In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus Adámi Perséniæ abbátis (Fragm. 1: PL 211, 743.744)
Lectio I
Descéndit Christus sane per virgíneum corpus, descéndit sicut plúvia in vellus; et sicut stillicídia stillántia super terram, descendérunt gratiárum flúmina in Maríam. Aspérges me, Dómina mea, hoc hyssópo, et mundábor, lavábis me rore isto tibi de corde Patris infúso, et super nivem dealbábor. Tu tota munda, tota cándida, tota divíni roris aspersióne complúta, et de inviolábili útero Agnum singuláris innocéntiæ paris, et de inadmissíbili véllere sanctórum ánimas caléfacis.
r. Ædificávit Nœ altáre Dómino, ófferens super illud holocáustum; odorátus est Dóminus odórem suavitátis, et benedíxit eis: * Créscite et multiplicámini et repléte terram. v. Ecce ego státuam pactum meum vobíscum et cum sémine vestro post vos. * Créscite.
Lectio II
Per tua víscera summa puritáte innocéntia, plena miseratiónum affluéntia, flúvius miseratiónum Christus descéndit, qui inúndans in dilúvium totíus grátiæ, totíus mundi sordes abstérsit. Per verba tua lac et mel summæ dulcédinis distillántia, in virum perféctum noster párvulus adolévit, qui in fortitúdine patiéntiæ suæ ónera nostræ insufficiéntiæ supportávit: Vere languóres nostros ipse tulit et dolóres nostros ipse portávit, et úmeros quibus portáret ex te hábuit , dum corpus passíbile ex tua carne suscépit.
r. Benedíxit Deus Nœ et fíliis eius, et dixit ad eos: * Créscite et multiplicámini et repléte terram. v. Ecce ego státuam pactum meum vobíscum et cum sémine vestro post vos. * Créscite.
Lectio III
Per te descéndit, per te párvulus ad húmiles venit, qui te in causa nostra advocátam constítuit, qui teípsam pro imménso múnere mundo dedit. Te ad nos veniéndi viam elégit, te nobis in repatriándi sémitam ordinávit. O via expers asperitátis et durítiæ, expers ignorántiæ et erróris! O via commúnis salútis, expers iniquitátis et malítiæ, expers moléstiæ et labóris! Tota es suávis et clara, tota dulcis et recta, mitis et pacífica, quæ et nobis illuminatiónem nostrórum córdium de corde Patris addúcis, et nobis loquens ad cor, corda credéntium in te trahis.
r. Ecce ego státuam pactum meum vobíscum et cum sémine vestro post vos; * Neque erit deínceps dilúvium díssipans terram. v. Arcum meum ponam in núbibus, et erit signum fœderis inter me et inter terram. * Neque erit. v. Glória Patri. * Neque erit.
