2026-05-01 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: S. Ioseph Opificis

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

annotation: 8c;
%%
(c4) CO(j)gi(ikjk)ta(hf)vé(g)runt(h) *() ím(g)pi(fg)i(g) (,) et(g) lo(g)cú(h)ti(g) sunt(h) ne(ji)quí(h)ti(gh)am,(h) (;) in(g)i(g)qui(g)tá(fe)tem(d) in(e) ex(f)cél(g>)so(h) lo(i)cú(h)ti(g) sunt.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 1. Cogitavérunt ímpii et locúti sunt nequítiam, iniquitátem in excélso locúti sunt.

Ant. 1.

Psalmus 54 (55)

Psalm 54 (55)

Contra perfidum amicum

Against a treacherous friend

Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).

Jesus began to feel frightened and anxious (Mk 14:33).

Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.

O God, give ear to my prayer, do not shrink from my supplications. Hearken unto me and answer me!

Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.

I wander here and there, plaintive and groaning, before the threats of the enemy, before the oppression of the wicked!

Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.

For they bring calamity upon me, and they pursue me with anger.

Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.

My heart trembles within me, and upon me the terrors of death descend.

Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.

Fear and terror assail me, and shudder envelops me.

Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?

And I said: Oh! if I had the wings of the dove, I would fly away and settle in repose;

Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.

behold, I shall flee far away, and I shall remain in solitude.

Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».

I would hasten to seek an asylum, far from the rushing wind, far from the hurricane.

Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.

Destroy them, O Lord, divide their tongues! For I behold violence and discord in the city.

Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.

Day and night they go round its ramparts; iniquity and vexation are in her midst, perversity is in her bosom, oppression and cunning do not leave her places.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Co(j)gi(ikjk)ta(hf)vé(g)runt(h) () ím(g)pi(fg)i(g) (,) et(g) lo(g)cú(h)ti(g) sunt(h) ne(ji)quí(h)ti(gh)am,(h) (;) in(g)i(g)qui(g)tá(fe)tem(d) in(e) ex(f)cél(g>)so(h) lo(i)cú(h)ti(g) sunt.(g)
(::)

Ant. Cogitavérunt ímpii et locúti sunt nequítiam, iniquitátem in excélso locúti sunt.

Ant.

annotation: 7c2;
%%
(c3) A(h)ver(h)tán(hi)tur(i) *() re(i)trór(i>)sum(ih) (,) et(h) e(hg)ru(fh)bé(hih)scant,(e) (,) qui(h) có(gih/i>)gi(fe)tant(e) mi(hf)hi(g) ma(e)la.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(ih) (::)

Ant. 2. Avertántur retrórsum et erubéscant, qui cógitant mihi mala.

Ant. 2.

Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;

For it is not an enemy that insults me: I would bear it;

et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.

it is not an adversary who rises up against me: I would hide myself before him.

Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,

But thou wast another me, my confidant and my friend.

qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.

We lived together in sweet intimacy, we went with the crowd unto the house of God.

[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,

[May death surprise them, let them descend alive to Sheol!

quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]

For wickedness is in their dwelling, in their midst.]

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. A(h)ver(h)tán(hi)tur(i) () re(i)trór(i>)sum(ih) (,) et(h) e(hg)ru(fh)bé(hih)scant,(e) (,) qui(h) có(gih/i>)gi(fe)tant(e) mi(hf)hi(g) ma(e)la.(e)
(::)

Ant. Avertántur retrórsum et erubéscant, qui cógitant mihi mala.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) IU(j)stus(ig) *() non(ij) con(h)tur(g)bá(h)bi(g)tur,(f) (,) qui(f)a(h) Dó(j)mi(j)nus(ig) fir(i)mat(j) ma(hi)num(hg) e(g)ius.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Iustus non conturbábitur, quia Dóminus firmat manum eius.

Ant. 3.

III

Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.

As for me, I cry out to God, and the Lord will save me.

Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.

In the evening, in the morning, in the middle of the day, I complain, I groan, and He shall hearken my voice.

Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.

