The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria III 25 Maii 2027, Hebdomada VIII per annum,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 8;
%%
(c4) DUL(g)ci(hi) de(j)pró(ih)mat(g) cár(h)mi(f)ne(g'_) (,)
de(i)vó(k)ta(j) plebs(i) sol(k)lém(ji)ni(h)a,(g.) (;)
dum(g) in(h) cæ(f)ló(g)rum(e) cúl(fe)mi(d)ne(c'_) (,)
hæc(g) vir(hi)go(j) mi(ih)cat(g) gló(h)ri(f)a.(g.)

2.(::)
Vir(g)go,(hi) quæ(j) Chri(ih)sti(g) láu(h)di(f)bus(g'_) (,)
va(i)cá(k)vit(j) iam(i) vi(k)rí(ji)li(h)ter,(g.) (;)
san(g)ctó(h)rum(f) nunc(g) ag(e)mí(fe)ni(d)bus(c'_) (,)
con(g)iún(hi)gi(j)tur(ih) fe(g)lí(h)ci(f)ter.(g.)

3.(::)
Vi(g)cit(hi) per(j) pu(ih)di(g)cí(h)ti(f)am(g'_) (,)
in(i)fír(k)mæ(j) car(i)nis(k) ví(ji)ti(h)um;(g.) (;)
spre(g)vit(h) mun(f)di(g) blan(e)dí(fe)ti(d)am(c'_) (,)
Chri(g)sti(hi) se(j)quens(ih) ve(g)stí(h)gi(f)um.(g.)

4.(::)
Per(g) hanc(hi) nos,(j) Chri(ih)ste,(g) dí(h)ri(f)ge(g'_) (,)
ser(i)vans(k) a(j) cun(i)ctis(k) hó(ji)sti(h)bus;(g.) (;)
cul(g)pá(h)rum(f) la(g)psus(e) cór(fe)ri(d)ge(c'_) (,)
nos(g) ím(hi)bu(j)ens(ih) vir(g)tú(h)ti(f)bus.(g.)

5.(::)
Ie(g)su,(hi) ti(j)bi(ih) sit(g) gló(h)ri(f)a,(g'_) (,)
qui(i) na(k)tus(j) es(i) de(k) Vír(ji)gi(h)ne,(g.) (;)
cum(g) Pa(h)tr<i>e</i>() et(f) al(g)mo(e) Spí(fe)ri(d)tu,(c'_) (,)
in(g) sem(hi)pi(j)tér(ih)na(g) sǽ(h)cu(f)la.(g.) (::)

A(ghg)men.(gh..) (::)
  Dulci deprómat cármine devóta plebs sollémnia, dum in cælórum cúlmine hæc virgo micat glória.
  Virgo, quæ Christi láudibus vacávit iam viríliter, sanctórum nunc agmínibus coniúngitur felíciter.
  Vicit per pudicítiam infírmæ carnis vítium; sprevit mundi blandítiam Christi sequens vestígium.
  Per hanc nos, Christe, dírige servans a cunctis hóstibus; culpárum lapsus córrige nos ímbuens virtútibus.
  Iesu, tibi sit glória, qui natus es de Vírgine, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.
Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.
annotation: E;
%%
(c4) CLA(h)mor(g) me(h)us(gg) * ad(f) te(g) vé(h)ni(ixi)at(g), De(ixi)us(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h)
  Ant. 1. Clamor meus ad te véniat, Deus.
  Ant. 1. Let my cry reach Thou, O God.
  Psalmus 101
Psalm 101
  Exsulis vota et preces
Vows and pleas from the exiles
  Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
God will comfort us in our tribulations
  I
I
  Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
  Lord, hearken my prayer, and let my cry go to Thou.
  Non abscóndas fáciem tuam a me; in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
  Do not turn thy face away from me; on whatever day I am in tribulation, incline thy ear unto me.
  In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
  On whatever day I call upon Thou, hearken unto me quickly.
  Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
  For my days have vanished like smoke, and my bones have dried up like a trifle.
  Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
  I was smitten like grass, and my heart withered, forasmuch as I forgot to eat my bread.
  A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
  By dint of my voice moaning, my bones have attached themselves to my skin.
  Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
  I have become like the pelican of the desert; I became like the queen's owl. I have been watching, and I have become like the sparrow that stands alone on the roof.
  Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
  All day long my enemies insulted me, and those who praised me conspired against me.
  Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
  Forasmuch as I ate ashes like bread, and mixed my drink with my tears;
  a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
  The aspect of Thy anger and indignation, for after thee raised me thou crushed me.
  Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
  My days have vanished like a shadow, and I have dried up like grass.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

