Léctio libri Daniélis prophétæ (3,14-20.91-92.95)

  In diébus illis: Ait Nabuchodonósor rex : “Vérene, Sedrac, Misac et Abdénago, deos meos non cólitis et státuam áuream, quam constítui, non adorátis? Numquid estis nunc paráti, quacúmque hora audiéritis sónitum tubæ, fístulæ, cítharæ, sambúcæ, psaltérii et symphóniæ omnísque géneris musicórum, prostérnere vos et adoráre státuam, quam feci? Quod si non adoravéritis, eádem hora mittémini in fornácem ignis ardéntis; et quis est deus, qui erípiat vos de manu mea?”Respondéntes Sedrac, Misac et Abdénago dixérunt regi Nabuchodonósor: “Non opórtet nos de hac re respondére tibi:Si enim Deus noster, quem cólimus, potest erípere nos de camíno ignis ardéntis, et de manu tua, rex, liberábit.Quod si nolúerit, notum sit tibi, rex, quia deos tuos non cólimus et státuam áuream, quam erexísti, non adorámus.”Tunc Nabuchodonósor replétus est furóre, et aspéctus faciéi illíus immutátus est super Sedrac, Misac et Abdénago; et respóndens præcépit, ut succenderétur fornax séptuplum quam succéndi consuéverat. (Hucúsque non habétur in Hebrǽo et, quæ posúimus, de Theodotiónis editióne transláta sunt). Tunc Nabuchodonósor rex obstúpuit et surréxit própere; respóndens ait optimátibus suis: “Nónne tres viros mísimus in médium ignis compedítos?” Qui respondéntes dixérunt regi: “Vere, rex.” Et erúmpens Nabuchodonósor ait: “Benedíctus Deus eórum, Sedrac, Misac et Abdénago, qui misit ángelum suum et éruit servos suos, qui credidérunt in eo, et verbum regis immutavérunt et tradidérunt córpora sua, ne servírent et ne adorárent omnem deum, excépto Deo suo.