Ecce tértio hoc parátus sum veníre ad vos et non ero gravis vobis; non enim quæro quæ vestra sunt, sed vos, nec enim debent fílii paréntibus thesaurizáre, sed paréntes fíliis. Ego autem libentíssime impéndam et superimpéndar ipse pro animábus vestris. Si plus vos díligo, minus díligar? Esto quidem, ego vos non gravávi; sed cum essem astútus, dolo vos cepi. Numquid per áliquem eórum, quos misi ad vos, circumvéni vos? Rogávi Titum et misi cum illo fratrem; numquid Titus vos circumvénit? Nonne eódem spíritu ambulávimus? Nonne iísdem vestígiis?

  Olim putátis quod excusémus nos apud vos? Coram Deo in Christo lóquimur; ómnia autem, caríssimi, propter vestram ædificatiónem. Tímeo enim, ne forte, cum vénero, non quales volo, invéniam vos, et ego invéniar a vobis, qualem non vultis, ne forte contentiónes, æmulatiónes, animositátes, dissensiónes, detractiónes, susurratiónes, inflatiónes, seditiónes sint; ne íterum, cum vénero, humíliet me Deus apud vos, et lúgeam multos ex his qui ante peccavérunt et non egérunt pæniténtiam super immundítia et fornicatióne et impudicítia, quam gessérunt. Ecce tértio hoc vénio ad vos: in ore duórum vel trium téstium stabit omne verbum. Prædíxi et prædíco, ut præsens bis et nunc absens his, qui ante peccavérunt, et céteris ómnibus, quóniam si vénero íterum, non parcam, quóniam experiméntum quæritis eius, qui in me lóquitur, Christi, qui in vos non infirmátur, sed potens est in vobis. Nam etsi crucifíxus est ex infirmitáte, sed vivit ex virtúte Dei. Nam et nos infírmi sumus in illo, sed vivémus cum eo ex virtúte Dei in vos.

  Vosmetípsos tentáte, si estis in fide; ipsi vos probáte. An non cognóscitis vos ipsos quia Iesus Christus in vobis est? Nisi forte réprobi estis. Spero autem quod cognoscétis quia nos non sumus réprobi. Orámus autem Deum, ut nihil mali faciátis, non ut nos probáti pareámus, sed ut vos, quod bonum est, faciátis, nos autem ut réprobi simus. Non enim póssumus áliquid advérsus veritátem, sed pro veritáte.

  Gaudémus enim, quando nos infírmi sumus, vos autem poténtes estis; hoc et orámus, vestram consummatiónem. Ideo hæc absens scribo, ut non præsens dúrius agam secúndum potestátem, quam Dóminus dedit mihi in ædificatiónem et non in destructiónem. De cétero, fratres, gaudéte, perfécti estóte, exhortámini ínvicem, idem sápite, pacem habéte, et Deus dilectiónis et pacis erit vobíscum. Salutáte ínvicem in ósculo sancto. Salútant vos sancti omnes. Grátia Dómini Iesu Christi et cáritas Dei et communicátio Sancti Spíritus cum ómnibus vobis.

  Dilectíssimi fratres mei, hic rogo, perpéndite quam debitóres simus huic beatíssimæ Dei Genetríci, quantásque illi post Deum de nostra redemptióne grátias ágere debeámus. Illud síquidem corpus Christi, quod beatíssima Virgo génuit, quod in grémio fovit, quod in fásciis cinxit, quod matérna cura nutrívit: illud, inquam, absque ulla dubietáte, non áliud, nunc de sacro altári percípimus, et eius sánguinem in sacraméntum nostræ redemptiónis haurímus. Hoc cathólica fides habet, hoc sancta Ecclésia fidéliter docet.

  Nullus ergo humánus sermo in laude eius invenítur idóneus, de qua mediátor Dei et hóminum cognóscitur incarnátus. Impar est illi omne humánæ linguæ præcónium quæ de intemerátæ carnis suæ viscéribus cibum nobis prótulit animárum: illum vidélicet, qui de semetípso pérhibet, dicens: Ego sum panis vivus, qui de cælo descéndi: si quis ex hoc pane manducáverit, vivet in ætérnum.

  Per cibum namque a paradísi sumus amœnitáte deiécti, per cibum quoque ad paradísi gáudia reparáti. Cibum comédit Eva, per quem nos ætérni ieiúnii fame multávit; cibum María édidit, qui nobis cæléstis convívii áditum patefécit.