wake!” He cries, “and for my sake, From your eyes dull slumbers shake! Sober, righteous, chaste, awake! At the door I stand!”

Ut, cum corúscis flátibus auróra cælum spárserit, omnes labóre exércitos confírmet ad spem lúminis,

Iesum ciámus vócibus flentes, precántes, sóbrii; inténta supplicátio dormíre cor mundum vetat.

Lord, to Thee we lift on high Fervent prayer and bitter cry: Hearts aroused to pray and sigh May not slumber more:

Tu, Christe, somnum dísice, tu rumpe noctis víncula, tu solve peccátum vetus novúmque lumen íngere.

Break the sleep of Death and Time, Forged by Adam’s ancient crime; And the light of Eden’s prime To the world restore!

Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.

To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.

Vel:

Hymnus

Amóris sensus érige ad te, largítor véniæ, ut fias clemens córdibus purgátis inde sórdibus.

Extérni huc advénimus et éxsules ingémimus; tu portus es et pátria, ad vitæ duc nos átria.

Felix quæ sitit cáritas te fontem vitæ, o Véritas; beáti valde óculi te speculántis pópuli.

Grandis est tibi glória tuæ laudis memória, quam sine fine célebrant qui cor ab imis élevant.

Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.

Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.

annotation: 8g;
%%
(c4) QUAN(g)ta(g) au(h)dí(j)vi(h)mus,(gh) *(,) et(f) co(h)gnó(j)vi(j)mus(i) e(j)a,(h) (;) et(j) pa(j)tres(j) no(gh)stri(gf) nar(h)ra(j)vé(i)runt(h) no(i)bis.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 1. Quanta audívimus et cognóvimus ea, et patres nostri narravérunt nobis.

Ant. 1.

Psalmus 43 (44)

Psalm 43 (44)

Populi calamitates

In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).

Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.

Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.

Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;

sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.

Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.

In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.

Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.

Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.

In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Quan(g)ta(g) au(h)dí(j)vi(h)mus,(gh) (,) et(f) co(h)gnó(j)vi(j)mus(i) e(j)a,(h) (;) et(j) pa(j)tres(j) no(gh)stri(gf) nar(h)ra(j)vé(i)runt(h) no(i)bis.(g)
(::)

Ant. Quanta audívimus et cognóvimus ea, et patres nostri narravérunt nobis.

Ant.

annotation: 8c;
%%
(c3) RE(hg)cor(h<)dá(i)re(hih) me(hg)i,(f) *() Dó(h)mi(g)ne,(eof) (;) tu(ed)é(e)re(ef) me(f) ab(h) his(h) qui(fe) per(f)se(ed)quún(ef)tur(f>) me.(e) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)

Ant. 2. Recordáre mei, Dómine, tuére me ab his qui persequúntur me.

Ant. 2.

Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.

Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.

Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.

Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.

Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.

Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.

Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,

a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Re(hg)cor(h<)dá(i)re(hih) me(hg)i,(f) () Dó(h)mi(g)ne,(eof) (;) tu(ed)é(e)re(ef) me(f) ab(h) his(h) qui(fe) per(f)se(ed)quún(ef)tur(f>) me.(e)
(::)

Ant. Recordáre mei, Dómine, tuére me ab his qui persequúntur me.

Ant.

annotation: 1g2;
%%
(c4) EX(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) *(,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d) (::) E(h) u(h) o(g) u(f) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.

Ant. 3.

III

Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.

Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;

sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.

Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,

nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.

Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.

Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.

Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?

Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.

Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) (,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d)
(::)

Ant. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.

Ant.

v. Revéla, Dómine, óculos meos. r. Et considerábo mirabilia de lege tua.

In primo nocturno, anno I)

De libro Osée prophétæ 13, 1 - 14, 1

Loquénte Ephraim, horror factus est; dux erat in Israel. Et delíquit in Baal et mórtuus est. Et nunc addunt ad peccándum faciúntque sibi conflátile de argénto suo secúndum intellegéntiam suam simulácra; factúra artíficum totum est. "His - ipsi dicunt – immoláte!" Hómines vítulos osculántur. Idcírco erunt quasi nubes matutína et sicut ros matutínus prætériens, sicut pálea túrbine rapta ex área et sicut fumus de fumário.

Ego Dóminus, Deus tuus ex terra Ægýpti; et Deum absque me néscies, et salvátor non est præter me. Ego pavi te in desérto, in terra ardénti solitúdinis. Iuxta páscua sua saturáti sunt et saturáti elevavérunt cor suum, proptérea oblíti sunt mei.

