v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Hymnis angélicis ora resólvimus, dum terréna fluunt nocte siléntia; cæléstes módulos virgo Scholástica puris méntibus ímperat.
Gentis Nursiadum stémmate nóbilis, Agni virgíneo fœ́dere clárior, Sponsi perpétuis fragrat odóribus, cordis vúlnere púlchrior.
Fervens innócuis páscitur ígnibus, et maióra petit pábula cáritas: ut frater súperum gáudia dísserat, virgo fórtior ímpetrat.
O noctis plácidæ dúlcia témpora! quæ cæli dápibus pectus inébriant, dum pandit cúpidis sermo vicárius Iesu numen amábile.
Cordis vera quies, ínclita Trínitas, quæ vultus sátias lúmine cǽlites: sit te dulce loqui, dúlcius ássequi, et per sǽcula pérfrui.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
Fratres: De virgínibus præcéptum Dómini non hábeo, consílium autem do, tamquam misericórdiam consecútus a Dómino ut sim fidélis. Exístimo ergo hoc bonum esse propter instántem necessitátem, quóniam bonum est hómini sic esse. Alligátus es uxóri? Noli quærere solutiónem. Solútus es ab uxóre? Noli quærere uxórem. Si autem accéperis uxórem, non peccásti; et si núpserit virgo, non peccávit. Tribulatiónem tamen carnis habébunt huiúsmodi, ego autem vobis parco.
Hoc ítaque dico, fratres, tempus breviátum est; relíquum est ut et qui habent uxóres, tamquam non habéntes sint, et qui flent, tamquam non flentes, et qui gaudent, tamquam non gaudéntes, et qui emunt, tamquam non possidéntes, et qui utúntur hoc mundo tamquam non abuténtes; præterit enim figúra huius mundi. Volo autem vos sine sollicitúdine esse. Qui sine uxóre est, sollícitus est quæ Dómini sunt, quómodo pláceat Dómino; qui autem cum uxóre est, sollícitus est quæ sunt mundi, quómodo pláceat uxóri, et divísus est. Et múlier innúpta et virgo cógitat quæ Dómini sunt, ut sit sancta et córpore et spíritu; quæ autem nupta est, cógitat quæ sunt mundi, quómodo pláceat viro. Porro hoc ad utilitátem vestram dico, non ut láqueum vobis iníciam, sed ad id quod honéstum est et ut assídue cum Dómino sitis sine distractióne.
Si quis autem turpem se vidéri exístimat super vírgine sua quod sit superadúlta, et ita opórtet fíeri, quod vult fáciat; non peccat: nubant. Qui autem státuit in corde suo firmus, non habens necessitátem, potestátem autem habet suæ voluntátis, et hoc iudicávit in corde suo serváre vírginem suam, bene faciet; ígitur et qui matrimónio iungit vírginem suam, bene facit; et qui non iungit, mélius fáciet.
Mulier alligáta est quanto témpore vir eius vivit; quod si dormíerit vir eius, líbera est, cui vult núbere, tantum in Dómino. Beátior autem erit si sic permánserit, secúndum meum consílium; puto autem quod et ego Spíritum Dei hábeo.
r. Cumque sanctus Benedíctus in cella consísteret, elevátis sursum óculis, vidit soróris suæ ánimam, de córpore eius egréssam, * In colúmbæ spécie cæli secréta penetráre. v. Qui tantæ eius glóriæ congáudens, omnipoténti Deo grátias réferens, eius óbitum frátribus denuntiávit. * In colúmbæ spécie. v. Glória Patri. * In colúmbæ spécie.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Augustíni epíscopi De Trinitáte (Lib. 8, 11-12: CCL 50, 285-287)
Non sanctus quisquam potestáte sua gaudet, sed eius a quo habet posse quidquid congruénter potest; et novit poténtius esse coniúngi Omnipoténti pia voluntáte quam própria voluntáte posse, quod contremíscant qui tália non possunt. Itaque ipse Dóminus Iesus Christus tália fáciens, ut mirántes docéret amplióra, et temporálibus insólitis inténtos atque suspénsos ad ætérna atque interióra convérteret: Veníte, inquit, ad me, omnes qui laborátis et oneráti estis, et ego vos refíciam vos; tóllite iugum meum super vos.
Et non dixit: " Díscite a me quia quatriduános mórtuos súscito "; sed ait: Díscite a me quia mitis sum et húmilis corde. Poténtior est enim et tútior solidíssima humílitas quam ventosíssima celsitúdo. Et ídeo séquitur dicens: Et inveniétis réquiem animábus vestris. Diléctio enim non inflátur, et: Deus diléctio est, et: Fidéles in dilectióne acquiéscunt illi, revocáti a strépitu qui foris est ad gáudia siléntia. Ecce Deus diléctio est: utquid imus et cúrrimus in sublímia cælórum et ima terrárum, quæréntes eum qui est apud nos, si nos esse velímus apud eum?
Nemo dicat: " Non novi quid díligam. " Díligat fratrem, et díliget eámdem dilectiónem. Magis enim novit dilectiónem qua díligit, quam fratrem quem díligit. Ecce iam potest notiórem Deum habére quam fratrem: plane notiórem, quia præsentiórem; notiórem, quia interiórem; notiórem, quia certiórem. Ampléctere dilectiónem Deum, et dilectióne ampléctere Deum.
Ipsa est diléctio quæ omnes bonos ángelos et omnes Dei servos consóciat vínculo sanctitátis, nosque et illos coniúngit ínvicem nobis, et subiúngit sibi. Quanto ígitur sanióres sumus a tumóre supérbiæ, tanto sumus dilectióne plenióres; et quo, nisi Deo plenus est, qui plenus est dilectióne?
r. Post tríduum ígitur sanctus Pater in cella consístens vidit soróris ánimam de córpore egréssam, in spécie cándidæ colúmbæ penetráre cælum, qui glóriæ eius tantæ congáudens * In hymnis et láudibus Omnipoténti grates magnas réddidit et eius óbitum frátribus denuntiávit. v. Tunc vir Dei, missis núntiis qui vírginis deférrent corpúsculum almum in sepúlcro próprio humándum, ínterim totus in víscera pietátis effúsus, * In hymnis. v. Glória Patri. * In hymnis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
