v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne rex altíssime, redémptor et fidélium, quo mors solúta déperit, datur triúmphus grátiæ,
Scandis tribúnal déxteræ Patris tibíque cæ ́ litus fertur potéstas ómnium, quæ non erat humánitus,
Ut trina rerum máchina cæléstium, terréstrium et inferórum cóndita, flectat genu iam súbdita.
That so, in natures triple frame, Each heavenly and each earthly name, And things in hells abyss abhorred, May bend the knee and own Him Lord.
Tremunt vidéntes ángeli versam vicem mortálium; culpat caro, purgat caro, regnat caro Verbum Dei.
Tu, Christe, nostrum gáudium, manens perénne præ ́ mium, mundi regis qui fábricam, mundána vincens gáudia.
Hinc te precántes quæsumus, ignósce culpis ómnibus et corda sursum súbleva ad te supérna grátia,
To Thee we therefore humbly pray That Thou wouldst purge our sins away, And draw our hearts by cords of grace To Thy celestial dwelling-place.
Ut, cum rubénte cœperis clarére nube iúdicis, pœnas repéllas débitas, reddas corónas pérditas.
So when the Judgment day shall come, And all must rise to meet their doom, Thou wilt remit the debts we owe, And our lost crowns again bestow.
Iesu, tibi sit glória, qui scandis ad cæléstia, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæ ́ cula. Amen.
Ant. 1. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.
Ant. 1. Our God will come to manifest Himself, and will not be silent.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.
Ant. Our God will come to manifest Himself, and will not be silent.
Ant. 2. Immola Deo sacrifícium laudis.
Ant. 2. Immolate a sacrifice of praise to God.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Immola Deo sacrifícium laudis.
Ant. Immolate a sacrifice of praise to God.
Ant. 3. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.
Ant. 3. For I want mercy, not sacrifice, and the knowledge of God is better than burnt offerings.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.
Ant. For I want mercy, not sacrifice, and the knowledge of God is better than burnt offerings.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 25, 1-27
Festus ergo cum venísset in provínciam, post tríduum ascéndit Hierosólymam a Cæsaréa; adierúntque eum príncipes sacerdótum et primi Iudæórum advérsus Paulum, et rogábant eum postulántes grátiam advérsum eum, ut iubéret perdúci eum in Ierúsalem, insídias tendéntes, ut eum interfícerent in via. Festus ígitur respóndit servári Paulum in Cæsaréa, se autem matúrius profectúrum: «Qui ergo in vobis, ait, poténtes sunt, descendéntes simul, si quod est in viro crimen, accúsent eum.» Demorátus autem inter eos dies non ámplius quam octo aut decem, descéndit Cæsaréam, et áltera die sedit pro tribunáli et iussit Paulum addúci. Qui cum perdúctus esset, circumstetérunt eum, qui ab Hierosólyma descénderant, Iudæi, multas et graves causas obiciéntes, quas non póterant probáre, Paulo ratiónem reddénte: «Neque in legem Iudæórum neque in templum neque in Cæsarem quidquam peccávi.» Festus autem volens Iudæis grátiam præstáre, respóndens Paulo dixit: «Vis Hierosólymam ascéndere et ibi de his iudicári apud me?»
Dixit Paulus Festo: «Ad tribúnal Cæsaris sto, ubi me opórtet iudicári. Iudæis nihil nócui, sicut et tu mélius nosti. Si ergo iniúste egi et dignum morte áliquid feci, non recúso mori; si vero nihil est eórum quæ hi accúsant me, nemo potest me illis donáre. Cæsarem appéllo!»
Tunc Festus cum consílio locútus respóndit: «Cæsarem appellásti; ad Cæsarem ibis.» Et cum dies áliquot transácti essent, Agríppa rex et Bereníce descendérunt Cæsaréam et salutavérunt Festum. Et cum dies plures ibi demoraréntur, Festus regi indicávit de Paulo dicens: «Vir quidam est derelíctus a Felíce vinctus, de quo cum essem Hierosólymis, adiérunt me príncipes sacerdótum et senióres Iudæórum postulántes advérsus illum damnatiónem; ad quos respóndi quia non est consuetúdo Románis donáre áliquem hóminem, priúsquam is qui accusátur, præséntes hábeat accusatóres locúmque defendéndi se ab accusatióne accípiat. Cum ergo huc conveníssent, sine ulla dilatióne sequénti die sedens pro tribunáli iussi addúci virum; de quo cum stetíssent accusatóres, nullam causam deferébant, de quibus ego suspicábar malis, quæstiónes vero quasdam de sua superstitióne habébant advérsus eum et de quodam Iesu defúncto, quem affirmábat Paulus vívere. Hæsitans autem ego de huiúsmodi quæstióne, dicébam si vellet ire Hierosólymam et ibi iudicári de istis. Paulo autem appellánte, ut servarétur ad Augústi cognitiónem, iussi servári eum, donec mittam eum ad Cæsarem.» Agríppa autem ad Festum: «Volébam et ipse hóminem audíre!» – «Cras, inquit, áudies eum.»
Altera autem die, cum venísset Agríppa et Bereníce cum multa ambitióne, et introíssent in auditórium cum tribúnis et viris principálibus civitátis, et iubénte Festo, addúctus est Paulus. Et dicit Festus: «Agríppa rex et omnes, qui simul adéstis nobíscum viri, vidétis hunc, de quo omnis multitúdo Iudæórum interpellávit me Hierosólymis et hic, clamántes non oportére eum vívere ámplius. Ego vero cómperi nihil dignum eum morte fecísse, ipso autem hoc appellánte Augústum, iudicávi míttere. De quo quid certum scribam dómino, non hábeo; propter quod prodúxi eum ad vos et máxime ad te, rex Agríppa, ut, interrogatióne facta, hábeam quid scribam: sine ratióne enim mihi vidétur míttere vinctum et causas eius non significáre.»
r. Non conturbétur cor vestrum: ego vado ad Patrem; et, dum assúmptus fúero a vobis, mittam vobis, allelúia, * Spíritum veritátis, et gaudébit cor vestrum, allelúia. v. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Sermónibus sancti Chromátii Aquileiénsis epíscopi (Sermo 31, 1-2: SC 164, 144-146)
Quantam et quam multíplicem grátiam apóstoli apud Dóminum habuérunt, audívit per órdinem diléctio vestra. Primum quidem divérsis linguis locúti sunt, ut linguárum ómnium Dóminum et Creatórem Unigénitum Dei Fílium univérso mundo prædicárent. Neque enim prædicántibus linguis apóstolis lingua crédere potuísset, nisi eos omnis lingua audísset. Non indigébant apóstoli interpretári hómines qui Deum intérpretem et Sanctum Spíritum possidébant. Neque ab hómine egébant quia magístro vitæ Christo cuncta quæ prædicábant didícerant. Primum ergo hanc grátiam apóstoli accepérunt ut linguis ómnibus loqueréntur; deínde has divínas virtútes operári cœpérunt: cæcis lúmina restitúere, surdis audítum, claudis gressum, infírmis sanitátem, mórtuis vitam. Non est hoc humánæ potestátis, sed divínæ poténtiæ.
Hæc enim signa virtútum operabántur apóstoli non secúndum humánam natúram sed secúndum divínam poténtiam. Sícuti faber ferrum quod natúra sua domat ómnia vel rédigit in mássulam, tamen cum missum in igne fúerit et accénsum, non secúndum natúram suam sed secúndum virtútem ignis operátur, ita apóstoli accénsi igne divíno, id est Spíritu Sancto, non secúndum mortálem natúram suam, sed secúndum Dei poténtiam divínas virtútes operári cœpérunt. Morti enim imperáre non est mortális natúræ, sed divínæ poténtiæ.
Operabántur autem apóstoli circa infirmántes dúplici grátia, corporáliter et spiritáliter. Nam córpora quidem ab infirmitátibus corporálibus liberábant, ánimas vero a valitudínibus peccatórum. Grávior enim infírmitas ánimæ quam córporis est. Quod idípsum David in psalmo evidénter osténdit cum dicit: Bénedic ánima mea Dóminum, quia propítius sit ómnibus iniquitátibus tuis, qui sanat omnes languóres tuos. Sunt ergo languóres ánimæ multo gravióres quam languóres córporis. Languóres córporis temporálem mortem hómini ínferunt; languóres autem ánimæ ætérnam mortem acquírunt.
r. Ponis nubem ascénsum tuum, Dómine, * Qui ámbulas super pennas ventórum, allelúia. v. Qui facis ángelos tuos spíritus, et minístros tuos flammam ignis. * Qui ámbulas. v. Glória Patri. * Qui ámbulas.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