Et ego ero eis quasi leæna, sicut pardus iuxta viam insidiábor. Occúrram eis quasi ursa, raptis cátulis, et dirúmpam claustrum cordis eórum: et consúmam eos ibi quasi leo; béstia agri scindet eos. Perdo te, Israel; quis est auxiliátor tuus? Ubinam est rex tuus, ut salvet te in ómnibus úrbibus tuis, et iúdices tui, de quibus dixísti: "Da mihi regem et príncipes?" Do tibi regem in furóre meo et áufero in indignatióne mea.

"Colligáta est iníquitas Ephraim, abscónditum peccátum eius. Dolóres parturiéntis vénient ei; erit fílius non sápiens: suo enim témpore non stabit in ore vulvæ. De manu inférni liberábo eos, de morte rédimam eos? Ubi pestiléntiæ tuæ, o mors? Ubi pestis tua, inférne? Consolátio abscóndita est ab óculis meis." Dum ipse inter fratres fructíficat, véniet ventus urens, ventus Dómini de desérto ascéndens, et siccábit venas eius et desolábit fontem eius. Ipse dirípiet thesáurum, omne vas desiderábile. Pœnas solvet Samaría, quóniam rebellávit contra Deum suum: in gládio períbunt, párvuli eórum elidéntur, et prægnántes discindéntur.

r. Dómine Deus, propítius esto pópulo tuo, * Et convérte tribulatiónem nostram in gáudium. v. Adiuva nos, Deus salutáris noster; propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos. * Et convérte. v. Glória Patri. * Et convérte.

In secundo nocturno, anno I)

Ex Expositióne Guillélmi abbátis monastérii Sancti Theodoríci super Cántica canticórum (Str. 4, 53. 55: SC 82, 146. 148-150)

Vide evidentíssimam grátiam. Cum post confessiónem, venit Sponsa ad oratiónem, repénte Sponsum, quem quærit, merétur inveníre; quem toto caritátis ampléxu, áttrahens in cor suum, et quasi os ad ósculum ei pórrigens, o, inquit, quem díligit ánima mea. Nam iuxta sensum históricum, amánti et quærénti se óbtulit Sponsus, sed adhuc quasi avértens et excútiens se ab ea, et probans eam in abscóndito tempestátis, in ósculo contradictiónis. Quem illa, ardénti amóre aggrédiens, o, inquit, quem díligit ánima mea. In quo primo maniféstum est, Spíritum Sanctum iam infirmitátem orántis adiuváre; quia Spíritus Sanctus ipsa diléctio est, de qua dicit Sponsa: O quem díligit ánima mea.

Indica ergo, ait, mihi, o quem díligit ánima mea, ubi pascis, ubi cubas in merídie. Notándum quo Sponsam próvehat virtus et humílitas confessiónis, quo cum supérius ósculum péteret, et ósculo Sponsi se comparáret; nec aspiráre pótuit sublímitas contemplatiónis; ad cubándum scílicet in sinu Iesu sicut aliquándo cubábat diléctus ille discípulus, concípiens inde summum princípium, et in princípio Verbum, et Verbum apud Deum.

Indica, ait, mihi. Intus, ait, in corde, dic mihi ut séntiam in memetípsa, per sensum certíssimæ experiéntiæ; inspíra mihi, ut sciam per experiméntum fruéntis consciéntiæ, quo vivéndi génere, quo statu ánimæ, quo mentis hábitu, quo dono grátiæ, in afféctu eius quem dignum facis, tu qui miseréris cuius miseréris, neque enim est hoc voléntis, vel curréntis, sed tui miseréntis, pascis amántis intelléctum de cognitióne veritátis tuæ, de multitúdine dulcédinis tuæ, eiúsque tibi sacras memóriam, in qua cubes iúgiter ac delectabíliter; ipse ei exístens amóris ardéntis et cauma meridiánum, et refrigérium, splendor lúminis meridiáni, et umbráculum.

r. Dómine, exáudi oratiónem meam, et clamor meus ad te véniat; * Quia non spernis, Deus, preces páuperum. v. De profúndis clamávi ad te, Dómine; Dómine exáudi vocem meam. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.

Orémus.

Réspice nos, rerum ómnium Deus creátor et rector, † et, ut tuæ propitiatiónis sentiámus efféctum, * toto nos tríbue tibi corde servíre. Per Dóminum.

%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.