v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.
Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.
Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.
Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.
Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Lord Jesus, grant unto our souls Eternal paschal joy, we pray, And grant a share in victory To those reborn by grace today.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
All glory, Jesus, be to you, The conqueror whom we adore, The Father and the Spirit blest Who reign with you for evermore.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 19, 21-40
Propósuit Paulus in Spíritu, tránsita Macedónia et Acháia, ire Hierosólymam, dicens: «Postquam fúero ibi, opórtet me et Romam vidére.» Mittens autem in Macedóniam duos ex ministrántibus sibi, Timótheum et Erástum, ipse remánsit ad tempus in Asia.
Facta est autem in illo témpore turbátio non mínima de via. Demétrius enim quidam nómine, argentárius, fáciens ædes argénteas Diánæ præstábat artifícibus non módicum quæstum; quos cóngregans et eos, qui eiúsmodi erant opífices, dixit: «Viri, scitis quia de hoc artifício acquisítio est nobis et vidétis et audítis quia non solum Ephesi, sed pæne tótius Asiæ Paulus hic suádens avértit multam turbam dicens quóniam non sunt dii, qui mánibus fiunt. Non solum autem hæc periclitátur nobis pars in redargutiónem veníre, sed et magnæ deæ Diánæ templum in níhilum reputári, et déstrui incípiet maiéstas eius quam tota Asia et orbis colit.»
His audítis, repléti sunt ira et clamábant dicéntes: «Magna Diána Ephesiórum!», et impléta est cívitas confusióne, et ímpetum fecérunt uno ánimo in theátrum, rapto Gáio et Aristárcho Macedónibus, comítibus Pauli. Paulo autem volénte intráre in pópulum, non permisérunt discípuli; quidam autem de Asiárchis, qui erant amíci eius, misérunt ad eum rogántes, ne se daret in theátrum. Alii autem áliud clamábant; erat enim ecclésia confúsa, et plures nesciébant qua ex causa conveníssent.
De turba autem instruxérunt Alexándrum, propelléntibus eum Iudæis; Alexánder ergo, manu siléntio postuláto, volébat ratiónem réddere pópulo. Quem ut cognovérunt Iudæum esse, vox facta est una ómnium quasi per horas duas clamántium: «Magna Diána Ephesiórum!» Et cum sedásset scriba turbam, dixit: «Viri Ephésii, quis enim est hóminum qui nésciat Ephesiórum civitátem cultrícem esse magnæ Diánæ et simulácri a Iove delápsi? Cum ergo his contradíci non possit, opórtet vos sedátos esse et nihil témere ágere. Adduxístis enim hómines istos neque sacrílegos neque blasphemántes deam nostram. Quod si Demétrius et, qui cum eo sunt, artífices habent advérsus áliquem causam, convéntus forénses agúntur, et procónsules sunt: accúsent ínvicem. Si quid autem ultérius quæritis, in legítima ecclésia póterit absólvi. Nam et periclitámur árgui seditiónis hodiérnæ, cum nullus obnóxius sit, de quo non possímus réddere ratiónem concúrsus istíus.» Et cum hæc dixísset, dimísit ecclésiam.
r. Isti sunt agni novélli qui annuntiavérunt Allelúia; modo venérunt ad fontes, * Repléti sunt claritáte, allelúia, allelúia. v. In conspéctu Agni amícti sunt stolis albis, et palmæ in mánibus eórum. * Repléti sunt. v. Glória Patri. * Repléti sunt.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Expositióne sancti Ambrósii epíscopi in psalmum centésimum décimum octávum (Sermo 11, 5-7: CSEL 62, 236-237)
Effúndo in conspéctu eius oratiónem meam, in deficiéndo ex me spíritum meum. Defécit enim eius spíritus, immo ab eo déficit spíritus suus, qui se ipsum negat, ut adhæreat Christo. Unde sémitæ eius cognoscúntur a Dómino; quia non sunt carnis, sed Christi sémitæ. Etenim requiréntium Deum via Christus est. Et nos ígitur illud concupiscámus ætérnum, illud salutáre Dei: non sæculári intendámus glóriæ. Attóllat ígitur se ánima nostra defíciens víribus suis; ut adhæreat salutári Dei, qui est Christus Dóminus Iesus, quod interpretatióne dícitur Dómini salus. Ipse est enim salus, véritas, virtus atque sapiéntia. Qui ígitur déficit sibi, ut virtúti adhæreat, amíttit quod suum est, áccipit quod ætérnum est.
Séquitur: Defecérunt óculi mei in verbum tuum, dicéntes: «Quando consolabéris me?» Ibi in salutáre déficit ánima, eo quod concupíscit eum cuius passióne serváta est: hic in verbum Dómini Prophétæ óculi defecérunt. Et videámus ne quemádmodum illic adhærens Christo ánima déficit in unum spíritum, et fit unus spíritus: ita et defíciant óculi, ut fiat una mens. Oculi enim mentis isti sunt, óculi scílicet interióris hóminis, non hi óculi qui ministério fungúntur obtútus.
Est enim óculus et mens carnis: sed ille cæcus est óculus, qui non videt quæ divína sunt, qui frustra mente carnis inflátus est. Est et álius óculus, sensus Christi, quo Ecclésia videt Christum; sicut ipse dicit ad sponsam: Corde nos cepísti uno ab óculis tuis. Mérito uno óculo Christus vidétur; quia non vidétur óculo carnáli: aut quia duos óculos habens Ecclésia, morálem et mýsticum, fídei óculo plus videt Christum. Mýsticus enim óculus acútior est, morális dúlcior.
r. Audívi vocem de cælo tamquam vocem tonítrui magni, allelúia: * Regnábit Deus noster in ætérnum, allelúia, quia facta est salus et virtus et potéstas Christi eius, allelúia, allelúia. v. Vidi ángelum Dei volántem per médium cæli, voce magna clamántem et dicéntem: * Regnábit. v. Glória Patri. * Regnábit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