(::)
  Ant. Clamor meus ad te véniat, Deus.
  Ant. Let my cry reach Thou, O God.
annotation: 8g;
%%
(c4) RÉ(f)spi(fg)ce(ghGF) *() hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 2. Réspice humilitátem meam, Dómine.
  Ant. 2.
  II
II
  Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
  But Thou, Lord, stand forevermore, and the memory of Thy name extends from race to race.
  Tu exsúrgens miseréberis Sion, quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
  Thou shalt arise, and Thou shalt have mercy on Zion, for the time has come, the time to have mercy on her, and the time has come.
  quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
  For its stones are loved by Thy servants, and its dust softens them.
  Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
  And the nations will fear Thy name, O Lord, and all the kings of the earth Thy glory,
  quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
  forasmuch as the Lord built Zion, and will be seen in His glory.
  Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
  He looked upon the prayer of the humble, and He did not despise their prayer.
  Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
  Let these things be written for the future generation, and the people that will be created will praise the Lord
  Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
  forasmuch as He looked down from the height of His holy place. The Lord looked from heaven to earth,
  ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
  to hearken the groans of the captives in chains, to deliver the sons of those who had been slain,
  ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
  that they may preach the name of the Lord in Zion, and His praise in Jerusalem,
  cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
  when the peoples and kings assemble to serve the Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ré(f)spi(fg)ce(ghGF) () hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g)
(::)
  Ant. Réspice humilitátem meam, Dómine.
  Ant.
annotation: 1g;
%%
(c4) IU(d)sti(c) *() con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)
  Ant. 3. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
  Ant. 3.
  III
III
  Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
  He said unto him in His strength, "Let me know the few of my days."
  Dicam: “Deus meus, ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
  I said: my God, do not call me back in the middle of my days; Thy years last from age to age.
  Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
  From the beginning, Lord, Thou founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
  Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
  They will perish, but Thou shalt remain; and they will all age like a garment. Thou shalt change them like a garment with which one covers oneself, and they will be changed;
  Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
  but Thou art still the same, and Thy years will not pass away.
  Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
  The sons of Thy servants will have a permanent home, and their seed will be firm forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(d)sti(c) () con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d)
(::)
  Ant. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
  Ant.
  v. Gaudens gaudébo in Dómino. (T.P. allelúia.) r. Et exsultábit ánima mea in Deo meo. (T.P. allelúia.)
  
  In primo nocturno, anno I
  De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
  Christus resurréxit a mórtuis, primítiæ dormiéntium. Quóniam enim per hóminem mors, et per hóminem resurréctio mortuórum: sicut enim in Adam omnes moriúntur, ita et in Christo omnes vivificabúntur. Unusquísque autem in suo órdine: primítiæ Christus; deínde hi, qui sunt Christi, in advéntu eius; deínde finis, cum tradíderit regnum Deo et Patri, cum evacuáverit omnem principátum et omnem potestátem et virtútem.
  
  Opórtet autem illum regnáre, donec ponat omnes inimícos sub pédibus eius. Novíssima autem inimíca destruétur mors; ómnia enim subiécit sub pédibus eius. Cum autem dicat: " Omnia subiécta sunt ", sine dúbio præter eum qui subiécit ei ómnia. Cum autem subiécta fúerint illi ómnia, tunc ipse Fílius subiéctus erit illi qui sibi subiécit ómnia, ut sit Deus ómnia in ómnibus.
  
  Alióquin quid fácient, qui baptizántur pro mórtuis? Si omníno mórtui non resúrgunt, ut quid et baptizántur pro illis? Ut quid et nos periclitámur omni hora? Cotídie mórior, útique per vestram gloriatiónem, fratres, quam hábeo in Christo Iesu Dómino nostro ! Si secúndum hóminem ad béstias pugnávi Ephesi, quid mihi prodest? Si mórtui non resúrgunt, manducémus et bibámus, cras enim moriémur. Nolíte sedúci: " Corrúmpunt mores bonos collóquia mala. " Evigiláte iuste et nolíte peccáre ! Ignorántiam enim Dei quidam habent; ad reveréntiam vobis loquor.
  
  r. Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum, * Cantábo et psalmum dicam Dómino. v. Exsúrge, glória mea; exsúrge psaltérium et cíthara; exsúrgam dilúculo. * Cantábo. v. Glória Patri. * Cantábo.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Tractátu Nicolái Cabásilas De divína litúrgia (Cap. 44: PG 150, 463)
  Christus est intercéssor per quem ómnia assecúti sumus bona quæ a Deo nobis data sunt, vel pótius semper dantur. Non enim postquam semel fuit intercéssor, et ómnia nobis trádidit pro quibus intercésserat, recéssit, sed semper intercédit, non verbis quibúsdam et précibus, sicut solent legáti, sed reípsa. Quænam autem ea res est? Sibi coniúngere et próprias per se grátias impertíri, pro uniuscuiúsque dignitáte et modo purgatiónis.
  
  Et quemádmodum lux quæ per se visum præbet vidéntibus, quibus defécerit, iis quoque visus defúerit: ita étiam cum Christo consuetúdinem esse perpétuam ánimis necésse est, si sint omníno victúræ et quietúræ. Neque enim sine luce potest vidére óculus, neque fíeri potest ut sine Christo vera vita et pax insit ánimis; quóniam ipse est qui solus Deo reconcíliat, qui eam pacem facit, sine qua nulla spes est, ut qui Dei sunt inimíci, sint eius bonórum partícipes.
  
  Sive ergo ab inítio quis Christo coniúnctus non est, sive coniúnctus non mansit, est inimícus et a divínis bonis aliénus. Quid est enim quod humánæ natúræ Deum reconciliávit? Omníno quod hóminem vidit Fílium suum diléctum. Ita étiam unicuíque hómini reconciliátur, si quis gerat formam Unigéniti et illíus ferat corpus, et appáreat unus cum eo spíritus.
  
  r. Ne perdíderis me, Dómine, cum iniquitátibus meis, * Neque in finem irátus resérves mala mea. v. Miserére mei, Deus, miserére mei, quóniam in te confídit anima mea. * Neque. v. Glória Patri. * Neque.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, virginitátis amátor, qui beátam Maríam Magdalénam vírginem, tuo amóre succénsam, donis cæléstibus decorásti, da ut, quam hódie venerámur, * eius puritátis caritatísque imitémur exémpla. Per Dóminum.
  
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut