The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 1;
%%
(c4) NUNC(f) tem(gh)pus(h) ac(h)cep(gf)tá(g)bi(gh)le(h'_) (,)
ful(g)get(e) da(f)tum(g) di(fe)ví(d)ni(ce)tus,(e.) (;)
ut(e) sa(g)net(gh) or(hg)bem(ed) lán(f)gui(ed)dum(d_e) (,)
me(c)dé(e)la(fg) par(e)si(dc)mó(de)ni(ed)æ.(d.) (::)

2. Chris(f)ti(gh) de(h)có(h)ro(gf) lú(g)mi(gh)ne(h'_) (,)
di(g)es(e) sa(f)lú(g)tis(fe) é(d)mi(ce)cat,(e.) (;)
dum(e) cor(g)da(gh) cul(hg)pis(ed) sáu(f)ci(ed)a(d_e) (,)
re(c)fór(e)mat(fg) abs(e)ti(dc)nén(de)ti(ed)a.(d.) (::)

3. Hanc(f) men(gh)te(h) nos(h) et(gf) cór(g)po(gh)re,(h'_) (,)
De(g)us,(e) te(f)né(g)re(fe) pér(d)fi(ce)ce,(e.) (;)
ut(e) ap(g)pe(gh)tá(hg)mus(ed) pró(f)spe(ed)ro(d_e) (,)
per(c)én(e)ne(fg) pas(e)cha(dc) tráns(de)i(ed)tu.(d.) (::)

4. Te(f) re(gh)rum(h) u(h)ni(gf)vér(g)si(gh)tas,(h'_) (,)
cle(g)mens,(e) ad(f)ó(g)ret,(fe) Trí(d)ni(ce)tas,(e.) (;)
et(e) nos(g) no(gh)vi(hg) per(ed) vé(f)ni(ed)am(d_e) (,)
no(c)vum(e) ca(fg)ná(e)mus(dc) cán(de)ti(ed)cum.(d.) (::)
  Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
  Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
  Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
  Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
annotation: 8c;
%%
(c4) QUAM(ji) bo(ji)nus(h) *() De(g)us(h) Is(i)ra(h)el.(g) (::)
E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)
  Ant. 1. Quam bonus Deus Israel.
  Ant. 1.
  Psalmus 72
Psalm 72
  Cur iustus vexetur
Reason why the righteous are harassed
  Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).
Blessed is the one for whom I will not be an occasion for scandal.
  I
I
  Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!
  How good God is to those who are pure in heart!
  Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,
  My feet were almost shaken, my steps almost reversed,
  quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.
  forasmuch as I have envied the wicked, when I behold the peace of sinners.
  Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.
  For death seems to forget them, and their wounds do not last.
  In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.
  They have no share in the labor of mortals, and they are not smitten like other men.
  Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.
  Wherefore pride has seized them; they are covered with their iniquity and ungodliness.
  Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.
  Iniquity comes out as from their fat; they have abandoned themselves unto the passions of their hearts.
  Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.
  Their thoughts and words have been naught but malice; they have uttered iniquity loudly.
  Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.
  They opened their mouths against Heaven, and their tongues roamed the earth.
  Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.
  
  Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”
  And they said, How does God know? * And does the Most High know about it?
  Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.
  Behold at those sinners who abound in everything in this world: they have acquired new riches.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Quam(ji) bo(ji)nus(h) () De(g)us(h) Is(i)ra(h)el.(g)
(::)
  Ant. Quam bonus Deus Israel.
  Ant.
annotation: 2d;
%%
(f3) BE(f)ne(fc)dí(e)cam(f) Dó(h)mi(g)no(f) *(,) qui(e) mi(f)hi(g) trí(h)bu(g)it(fe) in(f)tel(h)lé(g)ctum.(f) (::)
E(h) u(h) o(h) u(g) a(ef) e.(f) (::)
  Ant. 2. Benedícam Dómino qui mihi tríbuit intelléctum.
  Ant. 2.
  II
II
  Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;
  And I said, In vain did I purify my heart, and washed my hands amongst the innocent,
  et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”
  since I have been afflicted all day, and chastened in the morning.
  Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.
  If I had said, "I will speak in this sense," I would have condemned the race of Thy children.
  Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,
  I thought of penetrating this secret; the difficulty was great before me,
  donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.
  until such time as such time as I had entered the sanctuary of God, and understood what their end would be.
  Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.
  Verily, these are snares that Thou hast set before them; Thou overthrew them just as they were rising.
  Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.
  How did they fall into desolation? They disappeared suddenly; they have perished forasmuch as of their iniquity.
  Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.
  Like the dream of those who awaken, O Lord, Thou shalt reduce their image to naught in Thy city.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(f3) a/. Be(f)ne(fc)dí(e)cam(f) Dó(h)mi(g)no(f) (,) qui(e) mi(f)hi(g) trí(h)bu(g)it(fe) in(f)tel(h)lé(g)ctum.(f)
(::)
  Ant. Benedícam Dómino qui mihi tríbuit intelléctum.
  Ant.
annotation: 8g;
%%
(c4) PÓ(g)ne(go)re(f) *() in(gh) De(h)o(ghg) spem(fh) me(h)am(ghg) bo(f)num(fg) est.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 3. Pónere in Deo spem meam bonum est.
  Ant. 3.
  III
III
  Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;
  Forasmuch as my heart has been inflamed, and my loins have been altered,
  et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.
  I have been reduced to nothingness, and plunged into ignorance.
  Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.
  I have become before Thou as a beast of burden, and yet I am evermore with Thou.
  In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.
  Thou held my right hand, and led me according to Thy will, and received me with glory.
  Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.
  For what is there for me in Heaven? and what have I desired from Thou on earth?
  Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.
  My flesh and my heart have failed, O God, who is the God of my heart, and my portion for eternity.
  Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.
  For behold, those who depart from thee will perish; Thou hast resolved to destroy all those who prostitute themselves by distancing themselves from Thou.
  Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,
  As for me, it is my happiness to cleave to God, to put my hope in the Lord God;
  ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.
  to publish all Thy praises at the gates of the daughter of Zion.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Pó(g)ne(go)re(f) () in(gh) De(h)o(ghg) spem(fh) me(h)am(ghg) bo(f)num(fg) est.(g)
(::)
  Ant. Pónere in Deo spem meam bonum est.
  Ant.
  v. Réspice in me, et miserére mei. r. Quia únicus et pauper sum ego.
  v. Behold upon me, and have mercy on me. r. For I am alone and unhappy.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Levítici
  In diébus illis: Præcépit Dóminus Móysi dicens: " Lóquere ad Aaron fratrem tuum, ne omni témpore ingrediátur sanctuárium quod est intra velum coram propitiatório quo tégitur arca, ut non moriátur, quia in nube apparébo super propitiatórium; sed hoc modo ingrediátur: vítulum ófferet pro peccáto et aríetem in holocáustum; subúcula línea sancta vestiétur, feminálibus líneis verecúnda celábit, accingétur zona línea, cídarim líneam impónet cápiti: hæc enim vestiménta sunt sancta quibus cunctis, cum lotus fúerit, induétur. "
  
  Afferet ergo Aaron vítulum pro peccáto et éxpians se et domum suam immolábit eum; assumptóque turíbulo quod de prunis altáris coram Dómino impléverit, et háuriens manu compósitum thymiáma in incénsum ultra velum intrábit in sancta, ut, pósitis super ignem aromátibus coram Dómino, nébula eórum et vapor opériat propitiatórium quod est super testimónium, et non moriátur. Tollet quoque de sánguine vítuli et aspérget dígito sépties contra frontem propitiatórii. Cumque mactáverit hircum pro peccáto pópuli, ínferet sánguinem eius intra velum, sicut præcéptum est de sánguine vítuli, ut aspérgat e regióne propitiatórii et éxpiet sanctuárium ab immundítiis filiórum Israel et a prævaricatiónibus eórum cunctísque peccátis. "
  
  Iuxta hunc ritum fáciet tabernáculo convéntus quod fixum est inter eos in médio sórdium habitatiónis eórum. Nullus hóminum sit in tabernáculo convéntus, quando póntifex ingréditur sanctuárium, ut éxpiet se et domum suam et univérsam congregatiónem Israel, donec egrediátur. Cum autem exíerit ad altáre quod coram Dómino est, expiábit illud et sumptum sánguinem vítuli atque hirci fundet super córnua eius per gyrum; aspergénsque de sánguine dígito sépties mundábit sanctificabítque illud ab immundítiis filiórum Israel. Et postquam compléverit expiatiónem sanctuárii et tabernáculi convéntus et altáris, tunc áfferat hircum vivéntem; et, pósita utráque manu super caput eius, confiteátur Aaron super eum omnes iniquitátes filiórum Israel et univérsa delícta atque peccáta eórum; quæ ponens super caput eius emíttet illum per hóminem parátum in desértum."
  
  r. Abscóndite eleemósynam in sinu páuperis, et ipsa orat pro vobis ad Dóminum, * Quia sicut aqua exstínguit ignem, ita eleemósyna exstínguit peccátum. v. Honóra Dóminum de tua substántia, et de primítiis frugum tuárum da paupéribus. * Quia sicut. v. Glória Patri. * Quia sicut.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi in Evangélium Ioánnis (Hom. 35, 2.3: PG 59, 201.202-203)
  Erat autem quidam régulus cuius fílius infirmabátur Caphárnaum. Hic cum audísset quia Iesus adveníret a Iudæa in Galilam, venit ad eum et rogábat eum ut descénderet et sanáret fílium eius. Cum Iesus dixísset: Vade, fílius tuus vivit, crédidit sermóni eius et ibat. Quid ergo sibi vult hic? Vel hoc Samaritános qui sine signis credidérunt, admírans dixit, vel eam quæ sua videbátur esse civitátem, Caphárnaum nempe, perstríngit. Síquidem cum álius apud Lucam díceret: Credo, Dómine, ádiuva incredulitátem meam, iísdem usus est verbis. Itaque licet hic credíderit, non tamen plene et íntegre: quod declárat cum sciscitátur, qua hora relíquit eum febris.
  
  Volébat enim dícere, num sponte sua, num ex Christi præcépto febris abscessísset. Ut vero cognóvit quia heri hora séptima, crédidit ipse et domus eius tota. Viden' illum credidísse, servis nuntiántibus, non Christo loquénte? Mentem ergo eius, qua vénerat, árguit: ita enim magis illum ad fidem inducébat: ante signum enim non ádmodum credébat. Consíderes velim, vel ipsa verba quantam demónstrent viri infirmitátem. Descénde priúsquam moriátur fílius meus, quasi non posset mórtuum suscitáre et quasi non nosset quo statu puer esset. Ideo illum coárguit et consciéntiam perstríngit, osténdens signa ánimæ causa máxime edi. Hic enim non minus patrem ánimo laborántem curat, quam fílium; ut nobis suádeat non tam signis quam doctrínæ eius attendéndum esse.
  
  Quid ergo per hæc docémur? Ne mirácula exspectémus, neve divínæ poténtiæ pígnora quærámus. Hic namque multos vídeo qui cum, vel fílio vel uxóre ægrotánte, áliquid solátii accepére, maiórem erga Deum pietátem exhibuérunt. Etiámsi vero non exaudiámur, in gratiárum actióne et laude perseveráre par est. Hoc quippe fidélium servórum est, hoc diligéntium et Dóminum ut par est amántium, ut non modo in tranquillitáte, sed étiam in ærúmnis ad illum accúrrant. Qui autem illum in tranquillitáte solum colit, non tanti amóris signa éxhibet, neque pure Christum amat.
  
  r. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis. Commendémus nosmetípsos in multa patiéntia, in ieiúniis multis, * Per arma iustítiæ virtútis Dei. v. In ómnibus exhibeámus nosmetípsos sicut Dei minístros, ut non vituperétur ministérium nostrum. * Per arma. v. Glória Patri. * Per arma.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, qui ineffabílibus mundum rénovas sacraméntis, præsta, quǽsumus, ut Ecclésia tua et ætérnis profíciat institútis, * et temporálibus non destituátur auxíliis. Per Dóminum.
  God, whose ineffable mysteries renew the world, grant to Thy Church to take advantage of the means which Thou hast instituted for her eternal life, and not to lack Thy help for temporal life.
%%
(c4) BE(h)ne(h)di(h)cá(fh)mus(h) Dó(gh) mi(g)no.(gvFE) r/.(::) De(h)o(h) grá(gh)ti(g)as.(gvFE) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut