v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne rex altíssime, redémptor et fidélium, quo mors solúta déperit, datur triúmphus grátiæ,
Scandis tribúnal déxteræ Patris tibíque cæ ́ litus fertur potéstas ómnium, quæ non erat humánitus,
Ut trina rerum máchina cæléstium, terréstrium et inferórum cóndita, flectat genu iam súbdita.
That so, in natures triple frame, Each heavenly and each earthly name, And things in hells abyss abhorred, May bend the knee and own Him Lord.
Tremunt vidéntes ángeli versam vicem mortálium; culpat caro, purgat caro, regnat caro Verbum Dei.
Tu, Christe, nostrum gáudium, manens perénne præ ́ mium, mundi regis qui fábricam, mundána vincens gáudia.
Hinc te precántes quæsumus, ignósce culpis ómnibus et corda sursum súbleva ad te supérna grátia,
To Thee we therefore humbly pray That Thou wouldst purge our sins away, And draw our hearts by cords of grace To Thy celestial dwelling-place.
Ut, cum rubénte cœperis clarére nube iúdicis, pœnas repéllas débitas, reddas corónas pérditas.
So when the Judgment day shall come, And all must rise to meet their doom, Thou wilt remit the debts we owe, And our lost crowns again bestow.
Iesu, tibi sit glória, qui scandis ad cæléstia, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæ ́ cula. Amen.
Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
If I was not humbly minded, but exalted my soul:
sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
I
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
"I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
II
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
and their sons will sit on thy throne forevermore.
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 28, 15-31
Cum audíssent de nobis fratres Románi, occurrérunt nobis usque ad Appii Forum et Tres Tabérnas; quos cum vidísset Paulus, grátias agens Deo, accépit fidúciam. Cum introissémus autem Romam, permíssum est Paulo manére síbimet cum custodiénte se mílite. Factum est autem ut post tértium diem convocáret primos Iudæórum; cumque conveníssent dicébat eis: «Ego, viri fratres, nihil advérsus plebem fáciens aut mores patérnos, vinctus ab Hierosólymis tráditus sum in manus Romanórum, qui cum interrogatiónem de me habuíssent, volébant dimíttere eo quod nulla causa esset mortis in me; contradicéntibus autem Iudæis, coáctus sum appelláre Cæsarem, non quasi gentem meam habens áliquid accusáre. Propter hanc ígitur causam rogávi vos vidére et álloqui; propter spem enim Israel caténa hac circúmdatus sum.» At illi dixérunt ad eum: «Nos neque lítteras accépimus de te a Iuda, neque advéniens áliquis fratrum nuntiávit aut locútus est quid de te malum. Rogámus autem a te audíre quæ sentis, nam de secta hac notum est nobis quia ubíque ei contradícitur.»
Cum constituíssent Paulo diem, venérunt fratres Románi ad eum in hospítium plures, quibus exponébat testíficans regnum Dei suadénsque eos de Iesu ex Lege Móysis et Prophétis a mane usque ad vésperam. Et quidam credébant his quæ dicebántur, quidam vero non credébant.
Cumque ínvicem non essent consentiéntes, discedébant, dicénte Paulo unum verbum: «Bene Spíritus Sanctus locútus est per Isaíam prophétam ad patres vestros dicens: Vade ad pópulum istum et dic: Audítu audiétis et non intellegétis, et vidéntes vidébitis et non perspiciétis. Incrassátum est enim cor pópuli huius, et áuribus gráviter audiérunt, et óculos suos compressérunt, ne forte vídeant óculis et áuribus áudiant et corde intéllegant et convertántur, et sanábo illos. Notum ergo sit vobis quóniam géntibus missum est hoc salutáre Dei; ipsi et áudient!» Mansit autem biénnio toto in suo condúcto; et suscipiébat omnes qui ingrediebántur ad eum, prdicans regnum Dei et docens quæ sunt de Dómino Iesu Christo cum omni fidúcia sine prohibitióne.
r. Ultimo festivitátis die, dicébat Iesus: Qui in me credit, flúmina de ventre eius fluent aquæ vivæ. * Hoc autem dixit de Spíritu quem acceptúri erant credéntes in eum, allelúia, allelúia. v. Qui sitit, véniat et bibat, et de ventre eius fluent aquæ vivæ. * Hoc autem. v. Glória Patri. * Hoc autem.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Sermónibus sancto Fulgéntio Ruspénsi epíscopo attribútis (Sermo 8, 1: PL 65, 742-743)
Anniversária sollémnitas ágitur qua die Dóminus noster Iesus Christus Spíritum Sanctum Paráclitum misit, quem discípulis ante promísit. Díxerat enim: Non potest ille veníre, nisi ego abíero. Quadragésimo ítaque die post resurrectiónem suam, cuius sollemnitátem ante decem dies égimus, ascéndit in cælum, nec ímmemor pollicitatiónis suæ, hódie misit Spíritum Sanctum, quem promísit, centum vigínti qui simul fúerant congregáti, tandémque Dómini promissiónem fidéliter exspectábant. Omnibus linguis locúti sunt. Sic quippe tunc Deo plácuit Sancti Spíritus significáre præséntiam, ut qui eum accepísset, ómnibus linguis loquerétur.
Prius ítaque bréviter videámus, quando eum promísit, quare dixit: Non potest veníre ipse, nisi ego abíero. Neque enim separábilis est a Fílio Dei Spíritus Sanctus, aut ímpotens erat eo præsénte veníre, a quo non potest discédere. Sed quóniam adhuc discípulis infírmis formam servi Dóminus demonstrábat, in qua Verbum caro factum est et habitávit in nobis; formam vero servi, id est carnem Dómini, étiam carnáles póterant intuéri; forma autem Dei in qua non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo, non potest nisi a spiritálibus cogitári, proptérea dixit: Non potest ille veníre, nisi ego abíero, tamquam díceret: «Quámdiu circa meam carnem occupátus est vester carnális afféctus, támdiu meam divinitátem non súscipit vester spiritális obtútus.»
Dono enim Spíritus Sancti promíserat eos introducéndos in omnem veritátem, sicut scriptum est: Fide mundans corda eórum. Beáti mundo corde, quia ipsi Deum vidébunt. Abscéssit ítaque corporális forma Dómini a corporálibus óculis eórum, ut per Spíritum Sanctum divínitas Dómini insinuarétur córdibus eórum.
r. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis, ut máneat vobíscum in ætérnum, * Spíritum veritátis, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
