The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Hymnus
  Pange, lingua, gloriósi próélium certáminis et super crucis tropǽo dic triúmphum nóbilem, quáliter redémptor orbis immolátus vícerit.
Sing, my tongue, the glorious battle Sing the last, the dread affray; O’er the Cross, the victor’s trophy, Sound the high triumphal lay: Tell how Christ, the world’s Redeemer, As a victim won the day.
  De paréntis protoplásti fraude factor cóndolens, quando pomi noxiális morte morsu córruit, ipse lignum tunc notávit, damna ligni ut sólveret.
God, His Maker, sorely grieving That the first-made Adam fell, When he ate the fruit of sorrow, Whose reward was death and hell, Noted then this Wood, the ruin Of the ancient wood to quell.
  Hoc opus nostræ salútis ordo depopóscerat, multifórmis perditóris arte ut artem fálleret, et medélam ferret inde, hostis unde lǽserat.
For the work of our salvation Needs would have his order so, And the multiform deceiver’s Art by art would overthrow, And from thence would bring the med’cine Whence the insult of the foe.
  Quando venit ergo sacri plenitúdo témporis, missus est ab arce Patris Natus, orbis cónditor, atque ventre virgináli carne factus pródiit.
Wherefore, when the sacred fulness Of the appointed time was come, This world’s Maker left His Father, Sent the heav’nly mansion from, And proceeded, God Incarnate, Of the Virgin’s holy womb.
  Lustra sex qui iam perácta tempus implens córporis, se volénte, natus ad hoc, passióni déditus, agnus in crucis levátur immolándus stípite.
  Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, sempitérna sit beátæ Trinitáti glória, cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
  Ant. 1. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
  Ant. 1.
  Psalmus 38 (39)
Psalm 38
  Ægrotantis deprecatio
The cripple's supplication
  Vanitati creatura subiecta est... propter eum qui subiecit eam in spe (Rom 8, 20).
Creation has been subjected to vanity ... because of him who subjected it in hope.
  I
I
  Dixi: «Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;
  I said, I will watch over my ways, so that I sin not with my tongue.
  ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me».
  I put a guard to my mouth, whilst the sinner rose before me.
  Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.
  I have been silent, and I have humbled myself, and I have refrained from saying even good things; and my pain was renewed.
  Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.
  My heart was warmed within me, and whilst I was meditating, a fire was ignited.
  Locútus sum in lingua mea: * «Notum fac mihi, Dómine, finem meum;
  The word came on my tongue, "Let me know my end, O Lord,
  et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea».
  and what is the number of my days, so that I may know how little I have left.
  Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.
  Behold, Thou hast subjected my days to a limited measure, and my being is like nothingness before Thou.
  Etenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. * Etenim ut imágo pertránsit homo.
   Yes, every living man is naught but vanity.Yes, man passes by like a phantom,
  Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
  Ant.
  Ant. 2. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
  Ant. 2.
  Etenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  II
II
  Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.
  And now what is my expectation? Isn't that the Lord? My hope is in Thou.
  Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.
  Deliver me from all my iniquities. Thou hast repaid me the reproach of the fool.
  Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.
  I was silent, and I did not open my mouth, forasmuch as Thou didst it
  Amove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.
  Turn away from me Thy blows, under the power of Thy hand, I fainted, when Thou tookest me back
  In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuisti hominem, et tabéscere fecísti sicut tínea desiderabília eius. * Etenim vánitas omnis homo.
  Thou hast punished man forasmuch as of his iniquity. And Thou hast dried up his soul like a spider. Yes, it is in vain that every man is anxious.
  Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.
  Hearken, O Lord, my prayer and my supplication;
  Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.
  Be attentive to my tears. Do not be silent, for I am a stranger and a traveler with Thou, like all my fathers.
  Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.
  Give me some rest, that I may be refreshed before I go away and disappear."
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
  Ant.
  Ant. 3. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
  Ant. 3.
  Psalmus 51
Psalm 51
  Contra calumniatorem
Against slanderers
  Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).
Let him who glories glory in the Lord
  Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?
  Wherefore do thou glory in evil, thou who are valiant in committing iniquity?
  Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.
  All day long thy tongue has meditated on injustice; Like a sharp razor, thou practice deception.
  Dilexísti malítiam super benignitátem, mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.
  Thou hast loved malice more than goodness, iniquity more than words of righteousness. Thou hast loved all the words of ruin, O deceitful tongue.
  Proptérea Deus déstruet te in finem; evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.
  Wherefore God will destroy thou forevermore; He shall pluck thou out of thy tent and take thou out of thy tent, and He shall take away thy root from the land of the living.
  Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:
  The righteous will behold it, and will fear; and they will laugh at him, saying:
  “Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”
  Here is the man who did not take God for his protector, but who trusted in the multitude of his riches, and who took advantage of his vanity.
  Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.
  But I am like a fertile olive tree in the house of God. * I hope in God's mercy forevermore and ever.
  Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum
  I will praise Thee endlessly, forasmuch as Thou hast done this; and I will wait for Thy Name, forasmuch as it is good, in the presence of Thy saints.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
  Ant.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Ieremíæ prophétæ
  Tu autem, Dómine, demonstrásti mihi et cognóvi; tunc ostendísti mihi ópera eórum. Et ego quasi agnus mansuétus qui portátur ad víctimam; et non cognóvi quia super me cogitavérunt consília: " Cædámus lignum in vigóre eius et eradámus eum de terra vivéntium, et nomen eius non memorétur ámplius. " Tu autem, Dómine exercítuum, qui iúdicas iuste et probas renes et corda: vídeam ultiónem tuam ex eis; tibi enim revelávi causam meam.
  