He shall deliver my soul in peace from the battle that is being waged against me, for there are many who are waging war against me.

Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.

God will hearken, and He shall humble them, He who is before the ages.

Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.

For there is no change in them, and they have not the fear of God.

Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.

he lays his hand on those who were at peace with Him, he violates His covenant.

Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:

From his mouth come words sweet as milk, and war is in his heart.

mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.

His speeches are smoother than oil, but they are naked swords.

Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.

Commit thy lot unto the Lord, and He shall sustain thou; He shall not let the righteous forevermore totter.

Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.

And Thou, O God, will bring them down into the pit of perdition;

Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.

men of blood and cunning will not behold half their days; for my part, I put my trust in Thou.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(j)stus(ig) () non(ij) con(h)tur(g)bá(h)bi(g)tur,(f) (,) qui(f)a(h) Dó(j)mi(j)nus(ig) fir(i)mat(j) ma(hi)num(hg) e(g)ius.(g)
(::)

Ant. Iustus non conturbábitur, quia Dóminus firmat manum eius.

Ant.

v. Mórtuus est propter delícta nostra, allelúia. r. Et resurréxit propter iustificatiónem nostram, allelúia.

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 15, 5-35

Surrexérunt quidam de hæresi pharisæórum qui credíderant, dicéntes: «Opórtet circumcídere eos, præcípere quoque serváre legem Móysis!» Convenerúntque apóstoli et presbýteri vidére de verbo hoc. Cum autem magna conquisítio fíeret, surgens Petrus dixit ad eos: «Viri fratres, vos scitis quóniam ab antíquis diébus in vobis elégit Deus per os meum audíre gentes verbum evangélii et crédere; et qui novit corda, Deus testimónium perhíbuit illis dans Spíritum Sanctum sicut et nobis et nihil discrévit inter nos et illos fide puríficans corda eórum. Nunc ergo quid tentátis Deum impónere iugum super cervícem discipulórum, quod neque patres nostri neque nos portáre potúimus? Sed per grátiam Dómini Iesu crédimus salvári quemádmodum et illi.»

Tácuit autem omnis multitúdo, et audiébant Bárnabam et Paulum narrántes quanta fecísset Deus signa et prodígia in géntibus per eos. Et postquam tacuérunt, respóndit Iacóbus dicens: «Viri fratres, audíte me. Símeon narrávit quemádmodum primum Deus visitávit súmere ex géntibus pópulum nómini suo, et huic concórdant verba Prophetárum, sicut scriptum est: Post hæc revértar et reædificábo tabernáculum David quod décidit, et dirúta eius reædificábo et érigam illud, ut requírant réliqui hóminum Dóminum et omnes gentes, super quas invocátum est nomen meum, dicit Dóminus fáciens hæc nota a sæculo. Propter quod ego iúdico non inquietári eos qui ex géntibus convertúntur ad Deum, sed scríbere ad eos ut abstíneant se a contaminatiónibus simulacrórum et fornicatióne et suffocáto et sánguine. Móyses enim a generatiónibus antíquis habet in síngulis civitátibus, qui eum prdicent in synagógis, ubi per omne sábbatum légitur.»

Tunc plácuit apóstolis et presbýteris cum omni ecclésia eléctos viros ex eis míttere Antiochíam cum Paulo et Bárnaba: Iudam qui cognominátur Barsábbas, et Silam, viros primos in frátribus, scribéntes per manum eórum: «Apóstoli et presbýteri fratres his qui sunt Antiochíæ et Sýriæ et Cilíciæ frátribus ex géntibus, salútem! Quóniam audívimus quia quidam ex nobis quibus non mandávimus, exeúntes turbavérunt vos verbis everténtes ánimas vestras, plácuit nobis colléctis in unum elígere viros et míttere ad vos cum caríssimis nobis Bárnaba et Paulo, homínibus, qui tradidérunt ánimas suas pro nómine Dómini nostri Iesu Christi. Mísimus ergo Iudam et Silam, qui et ipsi verbis réferent éadem.

Visum est enim Spirítui Sancto et nobis nihil ultra impónere vobis óneris quam hæc necessário: abstinére ab idolóthytis et sánguine et suffocátis et fornicatióne; a quibus custodiéntes vos bene agétis. Valéte.»

Illi ígitur dimíssi descendérunt Antiochíam et congregáta multitúdine, tradidérunt epístulam; quam cum legíssent, gavísi sunt super consolatióne. Iudas quoque et Silas, cum et ipsi essent prophétæ, verbo plúrimo consoláti sunt fratres et confirmavérunt. Facto autem témpore, dimíssi sunt cum pace a frátribus ad eos qui míserant illos. Paulus autem et Bárnabas demorabántur Antiochíæ docéntes et evangelizántes cum áliis plúribus verbum Dómini.

r. Hymnum cantáte nobis, allelúia; * Quómodo cantábimus cánticum Dómini in terra aliéna? Allelúia, allelúia. v. Super flúmina Babylónis illic sédimus et flévimus, dum recordarémur tui, Sion. * Quómodo. v. Glória Patri. * Quómodo.

In secundo nocturno, anno II

Ex Adhortatióne apostólica Redemptóris custos Ioánnis Pauli papæ secúndi (Nn. 22-24 : AAS 82, 1990, 26-27)

Amóris intra famíliæ Nazarethánæ vitam cotidiána comprobátio est opus ipsum. Circumscríbit evangélica narrátio óperis sive labóris genus, quo nitebátur Ioséphus suæ famíliæ aliménta præbére : opus est fabri lignárii. Totum vitæ Ioséphi ámbitum compléctitur simplex hic títulus. Hi anni sunt vitæ abscónditæ Iesu de quibus evangelísta post evéntum in templo edísserit : Et descéndit cum eis et venit Názareth et erat súbditus illis. Quæ sane subdítio, Iesu vidélicet obœdiéntia in Nazarethána domo, étiam uti communicátio óperis Ioséphi intellégitur. Qui namque fabri fílius nominátus erat, sui putatívi patris didícerat opus.

Si autem in salútis sanctitatísque órdine Nazarethána família spécies exstat et humanárum familiárum exémplar, consímili certe modo táliter éxstitit étiam Iesu labor iuxta fabrum Ioséphum. Labor humánus ac singillátim mánuum opus in Evangélio vim particulárem invénit. In mystérium incarnatiónis una cum Fílii Dei natúra humána suscéptum étiam illud est paritérque modo peculiári redémptum. Ex mensa ígitur opificínæ suæ, ubi cum Iesu opus factitábat suum Ioséphus, hóminum labórem ad redemptiónis arcánum própius addúxit.

Pondus ipsum labóris in hóminis vita póstulat ut eius perspiciántur ac suscipiántur eleménta unde omnes hómines ádiuvet ut per ipsíus viam appropínquent Deo creatóri ac redemptóri, ut salvífica eius consília de hómine mundóque commúnicent et ut sua in vita áltius perspíciant et éxcolant amicítiam cum Christo, participántes vivo modo per fidem triplex ipsíus munus : sacerdótis, prophétæ, regis. Dénique tandem de cotidiánæ ágitur sanctificatióne vitæ, quam quisque suam secúndum conditiónem ássequi debet et quæ ad exémplum ómnibus patens promovéri potest.

r. Ascéndit Ioseph a Galilæa de civitáte Názareth in Iud am in civitátem David, quæ vocátur Béthlehem; * Eo quod esset de domo et família David, allelúia. v. Ut profiterétur cum María desponsáta sibi uxóre. * Eo quod. v. Glória Patri. * Eo quod.

Orémus.

Rerum cónditor, Deus, qui legem labóris humáno géneri statuísti, † concéde propítius, ut, beáti Ioseph exémplo et patrocínio, * ópera perficiámus quæ prǽcipis, et prǽmia consequámur quæ promíttis. Per Dóminum.

Author of things, God, who has ordained the law of labor unto the human race, grant us with kindness, by the example and protection of the blessed Joseph, to perform the works which Thou hast prescribed, and to obtain the rewards which Thou hast promised.

%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.