v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno I)
De libro Apocalýpsis beáti Ioánnis apóstoli 21, 9-27
Venit unus de septem ángelis habéntibus septem phíalas plenas septem plagis novíssimis et locútus est mecum dicens: «Veni, osténdam tibi sponsam uxórem Agni.» Et sústulit me in spíritu super montem magnum et altum et osténdit mihi civitátem sanctam Ierúsalem descendéntem de cælo a Deo, habéntem claritátem Dei; lumen eius símile lápidi pretiosíssimo, tamquam lápidi iáspidi, in modum crystálli; et habébat murum magnum et altum et habébat portas duódecim et super portas ángelos duódecim et nómina inscrípta, quæ sunt duódecim tríbuum filiórum Israel.
Ab oriénte portæ tres et ab aquilóne portæ tres et ab austro portæ tres et ab occásu portæ tres; et murus civitátis habens fundaménta duódecim, et super ipsis duódecim nómina duódecim apostolórum Agni.
Et qui loquebátur mecum, habébat mensúram arúndinem áuream, ut metirétur civitátem et portas eius et murum eius. Et cívitas in quadro pósita est, et longitúdo eius tanta est quanta et latitúdo. Et mensus est civitátem arúndine per stádia duódecim mília; longitúdo et latitúdo et altitúdo eius æquáles sunt. Et mensus est murum eius centum quadragínta quáttuor cubitórum, mensúra hóminis, quæ est ángeli. Et erat structúra muri eius ex iáspide, ipsa vero cívitas aurum mundum símile vitro mundo. Fundaménta muri civitátis omni lápide pretióso ornáta: fundaméntum primum iaspis, secúndus sapphírus, tértius chalcedónius, quartus smarágdus, quintus sárdonyx, sextus sárdinus, séptimus chrysólithus, octávus berýllus, nonus topázius, décimus chrysóprasus, undécimus hyacínthus, duodécimus amethýstus. Et duódecim portæ duódecim margarítæ sunt, et síngulæ portæ erant ex síngulis margarítis. Et platéa civitátis aurum mundum tamquam vitrum perlúcidum.
Et templum non vidi in ea: Dóminus enim, Deus omnípotens, templum illíus est, et Agnus. Et cívitas non eget sole neque luna ut lúceant ei, nam cláritas Dei illuminávit eam, et lucérna eius est Agnus. Et ambulábunt gentes per lumen eius, et reges terræ áfferunt glóriam suam in illam; et portæ eius non claudéntur per diem, nox enim non erit illic; et áfferent glóriam et divítias géntium in illam. Nec intrábit in ea áliquid coinquinátum et fáciens abominatiónem et mendácium, nisi qui scripti sunt in libro vitæ Agni.
r. Locútus est ad me unus ex septem ángelis, dicens: Veni, osténdam tibi novam nuptam, sponsam Agni; * Et vidi Ierúsalem descendéntem de cælo, ornátam monílibus suis, allelúia, allelúia, allelúia. v. Et sústulit me in spíritu in montem magnum et altum. * Et vidi. v. Glória Patri. * Et vidi.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Diálogo sanctæ Catharínæ Senénsis vírginis De divína Providéntia (Cap. 167 : ed. Ingolstadii, 1583, 290-291. 292)
O Déitas ætérna, o ætérna Trínitas, quæ per uniónem divínæ natúræ fecísti tantum valére prétium sánguinis unigéniti Fílii tui! Tu, Trínitas ætérna, es quoddam mare profúndum, in quo quanto plus quæro, plus invénio; et quanto plus invénio, plus quæro te. Tu quodámmodo insatiabíliter ánimam sátias; quóniam in abýsso tua ita sátias ánimam, quod semper remáneat esúriens atque famélica, te, Trínitas ætérna, peróptans desideránsque te vidére lumen in lúmine tuo.
Gustávi et vidi cum lúmine intelléctus, in lúmine tuo abýssum tuam, ætérna Trínitas, atque pulchritúdinem creatúræ tuæ : propter quod induéndo meípsam in te, vidi me fore tuam imáginem : donánte vidélicet mihi te, Pater ætérne, de poténtia tua et de sapiéntia tua, qua sapiéntia Unigénito tuo est appropriáta. Spíritus vero Sanctus, qui procédit a te, Pater, et a Fílio tuo, dedit mihi voluntátem, per quam me facit aptam ad amándum. Nam tu, Trínitas ætérna, factor es, et ego factúra : unde cognóvi, te illuminánte, in recreatióne quam de me fecísti per sánguinem unigéniti Fílii tui, quod amóre captus es de pulchritúdine factúræ tuæ.
O abýssus, o Trínitas ætérna, o Déitas, o mare profúndum : et quid maius mihi dare póteras quam teípsum? Tu es ignis qui semper ardes et non consúmeris; tu es qui consúmis calóre tuo quemcúmque próprium amórem ánimæ. Tu es íterum ignis qui tollis omnem frigiditátem et illúminas mentes lúmine tuo, quo lúmine fecísti me cognóscere veritátem tuam. In huius lúminis spéculo cognósco te summum bonum, bonum super omne bonum, bonum felix, bonum incomprehensíbile, bonum inæstimábile : pulchritúdinem super omnem pulchritúdinem, sapiéntiam super omnem sapiéntiam : quia tu es ipsa sapiéntia, tu cibus angelórum, qui igne caritátis te dedísti homínibus.
r. Spécie tua et pulchritúdine tua * Inténde, próspere procéde et regna, allelúia. v. Diffúsa est grátia in lábiis tuis, proptérea benedíxit te Deus in ætérnum. * Inténde. v. Glória Patri. * Inténde.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