  Iustus quidem tu es, Dómine, si dísputem tecum; verúmtamen de iudíciis loquar ad te. Quare via impiórum prosperátur? Bene est ómnibus qui prævaricántur et iníque agunt. Plantásti eos et radícem misérunt, profíciunt et fáciunt fructum; prope es tu ori eórum et longe a rénibus eórum. Et tu, Dómine, nosti me, vidísti me et probásti cor meum tecum; ségrega eos quasi gregem ad víctimam et sanctífica eos in diem occisiónis. Usquequo lugébit terra et herba omnis regiónis siccábitur propter malítiam habitántium in ea? Consúmptum est ánimal et vólucre, quóniam dixérunt: " Non vidébit novíssima nostra. " Si cum pedítibus currens laborásti, quómodo conténdere póteris cum equis? Cum autem in terra pacis secúrus fúeris, quid fácies in silva condénsa Iordánis? Nam et fratres tui et domus patris tui, étiam ipsi fraudulénter egérunt advérsum te et clamavérunt post te plena voce; ne credas eis, cum locúti fúerint tibi bona.
  
  Relíqui domum meam, dimísi hereditátem meam; dedi diléctam ánimæ meæ in manu inimicórum eius. Facta est mihi heréditas mea quasi leo in silva; dedit contra me vocem, ídeo odívi eam. Numquid avis díscolor heréditas mea mihi? Numquid aves in circúitu contra eam? Veníte, congregámini, omnes béstiæ campi, properáte ad devorándum. Pastóres multi demolíti sunt víneam meam, conculcavérunt partem meam; dedérunt portiónem meam desiderábilem in desértum solitúdinis. Posuérunt eam in dissipatiónem; lugétque coram me desoláta, vastáta est omnis terra, quia nullus est qui recógitet corde. Super omnes colles in desérto venérunt vastatóres, quia gládius Dómini dévorat ab extrémo terræ usque ad extrémum eius; non est pax univérsæ carni. Seminavérunt tríticum et spinas messuérunt, laboravérunt, et non eis próderit; confundémini a frúctibus vestris propter iram furóris Dómini.
  
  r. O Iuda, qui dereliquísti consílium pacis et cum Iudæis consiliátus es, trigínta argénteis vendidísti sánguinem iustum, * Et pacis ósculum ferébas, quam in péctore non habébas. v. Verax datur fallácibus, pium flagéllat ímpius. * Et pacis. v. Glória Patri. * Et pacis.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo in Fer. 4 Hebd. Sanctæ, 3-4: EC 5, 58-59)
  Vidimus eum et non erat ei aspéctus, nec speciósum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum, tamquam leprósum; novíssimum virórum, plane virum dolórum, a Deo percússum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies neque decor. O novíssimum, et altíssimum! O húmilem, et sublímem! O oppróbrium hóminum, et glóriam angelórum! Nemo illo sublímior, neque humílior. Dénique sputis íllitus est, oppróbriis saturátus est, morte turpíssima condemnátus est, cum scelerátis deputátus est. Nihílne merébitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum, immo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic humílitas admirábilis, útraque sine exémplo.
  
  Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat; nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excédit, modum súperat, plane superéminens univérsis. Nec sane áliud áliquid patiéntiam hanc et humilitátem æque illústrat, quam quod trádidit in mortem ánimam suam et peccáta multórum tulit, étiam pro transgressóribus rogans, ut non perírent. Fidélis sermo, et omni acceptióne dignus! Quia enim vóluit, oblátus est. Non modo vóluit et oblátus est, sed quia vóluit. Solus nimírum potestátem hábuit ponéndi ánimam suam: nemo eam ábstulit ab eo; óbtulit ultro.
  Cum accepísset acétum dixit: Consummátum est. Nihil restat impléndum iam non est quod exspéctem. Et inclináto cápite, factus obœdiens usque ad mortem, trádidit spíritum. Quis tam fácile quando vult dormit? Magna quidem infírmitas mori; sed plane sic mori, virtus imménsa. Nempe quod infírmum est Dei, fórtius est homínibus. Solus in mortem trádidit ánimam suam, qui solus virtúte própria regréssus est ad vitam. Solus potestátem hábuit ponéndi, qui solus facultátem æque hábuit líberam resuméndi, impérium habens vitæ et mortis.
  r. Iudas, mercátor péssimus, ósculo pétiit Dóminum. Ille, ut agnus, ínnocens non negat Iudæ ósculum. * Denariórum número Christum Iudæis trádidit. v. Mélius illi erat si natus non fuísset. * Denariórum. v. Glória Patri. * Denariórum.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Deus, qui pro nobis Fílium tuum crucis patíbulum subíre voluísti, ut inimíci a nobis expélleres potestátem, * concéde nobis fámulis tuis, ut resurrectiónis grátiam consequámur. Per Dóminum.
  O God, who willed that Thy Son should suffer for us the gibbet of the cross to take away from the enemy all power over us, grant us, who are Thy servants, the grace of the resurrection.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut