The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 1;
%%
(c4) BE(ded)á(c)te(d) mar(fe)tyr,(fgFE) pró(d)spe(cd)ra(d_,)
di(c)em(e) tri(d)um(e)phá(fe)lem(d) tu(ce)um,(e.;)
quo(d) sán(dh)gui(h)nis(g) mer(fvED)ces(f) ti(gf)bi(e_,)
co(c)ró(e)na(d) vin(e)cén(fe)ti(d) da(cd)tur.(d.::)


2.() Hic(ded) t<i>e</i>() ex(c) te(d)né(fe)bris(fgFE) saé(d)cu(cd)li(d_,)
tor(c)tó(e)re(d) vict<i>o</i>(e) et(fe) iú(d)di(ce)ce,(e.;)
e(d)vé(dh)xit(h) ad(g) cæ(fvED)lum(f) di(gf)es(e_,)
Chri(c)stóqu<i>e</i>(e) o(d)ván(e)tem,(fe) réd(d)di(cd)dit.(d.::)
3.() Nunc(ded) an(c)ge(d)ló(fe)rum(fgFE) pár(d)ti(cd)ceps(d_,)
col(c)lú(e)ces(d) in(e)sí(fe)gni(d) sto(ce)la,(e.;)
quam(d) te(dh)stis(h) in(g)do(fvED)má(f)bi(gf)lis(e_,)
ri(c)vis(e) cru(d)ó(e)ris(fe) lá(d)ve(cd)ras.(d.::)
4.() Ad(ded)é(c)sto(d) nunc(fe) et(fgFE) ób(d)se(cd)cra,(d_,)
pla(c)cá(e)tus(d) ut(e) Chri(fe)stus(d) su(ce)is(e.;)
in(d)clí(dh)net(h) au(g)rem(fvED) pró(f)spe(gf)ram,(e_,)
no(c)xas(e) nec(d) om(e)nes(fe) ím(d)pu(cd)tet.(d.::)
5.() Pau(ded)lí(c)sper(d) huc(fe) il(fgFE)lá(d)be(cd)re(d_,)
Chri(c)sti(e) fa(d)vó(e)rem(fe) dé(d)fe(ce)rens,(e.;)
sen(d)sus(dh) gra(h)vát<i>i</i>(g) ut(fvED) sén(f)ti(gf)ant(e_,)
le(c)vá(e)men(d) in(e)dul(fe)gén(d)ti(cd)æ.(d.::)
6.() Ho(ded)nor(c) Pa(d)tri(fe) cum(fgFE) Fí(d)li(cd)o(d_,)
et(c) Spí(e)ri(d)tu(e) Pa(fe)rá(d)cli(ce)to,(e.;)
qui(d) te(dh) co(h)ró(g)na(fvED) pér(f)pe(gf)ti(e_,)
cin(c)gunt(e) in(d) au(e)la(fe) gló(d)ri(cd)æ.(d.::) A(ded)men.(cd..) (::)
  Beate (Beata) martyr, próspera diem triumphálem tuum, quo sánguinis merces tibi coróna vincénti datur.
  Hic te ex tenébris sǽculi, tortóre victo et iúdice, evéxit ad cælum dies Christóque ovántem réddidit.
  Nunc angelórum párticeps collúces insígni stola, quam testis indomábilis rivis cruóris láveras.
  Adésto nunc et óbsecra, placátus ut Christus suis inclínet aurem prósperam, noxas nec omnes ímputet.
  Paulís per huc illábere Christi favórem déferens, sensus gravati ut séntiant levámen indulgéntiæ.
  Honor Patri cum Fílio et Spíritu Paráclito, qui te coróna pérpeti cingunt in aula glóriæ. Amen.
annotation: E;
%%
(c4) CLA(h)mor(g) me(h)us(gg) * ad(f) te(g) vé(h)ni(ixi)at(g), De(ixi)us(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h)
  Ant. 1. Clamor meus ad te véniat, Deus.
  Ant. 1. Let my cry reach Thou, O God.
  Psalmus 101
Psalm 101
  Exsulis vota et preces
Vows and pleas from the exiles
  Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
God will comfort us in our tribulations
  I
I
  Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
  Lord, hearken my prayer, and let my cry go to Thou.
  Non abscóndas fáciem tuam a me; in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
  Do not turn thy face away from me; on whatever day I am in tribulation, incline thy ear unto me.
  In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
  On whatever day I call upon Thou, hearken unto me quickly.
  Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
  For my days have vanished like smoke, and my bones have dried up like a trifle.
  Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
  I was smitten like grass, and my heart withered, forasmuch as I forgot to eat my bread.
  A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
  By dint of my voice moaning, my bones have attached themselves to my skin.
  Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
  I have become like the pelican of the desert; I became like the queen's owl. I have been watching, and I have become like the sparrow that stands alone on the roof.
  Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
  All day long my enemies insulted me, and those who praised me conspired against me.
  Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
  Forasmuch as I ate ashes like bread, and mixed my drink with my tears;
  a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
  The aspect of Thy anger and indignation, for after thee raised me thou crushed me.
  Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
  My days have vanished like a shadow, and I have dried up like grass.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

