2026-05-01 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Feria VI

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Lord Jesus, grant unto our souls Eternal paschal joy, we pray, And grant a share in victory To those reborn by grace today.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

All glory, Jesus, be to you, The conqueror whom we adore, The Father and the Spirit blest Who reign with you for evermore.

annotation: 8c;
%%
(c4) CO(j)gi(ikjk)ta(hf)vé(g)runt(h) *() ím(g)pi(fg)i(g) (,) et(g) lo(g)cú(h)ti(g) sunt(h) ne(ji)quí(h)ti(gh)am,(h) (;) in(g)i(g)qui(g)tá(fe)tem(d) in(e) ex(f)cél(g>)so(h) lo(i)cú(h)ti(g) sunt.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 1. Cogitavérunt ímpii et locúti sunt nequítiam, iniquitátem in excélso locúti sunt.

Ant. 1.

Psalmus 54 (55)

Psalm 54 (55)

Contra perfidum amicum

Against a treacherous friend

Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).

Jesus began to feel frightened and anxious (Mk 14:33).

Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.

O God, give ear to my prayer, do not shrink from my supplications. Hearken unto me and answer me!

Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.

I wander here and there, plaintive and groaning, before the threats of the enemy, before the oppression of the wicked!

Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.

For they bring calamity upon me, and they pursue me with anger.

Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.

My heart trembles within me, and upon me the terrors of death descend.

Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.

Fear and terror assail me, and shudder envelops me.

Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?

And I said: Oh! if I had the wings of the dove, I would fly away and settle in repose;

Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.

behold, I shall flee far away, and I shall remain in solitude.

Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».

I would hasten to seek an asylum, far from the rushing wind, far from the hurricane.

Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.

Destroy them, O Lord, divide their tongues! For I behold violence and discord in the city.

Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.

Day and night they go round its ramparts; iniquity and vexation are in her midst, perversity is in her bosom, oppression and cunning do not leave her places.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Co(j)gi(ikjk)ta(hf)vé(g)runt(h) () ím(g)pi(fg)i(g) (,) et(g) lo(g)cú(h)ti(g) sunt(h) ne(ji)quí(h)ti(gh)am,(h) (;) in(g)i(g)qui(g)tá(fe)tem(d) in(e) ex(f)cél(g>)so(h) lo(i)cú(h)ti(g) sunt.(g)
(::)

Ant. Cogitavérunt ímpii et locúti sunt nequítiam, iniquitátem in excélso locúti sunt.

Ant.

annotation: 7c2;
%%
(c3) A(h)ver(h)tán(hi)tur(i) *() re(i)trór(i>)sum(ih) (,) et(h) e(hg)ru(fh)bé(hih)scant,(e) (,) qui(h) có(gih/i>)gi(fe)tant(e) mi(hf)hi(g) ma(e)la.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(ih) (::)

Ant. 2. Avertántur retrórsum et erubéscant, qui cógitant mihi mala.

Ant. 2.

Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;

For it is not an enemy that insults me: I would bear it;

et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.

it is not an adversary who rises up against me: I would hide myself before him.

Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,

But thou wast another me, my confidant and my friend.

qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.

We lived together in sweet intimacy, we went with the crowd unto the house of God.

[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,

[May death surprise them, let them descend alive to Sheol!

quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]

For wickedness is in their dwelling, in their midst.]

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. A(h)ver(h)tán(hi)tur(i) () re(i)trór(i>)sum(ih) (,) et(h) e(hg)ru(fh)bé(hih)scant,(e) (,) qui(h) có(gih/i>)gi(fe)tant(e) mi(hf)hi(g) ma(e)la.(e)
(::)

Ant. Avertántur retrórsum et erubéscant, qui cógitant mihi mala.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) IU(j)stus(ig) *() non(ij) con(h)tur(g)bá(h)bi(g)tur,(f) (,) qui(f)a(h) Dó(j)mi(j)nus(ig) fir(i)mat(j) ma(hi)num(hg) e(g)ius.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Iustus non conturbábitur, quia Dóminus firmat manum eius.

Ant. 3.

III

Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.

As for me, I cry out to God, and the Lord will save me.

Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.

In the evening, in the morning, in the middle of the day, I complain, I groan, and He shall hearken my voice.

Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.

He shall deliver my soul in peace from the battle that is being waged against me, for there are many who are waging war against me.

Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.

God will hearken, and He shall humble them, He who is before the ages.

Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.

For there is no change in them, and they have not the fear of God.

Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.

he lays his hand on those who were at peace with Him, he violates His covenant.

Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:

From his mouth come words sweet as milk, and war is in his heart.

mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.

His speeches are smoother than oil, but they are naked swords.

Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.

Commit thy lot unto the Lord, and He shall sustain thou; He shall not let the righteous forevermore totter.

Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.

And Thou, O God, will bring them down into the pit of perdition;

Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.

men of blood and cunning will not behold half their days; for my part, I put my trust in Thou.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(j)stus(ig) () non(ij) con(h)tur(g)bá(h)bi(g)tur,(f) (,) qui(f)a(h) Dó(j)mi(j)nus(ig) fir(i)mat(j) ma(hi)num(hg) e(g)ius.(g)
(::)

Ant. Iustus non conturbábitur, quia Dóminus firmat manum eius.

Ant.

v. Mórtuus est propter delícta nostra, allelúia. r. Et resurréxit propter iustificatiónem nostram, allelúia.

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 15, 5-35

Surrexérunt quidam de hæresi pharisæórum qui credíderant, dicéntes: «Opórtet circumcídere eos, præcípere quoque serváre legem Móysis!» Convenerúntque apóstoli et presbýteri vidére de verbo hoc. Cum autem magna conquisítio fíeret, surgens Petrus dixit ad eos: «Viri fratres, vos scitis quóniam ab antíquis diébus in vobis elégit Deus per os meum audíre gentes verbum evangélii et crédere; et qui novit corda, Deus testimónium perhíbuit illis dans Spíritum Sanctum sicut et nobis et nihil discrévit inter nos et illos fide puríficans corda eórum. Nunc ergo quid tentátis Deum impónere iugum super cervícem discipulórum, quod neque patres nostri neque nos portáre potúimus? Sed per grátiam Dómini Iesu crédimus salvári quemádmodum et illi.»

Tácuit autem omnis multitúdo, et audiébant Bárnabam et Paulum narrántes quanta fecísset Deus signa et prodígia in géntibus per eos. Et postquam tacuérunt, respóndit Iacóbus dicens: «Viri fratres, audíte me. Símeon narrávit quemádmodum primum Deus visitávit súmere ex géntibus pópulum nómini suo, et huic concórdant verba Prophetárum, sicut scriptum est: Post hæc revértar et reædificábo tabernáculum David quod décidit, et dirúta eius reædificábo et érigam illud, ut requírant réliqui hóminum Dóminum et omnes gentes, super quas invocátum est nomen meum, dicit Dóminus fáciens hæc nota a sæculo. Propter quod ego iúdico non inquietári eos qui ex géntibus convertúntur ad Deum, sed scríbere ad eos ut abstíneant se a contaminatiónibus simulacrórum et fornicatióne et suffocáto et sánguine. Móyses enim a generatiónibus antíquis habet in síngulis civitátibus, qui eum prdicent in synagógis, ubi per omne sábbatum légitur.»

Tunc plácuit apóstolis et presbýteris cum omni ecclésia eléctos viros ex eis míttere Antiochíam cum Paulo et Bárnaba: Iudam qui cognominátur Barsábbas, et Silam, viros primos in frátribus, scribéntes per manum eórum: «Apóstoli et presbýteri fratres his qui sunt Antiochíæ et Sýriæ et Cilíciæ frátribus ex géntibus, salútem! Quóniam audívimus quia quidam ex nobis quibus non mandávimus, exeúntes turbavérunt vos verbis everténtes ánimas vestras, plácuit nobis colléctis in unum elígere viros et míttere ad vos cum caríssimis nobis Bárnaba et Paulo, homínibus, qui tradidérunt ánimas suas pro nómine Dómini nostri Iesu Christi. Mísimus ergo Iudam et Silam, qui et ipsi verbis réferent éadem.

Visum est enim Spirítui Sancto et nobis nihil ultra impónere vobis óneris quam hæc necessário: abstinére ab idolóthytis et sánguine et suffocátis et fornicatióne; a quibus custodiéntes vos bene agétis. Valéte.»

