Léctio libri Daniélis prophétæ (13,1-9.15-17.19-30.33-62)

  In diébus illis: Erat vir hábitans in Babylóne, et nomen eíus Ioáchim; et accépit uxórem nómine Susánnam, fíliam Helcíæ, pulchram nimis et timéntem Dóminum; 3paréntes enim illíus, cum essent iústi, erudiérunt fíliam suam secúndum legem Móysis. Erat autem Ioáchim dives valde, et erat ei pomérium vicínum dómui suæ; et ad ipsum confluébant Iudǽi, eo quod esset honorabílior ómnium. Et constitúti sunt de pópulo duo senes iúdices in anno illo, de quibus locútus est Dóminus quia egréssa est iníquitas de Babylóne a sénibus iudícibus, qui videbántur régere pópulum. Isti frequentábant domum Ioáchim, et veniébant ad eos omnes, qui habébant iudícia. Cum autem pópulus revertísset per merídiem, ingrediebátur Susánna et deambulábat in pomério viri sui. Et vidébant eam duo senes cotídie ingrediéntem et deambulántem et facti sunt in concupiscéntia eíuset evertérunt sensum suum et declinavérunt óculos suos, ut non vidérent cælum neque recordaréntur iudiciórum iustórum. Factum est autem, cum observárent diem aptum, ingréssa est aliquándo sicut heri et nudiustértius cum duábus solis puéllis voluítque lavári in pomério, æstus quippe erat. Et non erat ibi quisquam, præter duos senes abscónditos et contemplántes eam.Dixit ergo puéllis: " Afférte mihi óleum et smegmáta et óstia pomérii cláudite, ut laver ". Cum autem egréssæ essent puéllæ, surrexérunt duo senes et accurrérunt ad eam et dixérunt: " Ecce óstia pomérii clausa sunt, et nemo nos videt, et in concupiscéntia tui sumus; quam ob rem assentíre nobis et commiscére nobíscum. Quod si nolúeris, dicémus testimónium contra te, quod fúerit tecum iúvenis et ob hanc causam emíseris puéllas a te ". Ingémuit Susánna et ait: " Angústiæ sunt mihi úndique: si enim hoc égero, mors mihi est; si autem non égero, non effúgiam manus vestras;sed mélius mihi est absque ópere incídere in manus vestras quam peccáre in conspéctu Dómini ". Et exclamávit voce magna Susánna; exclamavérunt autem et senes advérsus eam,et, cum cucurrísset unus, apéruit óstia pomérii. Cum ergo audíssent clamórem in pomério fámuli domus, irruérunt per postícam, ut vidérent quidnam esset ei.Postquam autem senes locúti sunt sermónes suos, erubuérunt servi veheménter, quia numquam dictus fúerat sermo huiuscémodi de Susánna. Et factum est die crástina, cum venísset pópulus ad virum eíus Ioáchim, venérunt et duo presbýteri pleni iníqua cogitatióne advérsum Susánnam, ut interfícerent eam; et dixérunt coram pópulo: " Míttite ad Susánnam, fíliam Helcíæ, quæ est uxor Ioáchim "; et misérunt. Et venit cum paréntibus et fíliis et univérsis cognátis suis. Flebant ígitur sui et omnes, qui vidébant eam. Consurgéntes autem duo presbýteri in médio pópuli, posuérunt manus super caput eíus; quæ flens suspéxit ad cælum: erat enim cor eíus fidúciam habens in Dómino. Et dixérunt presbýteri: " Cum deambularémus in pomério soli, ingréssa est hæc cum duábus puéllis et clausit óstia pomérii et dimísit puéllas;venítque ad eam aduléscens, qui erat abscónditus, et concúbuit cum ea.Porro nos cum essémus in ángulo pomérii, vidéntes iniquitátem cucúrrimus ad eos et vídimus eos commiscéri. Et illum quidem non quívimus comprehéndere, quia fórtior nobis erat et, apértis óstiis, exilívit. Hanc autem cum apprehendissémus, interrogávimus, quisnam esset aduléscens, et nóluit indicáre nobis. Huíus rei testes sumus ". Crédidit eis multitúdo quasi sénibus pópuli et iudícibus, et condemnavérunt eam ad mortem.Exclamávit autem voce magna Susánna et dixit: " Deus ætérne, qui absconditórum es cógnitor, qui nosti ómnia ántequam fiant, tu scis quóniam falsum contra me tulérunt testimónium; et ecce mórior, cum nihil horum fécerim, quæ isti malitióse composuérunt advérsum me ". Exaudívit autem Dóminus vocem eíus.Cumque ducerétur ad mortem, suscitávit Deus spíritum sanctum púeri iunióris, cuíus nomen Dániel; 46et exclamávit voce magna: " Ínnocens ego sum a sánguine huíus ". Et convérsus omnis pópulus ad eum dixit: " Quis est iste sermo, quem tu locútus es? ".Qui cum staret in médio eórum, ait: " Sic fátui, fílii Israel? Non iudicántes neque, quod verum est, cognoscéntes, condemnástis fíliam Israel!Revertímini ad iudícium, quia falsum testimónium locúti sunt advérsum eam ".Revérsus est ergo omnis pópulus cum festinatióne, et dixérunt ei senes: " Veni et sede in médio nostrum et índica nobis, quia tibi dedit Deus honórem senectútis ". Et dixit ad eos Dániel: " Separáte illos ab ínvicem procul, et diiudicábo eos ".Cum ergo divísi essent alter ab áltero, vocávit unum de eis et dixit ad eum: " Inveteráte diérum malórum, nunc venérunt peccáta tua, quæ operabáris prius, iúdicans iudícia iniústa, innocéntes ópprimens et dimíttens nóxios, dicénte Dómino: "Innocéntem et iústum non interfícies". Nunc ergo, si vidísti eam, dic sub qua árbore víderis eos loquéntes sibi ". Qui ait: " Sub schino ". Dixit autem Dániel: " Recte mentítus es in caput tuum; ecce enim ángelus Dei, accépta senténtia a Deo, scindet te médium ". Et amóto eo, iússit addúci álium et dixit ei: " Semen Chánaan et non Iúdæ, spécies decépit te, et concupiscéntia subvértit cor tuum.Sic faciebátis filiábus Israel, et illæ timéntes loquebántur vobis, sed non fília Iúdæ sustínuit iniquitátem vestram.Nunc ergo dic mihi sub qua árbore comprehénderis eos colloquéntes sibi ". Qui ait: " Sub prino ". Dixit autem ei Dániel: " Recte mentítus es et tu in caput tuum; manet enim ángelus Dei, gládium habens, ut secet te médium et interfíciat vos ". Exclamávit ítaque omnis cœtus voce magna et benedixérunt Deo, qui salvat sperántes in se.Et consurrexérunt advérsum duos presbýteros convícerat enim eos Dániel ex ore suo falsum dixísse testimónium fecerúntque eis, sicut male égerant advérsum próximum, ut fácerent secúndum legem Móysis; et interfecérunt eos, et salvátus est sanguis innóxius in die illa.