(::)
  Ant. Clamor meus ad te véniat, Deus.
  Ant. Let my cry reach Thou, O God.
annotation: 8g;
%%
(c4) RÉ(f)spi(fg)ce(ghGF) *() hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 2. Réspice humilitátem meam, Dómine.
  Ant. 2.
  II
II
  Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
  But Thou, Lord, stand forevermore, and the memory of Thy name extends from race to race.
  Tu exsúrgens miseréberis Sion, quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
  Thou shalt arise, and Thou shalt have mercy on Zion, for the time has come, the time to have mercy on her, and the time has come.
  quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
  For its stones are loved by Thy servants, and its dust softens them.
  Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
  And the nations will fear Thy name, O Lord, and all the kings of the earth Thy glory,
  quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
  forasmuch as the Lord built Zion, and will be seen in His glory.
  Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
  He looked upon the prayer of the humble, and He did not despise their prayer.
  Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
  Let these things be written for the future generation, and the people that will be created will praise the Lord
  Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
  forasmuch as He looked down from the height of His holy place. The Lord looked from heaven to earth,
  ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
  to hearken the groans of the captives in chains, to deliver the sons of those who had been slain,
  ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
  that they may preach the name of the Lord in Zion, and His praise in Jerusalem,
  cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
  when the peoples and kings assemble to serve the Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ré(f)spi(fg)ce(ghGF) () hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g)
(::)
  Ant. Réspice humilitátem meam, Dómine.
  Ant.
annotation: 1g;
%%
(c4) IU(d)sti(c) *() con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)
  Ant. 3. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
  Ant. 3.
  III
III
  Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
  He said unto him in His strength, "Let me know the few of my days."
  Dicam: “Deus meus, ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
  I said: my God, do not call me back in the middle of my days; Thy years last from age to age.
  Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
  From the beginning, Lord, Thou founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
  Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
  They will perish, but Thou shalt remain; and they will all age like a garment. Thou shalt change them like a garment with which one covers oneself, and they will be changed;
  Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
  but Thou art still the same, and Thy years will not pass away.
  Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
  The sons of Thy servants will have a permanent home, and their seed will be firm forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(d)sti(c) () con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d)
(::)
  Ant. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
  Ant.
  v. Iste est qui contémpsit vitam mundi. r. Et pérvenit ad cæléstia regna.
  
  In primo nocturno, anno II)
  De Actibus Apostolórum 13, 14b-43
  Barnabas et Saulus ingréssi synagógam Antiochíæ Pisídiæ die sabbatórum sedérunt. Post lectiónem autem Legis et Prophetárum, misérunt príncipes synagógæ ad eos dicéntes: «Viri fratres, si quis est in vobis sermo exhortatiónis ad plebem, dícite!» Surgens autem Paulus et manu siléntium indícens ait: «Viri Israelítæ et qui timétis Deum, audíte. Deus plebis huius Israel elégit patres nostros et plebem exaltávit, cum essent íncolæ in terra Ægýpti, et in bráchio excélso edúxit eos ex ea et per quadragínta fere annórum tempus mores eórum sustínuit in desérto et déstruens gentes septem in terra Chánaan sorte distríbuit terram eórum, quasi quadringéntos et quinquagínta annos. Et post hæc dedit iúdices usque ad Sámuel prophétam. Et exínde postulavérunt regem, et dedit illis Deus Saul fílium Cis, virum de tribu Béniamin, annis quadragínta. Et amóto illo, suscitávit illis David in regem, cui et testimónium pérhibens dixit: "Invéni David fílium Iesse, virum secúndum cor meum, qui fáciet omnes voluntátes meas". Huius Deus ex sémine secúndum promissiónem edúxit Israel salvatórem Iesum, prædicánte Ioánne ante advéntum eius baptísmum pæniténtiæ omni pópulo Israel. Cum impléret autem Ioánnes cursum suum, dicébat: "Quid me arbitrámini esse? Non sum ego; sed ecce venit post me, cuius non sum dignus calceaménta pedum sólvere".
  