Illi ígitur dimíssi descendérunt Antiochíam et congregáta multitúdine, tradidérunt epístulam; quam cum legíssent, gavísi sunt super consolatióne. Iudas quoque et Silas, cum et ipsi essent prophétæ, verbo plúrimo consoláti sunt fratres et confirmavérunt. Facto autem témpore, dimíssi sunt cum pace a frátribus ad eos qui míserant illos. Paulus autem et Bárnabas demorabántur Antiochíæ docéntes et evangelizántes cum áliis plúribus verbum Dómini.

r. Hymnum cantáte nobis, allelúia; * Quómodo cantábimus cánticum Dómini in terra aliéna? Allelúia, allelúia. v. Super flúmina Babylónis illic sédimus et flévimus, dum recordarémur tui, Sion. * Quómodo. v. Glória Patri. * Quómodo.

In secundo nocturno, anno II )

Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De Spíritu Sancto (Lib. 1, c. 9, Nn. 107-110: CSEL 79, 61-63)

Mortuus secúndum carnem Christus, in eo útique mórtuus, quod suscépit ex Vírgine, non in eo quod habébat ex Patre. In eo enim mórtuus, in quo crucifíxus est Christus. Spíritus autem Sanctus non pótuit crucifígi, quia carnem et ossa non hábuit. Sed crucifíxus est Dei Fílius qui carnem et ossa suscépit, ut in illa cruce nostræ carnis tentaménta moreréntur. Suscépit enim quod non erat, ut celáret quod erat; celávit quod erat, ut tentarétur in eo et redimerétur quod non erat, ut ad id quod erat per id quod non erat nos vocáret.

O divínum crucis illíus sacraméntum, in qua hæret infírmitas, virtus líbera est, affigúntur vítia, erigúntur tropa. Unde quidam sanctus ait: Confíge clavis a timóre tuo carnes meas. Non férreis clavis ait, sed timóris et fídei; veheméntior est enim virtútis strictúra quam pœnæ. Dénique Petrum, cum usque in átrium príncipis sacerdótum Dóminum sequerétur, quem nemo ligáverat, fides vínxerat, et quem fides vinxit, pœna non solvit, rursus cum ligarétur a Iudæis, devótio solvit, pœna non ténuit, quia non recéssit a Christo.

Ergo et tu crucifíge peccátum, ut moriáris peccáto. Qui enim peccáto móritur, Deo vivit. Vivas ei qui Fílio próprio non pepércit, ut in illíus córpore nostras crucifígeret passiónes. Pro nobis enim mórtuus est Christus, ut nos in illíus redivívo córpore viverémus. Mórtua est ergo in illo non vita nostra, sed culpa. Qui peccáta nostra, inquit, pértulit córpore suo super lignum, ut a peccátis nostris separáti, cum iustítia vivámus, cuius vúlnere plagárum sanáti estis. Lignum ígitur illud velut quædam nostræ navis salútis vectúra nostra, non pœna est – ália enim salus est vectúra salútis ætérnæ – , dum mortem expeténdo non séntio, dum pœnam contemnéndo non pátior, dum metum néscio neglegéndo.

r. Bonum est confitéri Dómino, allelúia, * Et psállere, allelúia. v. Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. * Et psállere. v. Glória Patri. * Et psállere.

Orémus.

Deus, qui libertátis nostræ auctor es et salútis, exáudi supplicántium voces, † et, quos sánguinis Fílii tui effusióne redemísti, * fac, ut per te vívere et perpétua in te váleant incolumitáte gaudére. Per Dóminum.

O God, who is the author of our freedom and salvation, hearken favorably unto the voices of those who beseech Thee, and those whom Thou hast redeemed by the shedding of the blood of Thy Son, grant that they may be worthy to live through Thee, and to rejoice forevermore in Thee in Thy salvation.

%%
(c3) BE(e)ne(g)di(h)cá(i)mus(i) Dó(hi/ji/ig/ivHGFEfgf)mi(f)no.(e) r/.(::) De(eg!hwi)o(hi/ji/ig/ivHGFE) grá(fgf)ti(f)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.