v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Hymnus
Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant. 1. My God, despise not my plea during the persecution of sinners.
Psalmus 54 (55)
Psalm 54 (55)
Contra perfidum amicum
Against a treacherous friend
Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).
Jesus began to feel frightened and anxious (Mk 14:33).
I
I
Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.
O God, give ear to my prayer, do not shrink from my supplications. Hearken unto me and answer me!
Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.
I wander here and there, plaintive and groaning, before the threats of the enemy, before the oppression of the wicked!
Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.
For they bring calamity upon me, and they pursue me with anger.
Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.
My heart trembles within me, and upon me the terrors of death descend.
Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.
Fear and terror assail me, and shudder envelops me.
Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?
And I said: Oh! if I had the wings of the dove, I would fly away and settle in repose;
Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.
behold, I shall flee far away, and I shall remain in solitude.
Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».
I would hasten to seek an asylum, far from the rushing wind, far from the hurricane.
Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.
Destroy them, O Lord, divide their tongues! For I behold violence and discord in the city.
Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.
Day and night they go round its ramparts; iniquity and vexation are in her midst, perversity is in her bosom, oppression and cunning do not leave her places.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant. My God, despise not my plea during the persecution of sinners.
Ant. 2. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant. 2. The Lord has freed us from the hands of our enemies and those who lie in wait.
II
II
Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;
For it is not an enemy that insults me: I would bear it;
et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
it is not an adversary who rises up against me: I would hide myself before him.
Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,
But thou wast another me, my confidant and my friend.
qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.
We lived together in sweet intimacy, we went with the crowd unto the house of God.
[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,
[May death surprise them, let them descend alive to Sheol!
quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]
For wickedness is in their dwelling, in their midst.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant. The Lord has freed us from the hands of our enemies and those who lie in wait.
Ant. 3. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant. 3. Surrender thy fate unto the Lord, and He shall sustain thou.
III
Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.
As for me, I cry out to God, and the Lord will save me.
Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.
In the evening, in the morning, in the middle of the day, I complain, I groan, and He shall hearken my voice.
Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.
He shall deliver my soul in peace from the battle that is being waged against me, for there are many who are waging war against me.
Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
God will hearken, and He shall humble them, He who is before the ages.
Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.
For there is no change in them, and they have not the fear of God.
Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.
he lays his hand on those who were at peace with Him, he violates His covenant.
Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:
From his mouth come words sweet as milk, and war is in his heart.
mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.
His speeches are smoother than oil, but they are naked swords.
Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
Commit thy lot unto the Lord, and He shall sustain thou; He shall not let the righteous forevermore totter.
Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.
And Thou, O God, will bring them down into the pit of perdition;
Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.
men of blood and cunning will not behold half their days; for my part, I put my trust in Thou.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant. Surrender thy fate unto the Lord, and He shall sustain thou.
In primo nocturno, anno II
De Libro Númeri
Die qua eréctum est habitáculum, opéruit nubes habitáculum, tabernáculum testimónii; a véspere autem super habitáculum erat quasi spécies ignis usque mane. Sic fiébat iúgiter: per diem operiébat illud nubes, et per noctem quasi spécies ignis. Cumque abláta fuísset nubes quæ tabernáculum protegébat, tunc proficiscebántur fílii Israel; et in loco ubi stetísset nubes ibi castrametabántur. Ad impérium Dómini proficiscebántur et ad impérium illíus castrametabántur. Cunctis diébus quibus stabat nubes super habitáculum, manébant in eódem loco.