  Viri fratres, fílii géneris Abraham et qui in vobis timent Deum, nobis verbum salútis huius missum est. Qui enim habitábant Ierúsalem et príncipes eórum, hunc ignorántes et voces Prophetárum, quæ per omne sábbatum legúntur, iudicántes implevérunt, et nullam causam mortis inveniéntes petiérunt a Piláto ut interficerétur; cumque consummássent ómnia quæ de eo scripta erant, deponéntes eum de ligno posuérunt in monuménto. Deus vero suscitávit eum a mórtuis; qui visus est per dies multos his qui simul ascénderant cum eo de Galilæa in Ierúsalem, qui nunc sunt testes eius apud plebem.
  
  Et nos vobis evangelizámus eam quæ ad patres promíssio facta est, quóniam hanc Deus adimplévit fíliis eórum, nobis resúscitans Iesum, sicut et in Psalmo secúndo scriptum est: Fílius meus es tu; ego hódie génui te. Quod autem suscitáverit eum a mórtuis, ámplius iam non reversúrum in corruptiónem, ita dixit: Dabo vobis sancta David fidélia. Ideóque et in álio dicit: Non dabis Sanctum tuum vidére corruptiónem. David enim sua generatióne cum administrásset voluntáti Dei, dormívit et appósitus est ad patres suos et vidit corruptiónem; quem vero Deus suscitávit, non vidit corruptiónem. Notum ígitur sit vobis, viri fratres, quia per hunc vobis remíssio peccatórum annuntiátur; ab ómnibus, quibus non potuístis in lege Móysi iustificári, in hoc omnis qui credit, iustificátur. Vidéte ergo, ne supervéniat quod dictum est in Prophétis: Vidéte, contemptóres, et admirámini et disperdímini, quia opus óperor ego in diébus vestris, opus quod non credétis, si quis enarráverit vobis!» Exeúntibus autem illis, rogábant ut sequénti sábbato loqueréntur sibi verba hæc. Cumque dimíssa esset synagóga, secúti sunt multi Iudæórum et coléntium proselytórum Paulum et Bárnabam, qui loquéntes suadébant eis ut permanérent in grátia Dei.
  
  r. Bonum est confitéri Dómino, allelúia, * Et psállere, allelúia. v. Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. * Et psállere. v. Glória Patri. * Et psállere.
  
  In secundo nocturno, anno II )
  Ex Epístula Guillélmi abbátis monastérii Sancti Theodoríci ad Fratres de Monte Dei (Cap. 5, 176-180: SC 223, 286-288)
  Sunt oratiónes, áliæ breves ac símplices, sicut eas format volúntas seu necéssitas orántis, pro causa incidénti; áliæ prolixióres et rationábiles, sicut in inquisitióne veritátis peténtes, quæréntes, pulsántes, donec accípiant, invéniant, aperiátur eis; áliæ álacres, spiritáles et fecúndæ, in afféctu fruéntis, et gáudio grátiæ illuminántis.
  
  Et ipsæ sunt quæ Apóstolus álio órdine dinúmerat, obsecratiónes, oratiónes, postulatiónes, gratiárum actiónes. Nam postulátio est, quam primam posúimus, circa obtinénda temporália et necessária áliqua vitæ huius, in qua Deus postulántis quidem ápprobans bonam voluntátem, facit tamen quod mélius ipse iúdicat, et dat libénter sequi bene postulántem.
  
  Obsecrátio vero est in exercítiis spiritálibus ánxia ad Deum instántia; in quibus ante grátiam succurréntem, qui appónit sciéntiam, non appónit nisi dolórem. Orátio vero est hóminis Deo adhæréntis afféctio, et familiáris quædam et pia allocútio, et státio illuminátæ mentis ad fruéndum Deo quámdiu licet. Porro gratiárum áctio est, in intelléctu et cognitióne grátiæ Dei, bonæ voluntátis indefíciens ad Deum et irrefléxa inténtio, étiam si aliquándo vel non sit, vel tórpeat, sive áctio extérior sive intérior afféctio.
  
  r. Deduc me in sémitam mandatórum tuórum, allelúia, quóniam ipsam vólui, allelúia. * Inclína cor meum in testimónia tua, allelúia, allelúia, allelúia. v. Avérte óculos meos, ne vídeant vanitátem; in via tua vivífica me. * Inclína. v. Glória Patri. * Inclína.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, qui ad dilatándam Ecclésiam tuam beátum Petrum martýrio coronásti, da nobis, in his paschálibus gáudiis, ita Christi mórtui et resurgéntis mystéria frequentáre, * ut novitátis vitæ testes esse mereámur. Per Dóminum.
  
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut