v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Summæ Deus cleméntiæ mundíque factor máchinæ, qui trinus almo númine unúsque firmas ómnia,
Nostros piis cum cánticis fletus benígne súscipe, quo corde puro sórdibus te perfruámur lárgius.
Lumbos adúre cóngruis tu caritátis ígnibus, accíncti ut adsint pérpetim tuísque prompti advéntibus,
Ut, quique horas nóctium nunc concinéndo rúmpimus, donis beátæ pátriæ ditémur omnes áffatim.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Or:
Hymnus
Auctor perénnis glóriæ, qui septifórmis grátiæ das Spíritum credéntibus, assíste mitis ómnibus.
Expélle morbos córporum, mentis repélle scándalum, exscínde vires críminum, fuga dolóres córdium.
Serénas mentes éffice, opus honéstum pérfice, preces orántum áccipe, vitam perénnem tríbue.
Septem diérum cúrsibus nunc tempus omne dúcitur; octávus ille últimus dies erit iudícii,
In quo, Redémptor, quǽsumus, ne nos in ira árguas, sed a sinístra líbera, ad déxteram nos cólloca,
Ut, cum preces suscéperis clemens tuárum plébium, reddámus omnes glóriam trino Deo per sǽcula. Amen.
Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
If I was not humbly minded, but exalted my soul:
sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
I
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
"I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
II
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
and their sons will sit on thy throne forevermore.
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Vocávit Iacob fílios suos et ait eis: " Congregámini, ut annúntiem quæ ventúra sunt vobis in diébus novíssimis. Congregámini et audíte, fílii Iacob, audíte Israel patrem vestrum. Iuda, te laudábunt fratres tui; manus tua in cervícibus inimicórum tuórum; adorábunt te fílii patris tui. Cátulus leónis Iuda: a præda, fili mi, ascendísti; requiéscens accúbuit ut leo et quasi lena; quis suscitábit eum? Non auferétur sceptrum de Iuda et báculus ducis de pédibus eius, donec véniat ille cuius est et cui erit obœdiéntia géntium; ligans ad víneam pullum suum et ad vitem fílium ásinæ suæ lavábit in vino stolam suam et in sánguine uvæ pállium suum; nigrióres sunt óculi eius vino et dentes eius lacte candidióres. "
"Arbor fructífera Ioseph, arbor fructífera super fontem: rami transcéndunt murum. Sed exasperavérunt eum et iurgáti sunt, et adversáti sunt illi habéntes iácula. Et confráctus est arcus eórum, et dissolúti sunt nervi brachiórum eórum per manus Poténtis Iacob, per nomen Pastóris, Lápidis Israel. Deus patris tui erit adiútor tuus, et Omnípotens benedícet tibi benedictiónibus cæli désuper, benedictiónibus abýssi iacéntis deórsum, benedictiónibus úberum et vulvæ. Benedictiónes patris tui confortátæ sunt super benedictiónes móntium æternórum, desidérium cóllium antiquórum; fiant in cápite Ioseph et in vértice nazaræi inter fratres suos. Béniamin lupus rapax; mane cómedet prædam et véspere dívidet spólia. "
Et præcépit eis dicens: " Ego cóngregor ad pópulum meum; sepelíte me cum pátribus meis in spelúnca Máchpela quæ est in agro Ephron Hetthi contra Mambre in terra Chánaan, quam emit Abraham cum agro ab Ephron Hetthæo in possessiónem sepúlcri; ibi sepeliérunt eum et Saram uxórem eius, ibi sepúltus est Isaac cum Rebécca cóniuge sua, ibi et Lia cóndita iacet. " Finitísque mandátis quibus fílios instruébat, collégit pedes suos super léctulum et óbiit; appositúsque est ad pópulum suum.
r. Loquens Ioseph frátribus suis, et ait: Pax vobis, nolíte timére; * Pro salúte enim vestra misit me Dóminus ante vos. v. Nolíte timére, nec vobis durum esse videátur quod vendidístis me in his regiónibus. * Pro salúte. v. Glória Patri. * Pro salúte.
In secundo nocturno, anno II
Ex Homilíis sancti Severiáni Gabalénsis epíscopi De mundi creatióne (Hom. 6, 10: PG 56, 497-498)
Quid ígitur? Damnatióni obnóxius est mulíeris sexus, manétque in dolóribus, nec vínculum sólvitur? Venit Christus qui vínculum solvit: occúrrit ea quæ Dóminum péperit, séxui patrócinans, sancta Virgo pro vírgine; nam virgo erat Eva cum peccávit; damnátæ dolórem solvit, atque gémitum. Sicut enim si quis in régiam vocétur, suos honóribus augére studet, ac, si in angústia fúerint, liberáre; sic sancta Virgo in régiam vocáta, ut divínæ generatióni ministráret, insólito donáta partu, hanc primam grátiam petit, immo áccipit. Quia non decébat culpæ obnóxiam féminam innóxium gígnere, venit is qui primo Evæ tristítiam per gáudium solvit.
Venit ángelus Vírgini dicens: Ave, grátia plena. Tum per Ave, seu Gaude illud, tristítiæ vínculum solvit. Ave; venit is qui solvit tristítiam. Ave, grátia plena, quia háctenus maledícto obnóxia. Hic Dei grátiam animadvérte. Ave, grátia plena, Dóminus tecum. Quia cum illa serpens in tristítia, gaude, quia tecum est Deus. Ac vide ángeli vocem, quómodo totam Christi dispensatiónem éxplicat. Ave, grátia plena. Quia illa dúplicem maledictiónem accépit, tristítiam et gémitum partus, indúcit partum qui solvat priórem illum partum: Ecce concípies in útero et páries fílium, et vocábis nomen eius Iesum. Ipse enim salvum fáciet pópulum suum a peccátis eórum. Patrum tuórum peccáta solvit qui ex te fructus óritur.
Iam mutáta res est. Háctenus qui Evam audiébant, míseram prædicábant: " Væ míseræ: quantam glóriam amísit! Væ míseræ: quanta passa est! " María quotídie ómnium vocem audit: " Beáta: sane plena Spíritu Sancto! " Ac demum vatícinans Virgo audi quid dicat: Benedíctus Dóminus Deus Israel, quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: ex hoc enim beátam me dicent omnes generatiónes.
r. Salus nostra in manu tua est, dómine; respíciat super nos misericórdia tua, * Ut secúri serviámus tibi. v. Vivat, dómine, ánima tua, ut non videámus mortem, neque párvulos nostros deficiéntes. * Ut secúri. v. Glória Patri. * Ut secúri.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