Locutúsque est Dóminus ad Móysen dicens: " Fac tibi duas tubas argénteas dúctiles quibus convocáre possis congregatiónem, quando movénda sunt castra. Cumque increpúeris tubis, congregábitur ad te omnis turba ad óstium tabernáculi convéntus. Si semel clangúeris, vénient ad te príncipes et cápita congregatiónis Israel; si autem prolíxior clangor increpúerit, movébunt castra primi qui sunt ad orientálem plagam; in secundo autem sónitu et pari ululátu tubæ levábunt tentória qui hábitant ad merídiem, et iuxta hunc modum réliqui fácient, ululántibus tubis in profectiónem. Quando autem congregándus est pópulus, simplex tubárum clangor erit, et non ululábunt. Fílii autem Aaron sacerdótes clangent tubis. Erítque hoc vobis legítimum sempitérnum in generatiónibus vestris. "
Si exiéritis ad bellum in terra vestra contra hostes qui dímicant advérsum vos, clangétis ululántibus tubis; et erit recordátio vestri coram Dómino Deo vestro, ut eruámini de mánibus inimicórum vestrórum. Si quando habébitis épulum et dies festos et caléndas, canétis tubis super holocáustis vestris et pacíficis víctimis, ut sint vobis in recordatiónem Dei vestri. Ego Dóminus Deus vester. " Profécti sunt ergo de monte Dómini viam trium diérum; arcáque fœderis Dómini præcedébat eos per dies tres próvidens castrórum locum. Nubes quoque Dómini super eos erat per diem, cum incéderent. Cumque elevarétur arca, dicébat Móyses: " Surge, Dómine, et dissipéntur inimíci tui, et fúgiant qui odérunt te a fácie tua. " Cum autem deponerétur, aiébat: " Revértere, Dómine, ad multitúdinem exércitus Israel. "
r. Tribulárer si nescírem misericórdias tuas, Dómine; tu dixísti: Nolo mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat, * Qui Chananæam et publicánum vocásti ad pæniténtiam. v. Et Petrum lacrimántem suscepísti, miséricors Dómine. * Qui Chananæam. v. Glória Patri. * Qui Chananæam.
In secundo nocturno, anno II
Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. 2 in ps. 32, s. 1, 1-2: CCL 38, 247-248)
Exsultáte iusti in Dómino. Iniústi exsúltent in sǽculo; finíto sǽculo, finítur exsultátio iniustórum. Exsúltent autem iusti in Dómino, quia permanénte Dómino, permanébit iustórum exsultátio. Exsultáre autem in Dómino ita cónvenit, ut laudémus illum qui solus non habet quod nobis displíceat, et nemo tam multa habet quæ infidélibus dísplicent. Et breve præcéptum est: Ille placet Deo, cui placet Deus. Nec leve putétis hoc, caríssimi.
Vidétis enim quam multi dísputent contra Deum, quam multis displíceant ópera eius. Cum enim fácere volúerit contra voluntátem hóminum, quia Dóminus est, et novit quid fáciat, nec tam adténdit nostram voluntátem quam utilitátem; illi qui malunt suam voluntátem impléri quam Dei, volunt ad suam voluntátem fléctere Deum, non suam corrígere ad Deum. Tálibus homínibus infidélibus, ímpiis, iníquis, - quod piget dícere, sed tamen dicam, nostis enim quam verum dicam - , facílius placet pantómimus quam Deus.
Proptérea, cum dixísset: Exsultáte iusti in Dómino, quia exsultáre in illo nisi laudándo non póssumus, eum autem laudámus, cui tanto magis placémus quanto magis ipse nobis placúerit. Rectos, inquit, decet laudátio. Qui sunt recti? Qui dírigunt cor secúndum voluntátem Dei; et si eos pertúrbat humána fragílitas, divína consolátur quitas; quamvis enim corde mortáli privátim áliquid velint, quod suæ ínterim causæ vel negótio, vel præsénti necessitáti convéniat; ubi intelléxerint et cognóverint áliud Deum velle, præpónunt voluntátem melióris voluntáti suæ, et voluntátem omnipoténtis voluntáti infírmi, et voluntátem Dei voluntáti hóminis. Quantum enim Deus distat ab hómine, tantum volúntas Dei a voluntáte hóminis.
r. Paradísi portas apéruit nobis ieiúnii tempus. Suscipiámus illud orántes et deprecántes, * Ut in die resurrectiónis cum Dómino gloriémur. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem. * Ut in die. v. Glória Patri. * Ut in die.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Deus, qui fragilitáti nostræ cóngrua subsídia præparásti, † concéde, quǽsumus, ut suæ reparatiónis efféctum et cum exsultatióne suscípiat, * et pia conversatióne recénseat. Per Dóminum.
God who has prepared for our weakness the help we need; grant us to welcome with joy our recovery and to bear witness to it by the fidelity of our lives.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
