v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Tu, Trinitátis Unitas, orbem poténter qui regis, atténde laudum cántica quæ excubántes psállimus.
O Three in One, and One in Three, Who rulest all things mightily: Bow down to hear the songs of praise Which, freed from bonds of sleep, we raise.
Quo, fraude quicquid dæmonum in nóctibus delíquimus, abstérgat illud cælitus tuæ potéstas glóriæ.
If, by the wiles of Satan caught, This night-time we have sinned in aught, That sin Thy glorious power to-day, From heaven descending, cleanse away.
Te corde fido quǽsumus, reple tuo nos lúmine, per quod diérum círculis nullis ruámus áctibus.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Hymnus
Adésto, Christe, córdibus, celsa redémptis cáritas; infúnde nostris férvidos fletus, rogámus, vócibus.
Ad te preces, piíssime Iesu, fide profúndimus; dimítte, Christe, quǽsumus, factis malum quod fécimus.
Sanctæ crucis signáculo, tuo sacráto córpore, defénde nos ut fílios omnes, rogámus, úndique.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3.
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Isaíæ prophétæ 28, 1-6. 14-22
Væ corónæ supérbiæ ebriórum Ephraim et flóri decidénti glóriæ maiestátis eius, qui erant in vértice vállis pinguíssimæ, errántes a vino! Ecce válidus et fortis Domino sicut ímpetus grándinis, turbo confríngens, sicut ímpetus aquárum multárum inundántium, et deíciet in terram violénter. Pédibus conculcábitur coróna supérbiæ ebriórum Ephraim; et erit flos décidens glóriæ maiestátis eius, qui est super vérticem vallis pínguium, quasi ficus præcox ante messem, quam quis, ut víderit, manu statim arréptam devorábit. In die illa erit Dóminus exercítuum coróna glóriæ et sertum maiestátis resíduo pópuli sui et spíritus iudícii sedénti ad iudicándum et fortitúdo verténtibus prœlium usque ad portam.
Propter hoc audíte verbum Domini, viri illusóres, qui dominámini super pópulum meum, qui est in Ierúsalem. Dixístis enim: "Percússimus fœdus cum morte et cum inférno fécimus pactum; flagéllum inúndans cum transíerit, non véniet super nos, quia posúimus mendácium spem nostram et in fallácia abscónditi sumus."
Hæc dicit Dóminus Deus: "Ecce ego fundaméntum ponam in Sion, lápidem, lápidem probátum, angulárem, pretiósum, fundátum; qui credíderit, non turbábitur. Et ponam iudícium tamquam normam et iustítiam tamquam perpendículum; et subvértet grando spem mendácii, et latíbulum aquæ inundábunt. Et delébitur fœdus vestrum cum morte, et pactum vestrum cum inférno non stabit; flagéllum inúndans cum transíerit, éritis ei in conculcatiónem."
"Quandocúmque pertransíerit, tollet vos; quóniam mane dilúculo pertransíbit, in die et in nocte, et erit tantúmmodo horréndum intellégere audítum." Coangustátum est enim stratum, ut quis se exténdat, et pállium brévius, ut quis se operíre possit. Sicut enim in monte Phárasim stabit Dominus, sicut in valle, quæ est in Gábaon, irascétur, ut fáciat opus suum, novum opus suum, ut operétur operatiónem suam, peregrínam operatiónem suam. Et nunc nolíte illúdere, ne forte constringántur víncula vestra; decrétum enim destructiónis audívi a Dómino, Deo exercítuum, super univérsam terram.
r. Expándi manus meas tota die ad pópulum non credéntem sed contradicéntem mihi, * Qui ámbulat vias non bonas sed post peccáta sua. v. Et non audívit pópulus meus vocem meam, et Israel non inténdit mihi. * Qui ámbulat. v. Glória Patri. * Qui ámbulat.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. in ps. 41, 9: CCL 38, 467)
Ingrédiar in locum tabernáculi admirábilis usque ad domum Dei. Dum psalmísta mirátur tabernáculum, ita perdúctus est ad domum Dei, quamdam dulcédinem sequéndo, interiórem néscio quam et occúltam voluptátem, tamquam de domo Dei sonáret suáviter áliquod órganum; et cum ille ambuláret in tabernáculo, audíto quodam interióre sono, ductus dulcédine, sequens quod sonábat, ábstrahens se ab omni strépitu carnis et sánguinis, pervénit usque ad domum Dei.
Nam viam suam et ductum suum sic ipse commémorat, quasi dicerémus ei: "Miráris tabernáculum in hac terra; quómodo pervenísti ad secrétum domus Dei?" In voce, inquit, exsultatiónis et confessiónis, soni festivitátem celebrántis. In domo Dei festívitas sempitérna est.
Non enim áliquid ibi celebrátur et transit. Festum sempitérnum chorus angelórum; vultus præsens Dei lætítia sine deféctu. Dies hic festus ita est, ut nec aperiátur inítio, nec fine claudátur. De illa ætérna et perpétua festivitáte sonat néscio quid canórum et dulce áuribus cordis; sed si non pérstrepat mundus. Ambulánti in hoc tabernáculo et mirácula Dei in redemptiónem fidélium consideránti, mulcet aurem sonus festivitátis illíus, et rapit cervum ad fontes aquárum.
r. Sicut mater consolátur fílios suos, ita consolábor vos, dicit Dóminus; et de Ierúsalem, civitáte quam elégi, véniet vobis auxílium; * Et vidébitis, et gaudébit cor vestrum. v. Dabo in Sion salútem, et in Ierúsalem glóriam meam. * Et vidébitis. v. Glória Patri. * Et vidébitis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
