v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Christe, pastórum caput atque princeps, géstiens huius celebráre festum, débitas sacro pia turba psallit cármine laudes.
pro papa:
Quas oves déderas, ovíle orbis ut totus fíeret sacrátum, hic tuo nutu pósitus suprémo cúlmine rexit.
pro episcopo:
Strénuum bello púgilem supérni chrísmatis pleno tuus unxit intus Spíritus dono, posuítque sanctam páscere gentem.
pro presbytero:
Hunc tibi eléctum fáciens minístrum ac sacerdótem sócians, dedísti dux ut astaret pópulo fidélis ac bonus altor.
Hic gregis ductor fuit atque forma, lux erat cæco, mísero levámen, próvidus cunctis pater omnibúsque ómnia factus.
Christe, qui sanctis méritam corónam reddis in cælis, dócili magístrum fac sequi vita, similíque tandem fine potíri.
Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum.
Ant. 1. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
Ant. 1. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
I
I
Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
Ant. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
Ant. 2. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
Ant. 2. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
II
II
Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
Ant. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
III
III
Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 14, 8 - 15, 4
Quidam vir in Lystris infírmus pédibus sedébat, claudus ex útero matris suæ, qui numquam ambuláverat. Hic audívit Paulum loquéntem; qui intúitus eum et videns quia habéret fidem ut salvus fíeret, dixit magna voce: «Surge super pedes tuos rectus!» Et exsilívit et ambulábat. Turbæ autem cum vidíssent, quod fécerat Paulus, levavérunt vocem suam lycaónice dicéntes: «Dii símiles facti homínibus descendérunt ad nos!» Et vocábant Bárnabam Iovem, Paulum vero Mercúrium, quóniam ipse erat dux verbi.
Sacérdos quoque templi Iovis quod erat ante civitátem, tauros et corónas ad iánuas áfferens cum pópulis, volébat sacrificáre. Quod ubi audiérunt apóstoli Bárnabas et Paulus, conscíssis túnicis suis, exsiliérunt in turbam clamántes et dicéntes: «Viri, quid hæc fácitis? Et nos mortáles sumus símiles vobis hómines, evangelizántes vobis ab his vanis convérti ad Deum vivum qui fecit cælum et terram et mare et ómnia quæ in eis sunt. Qui in prætéritis generatiónibus permísit omnes gentes ambuláre in viis suis; et quidem non sine testimónio semetípsum réliquit benefáciens, de cælo dans vobis plúvias et témpora fructífera, implens cibo et lætítia corda vestra.» Et hæc dicéntes vix sedavérunt turbas, ne sibi immolárent. Supervenérunt autem ab Antiochía et Icónio Iudæi et persuásis turbis lapidantésque Paulum trahébant extra civitátem æstimántes eum mórtuum esse. Circumdántibus autem eum discípulis, surgens intrávit civitátem. Et póstera die proféctus est cum Bárnaba in Derben.
Cum Bárnabas et Paulus evangelizássent civitáti Derben et docuíssent multos, revérsi sunt Lystram et Icónium et Antiochíam confirmántes ánimas discipulórum, exhortántes, ut permanérent in fide, et quóniam per multas tribulatiónes opórtet nos intráre in regnum Dei. Et cum ordinássent illis per síngulas ecclésias presbýteros et orássent cum ieiunatiónibus, commendavérunt eos Dómino in quem credíderant.
Transeuntésque Pisídiam venérunt Pamphýliam, et loquéntes in Perge verbum descendérunt in Attáliam. Et inde navigavérunt Antiochíam, unde erant tráditi grátiæ Dei in opus quod complevérunt. Cum autem veníssent et congregássent ecclésiam, rettulérunt quanta fecísset Deus cum illis et quia aperuísset géntibus óstium fídei.
Moráti sunt autem tempus non módicum cum discípulis. Et quidam descendéntes de Iuda docébant fratres: «Nisi circumcidámini secúndum morem Móysis, non potéstis salvi fíeri.» Facta autem seditióne et conquisitióne non mínima Paulo et Bárnabæ advérsum illos, statuérunt ut ascénderent Paulus et Bárnabas et quidam álii ex illis ad apóstolos et presbýteros in Ierúsalem super hac quæstióne. Illi ígitur dedúcti ab ecclésia pertransiébant Phœnícen et Samaríam narrántes conversiónem géntium et faciébant gáudium magnum ómnibus frátribus. Cum autem veníssent Hierosólymam, suscépti sunt ab ecclésia et apóstolis et presbýteris et annuntiavérunt quanta Deus fecísset cum illis.
r. Narrábo nomen tuum frátribus meis, allelúia; * In médio ecclésiæ laudábo te, allelúia, allelúia. v. Qui timétis Dóminum, laudáte eum; univérsum semen Iacob, magnificáte eum. * In médio. v. Glória Patri. * In médio.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Epístula sancti Cleméntis papæ Primi ad Corínthios (Nn. 36, 1-2; 37-38: Funk 1, 145-149)
Hæc est via, dilécti, in qua salútem nostram invénimus, Iesum Christum, oblatiónum nostrárum pontíficem, infirmitátis nostræ patrónum et auxiliatórem. Per hunc cælórum altitúdinem aspícimus; per hunc vultum eius immaculátum et excélsum speculámur; per hunc óculi cordis nostri apérti sunt; per hunc insípiens et obscuráta mens nostra in lucem effloréscit; per hunc vóluit Dóminus nos immortálem cognitiónem gustáre, qui maiestátis Dei splendor exsístens, tanto maior est ángelis quanto excelléntius nomen sortítus est.
Militémus ígitur, viri fratres, ómnibus víribus sub inculpátis eius præcéptis. Considerémus mílites qui sub dúcibus nostris merent, quam ordináte, quam obœdiénter, quam submísse imperáta exsequántur. Non omnes sunt præfécti neque chiliárchæ neque centuriónes neque quinquagenárii et sic deínceps; unusquísque vero in suo órdine et statióne, quæ a rege et dúcibus imperántur, péragit. Magni sine parvis et parvi sine magnis consístere néqueunt; mixti sunt omnes, et inde utílitas.
Exémplo nobis sit corpus nostrum. Caput sine pédibus nihil est, prout neque pedes sine cápite; mínima autem córporis nostri membra univérso córpori necessária et utília sunt; immo cuncta conspírant et una se subíciunt, ut salvum sit totum corpus. Servétur ítaque totum corpus nostrum in Christo Iesu, et unusquísque próximo suo se subíciat iuxta grátiæ donum ipsi assignátum. Fortis patrocinétur imbecíllem, imbecíllis fortem revereátur; dives páuperi largiátur, pauper Deum laudet, quod ei déderit, per quem eius inópia suppleátur. Sápiens non in verbis, sed in bonis opéribus sapiéntiam suam maniféstet; húmilis non sibi testimónium ferat, sed ab áltero sibi ferri sinat. Qui carne castus est, ne gloriétur, cum sciat álium esse qui continéntiæ donum ipsi tríbuat.
r. In ecclésiis benedícite Deo, allelúia, * Dómino de fóntibus Israel, allelúia, allelúia, allelúia. v. Cantáte Dómino cánticum novum, cantáte Dómino, omnis terra. * Dómino. v. Glória Patri. * Dómino.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
