v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Galli cantu mediánte noctis iam calíginem et profúndæ noctis atram levánte formídinem, Deus alme, te rogámus supplicésque póscimus.
Vigil, potens, lux venísti atque custos hóminum, "dum tenérent simul cuncta médium siléntium, rédderent necnon mortálem mórtui effígiem,"
Excitáres quo nos, Christe, de somno malítiæ, atque gratis liberáres noctúrno de cárcere, "redderésque nobis lucem vitæ semper cómitem."
Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Adésto, rerum cónditor, patérnæ lucis glória, cuius amóta grátia nostra pavéscunt péctora,
Tuóque plena Spíritu, secum Deum gestántia, nil rapiéntis pérfidi diris patéscant fráudibus,
Ut inter actus sǽculi, vitæ quos usus éxigit, omni caréntes crímine tuis vivámus légibus.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Psalmus 37 (38)
Psalm 37
Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
I
I
Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. 2. Lord, all my desire is before Thou.
II
II
Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. Lord, all my desire is before Thou.
Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. 3. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
III
III
Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Sarai uxor Abram non genúerat ei líberos; sed habens ancíllam Ægýptiam nómine Agar, dixit maríto suo: " Ecce conclúsit me Dóminus, ne párerem; ingrédere ad ancíllam meam, si forte saltem ex illa suscípiam fílios. " Cumque ille acquiésceret deprecánti, tulit Agar Ægýptiam ancíllam suam post annos decem quam habitáre cœperant in terra Chánaan, et dedit eam viro suo uxórem. Qui ingréssus est ad eam. At illa concepísse se videns despéxit dóminam suam.
Dixítque Sárai ad Abram: " Iníque agis contra me; ego dedi ancíllam meam in sinum tuum, quæ videns quod concéperit, despéctui me habet. Iúdicet Dóminus inter me et te. " Cui respóndens Abram: " Ecce, ait, ancílla tua in manu tua est; útere ea, ut libet. " Affligénte ígitur eam Sárai, aufúgit ab ea. Cumque invenísset illam ángelus Dómini iuxta fontem aquæ in desérto, ad fontem in via Sur, dixit: " Agar, ancílla Sárai, unde venis et quo vadis? " Quæ respóndit: " A fácie Sárai dóminæ meæ ego fúgio. " Dixítque ei ángelus Dómini: " Revértere ad dóminam tuam et humiliáre sub mánibus ipsíus. " Et dixit ei ángelus Dómini: " Multíplicans multiplicábo semen tuum, et non numerábitur præ multitúdine. " Et dixit ei ángelus Dómini: " Ecce, concepísti et páries fílium vocabísque nomen eius Ismæl, eo quod audíerit Dóminus afflictiónem tuam. Hic erit homo ónagro símilis; manus eius contra omnes, et manus ómnium contra eum; et e regióne universórum fratrum suórum figet tabernácula. "
Vocávit autem nomen Dómini, qui loquebátur ad eam: " Tu Deus, qui vidísti me. " Dixit enim: " Profécto hic vidi posterióra vidéntis me. " Proptérea appellátur púteus ille Lahairói; ipse est inter Cades et Barad. Peperítque Agar Abræ fílium; qui vocávit nomen fílii sui, quem pepérerat Agar, Ismæl. Octogínta et sex annórum erat Abram, quando péperit ei Agar Ismǽlem.
r. Crédidit Abraham Deo, et reputátum est ei ad iustítiam; * Et ídeo amícus Dei appellátus est. v. Fuit autem iustus coram Dómino, et ambulávit in viis eius; * Et ídeo. v. Glória Patri. * Et ídeo.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Hilárii epíscopi De Trinitáte (Lib. 4, 23-24: CCL 62, 125-127)
Post multas Dei allocutiónes ad Abraham, cum advérsus Agar Sara commoverétur, concéptui ancíllæ dómina stérilis ínvidens, cumque discessísset a conspéctu eius, ita de ea Scriptúra lóquitur: Et dixit ángelus Dómini ad Agar: " Redi ad dóminam tuam, et humília te sub mánibus eius. " Et dixit ei ángelus Dómini: " Multíplicans multiplicábo semen tuum, et non dinumerábitur a multitúdine. " Et rursum: Et vocávit nomen Dómini qui loquebátur secum: Tu Deus qui aspexísti me. Angelus Dei lóquitur. Duplex autem in ángelo Dei significátio est: ipse qui est, et ille cuius est. Et lóquitur non res secúndum nomen offícii sui; ait enim: Multíplicans multiplicábo semen tuum, et non dinumerábitur a multitúdine. Ministérium ángeli potéstas multiplicandárum géntium excédit.
Sed quid tandem de eo qui Dei ángelus quæ soli Deo própria sunt loquebátur, Scriptúra testáta est? Et vocávit nomen Dómini qui loquebátur secum: Tu Deus qui aspexísti me. Primum ángelus Dei; secúndum Dóminus , dehinc tértio Deus. Qui ángelus Dei dictus est, idem Dóminus et Deus est. Est autem secúndum Prophétam Fílius Dei magni consílii ángelus. Ut personárum distínctio absolúta esset, ángelus Dei est nuncupátus; qui enim est Deus ex Deo, ipse est et ángelus Dei. Ut vero honor débitus redderétur, et Dóminus et Deus est prædicátus.
Et hic quidem primum ángelus, deínde idem póstea et Dóminus et Deus: ad Abraham vero tantum Deus. Tuto enim, iam personárum discretióne præmíssa, ne solitárii error subésset, absolútum et verum eius nomen edícitur. Scriptum namque est: Et dixit Deus ad Abraham: " Ecce Sara uxor tua páriet fílium tibi ". Numquid ambígitur quin qui ángelus Dei dictus est, idem rursum dicátur et Deus? Angelus Dómini ad Agar locútus est; idem ad Abraham Deus lóquitur, ex eódem ad utrúmque fit sermo.
r. Dum staret Abraham ad ílicem Mambre, vidit tres púeros: * Tres vidit et unum adorávit. v. Dómine, si invéni grátiam in óculis tuis, transíte et requiéscite in loco isto. * Tres vidit. v. Glória Patri. * Tres vidit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
