v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. 2. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. Call upon Me in the day of trouble, and I will deliver thou.
Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. 3. The sacrifice of praise will honor Me.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. The sacrifice of praise will honor Me.
In primo nocturno, anno II
De libro Nehemíæ
Ego Nehemía veni ad duces regiónis trans flumen dedíque eis epístulas regis. Míserat autem rex mecum príncipes mílitum et équites. Et audiérunt Sanabállat Horonítes et Thobías servus Ammanítes et constristáti sunt afflictióne magna, quod venísset homo qui quæreret prosperitátem filiórum Israel.
Et veni Ierúsalem et eram ibi tribus diébus. Et surréxi nocte ego, et viri pauci mecum, et non indicávi cuíquam quid Deus meus dedísset in corde meo, ut fácerem in Ierúsalem; et iuméntum non erat mecum, nisi ánimal cui sedébam. Et egréssus sum per portam Vallis nocte et ad fontem Dracónis et portam Sterquilínii et considerábam murum Ierúsalem dissipátum et portas eius consúmptas igne. Et transívi ad portam Fontis et ad piscínam Regis, et non erat locus iuménto cui sedébam ut transíret. Et ascéndi per torréntem nocte et considerábam murum; et íterum veni ad portam Vallis et revérsus sum. Magistrátus autem nesciébant quo abíssem aut quid ego fácerem, sed et Iudæis et sacerdótibus et optimátibus et magistrátibus et réliquis, qui faciébant opus, usque ad id loci nihil indicáveram. Et dixi eis:
"Vos nostis afflictiónem in qua sumus, quia Ierúsalem desérta est, et portæ eius consúmptæ sunt igne; veníte et ædificémus murum Ierúsalem et non simus ultra oppróbrium." Et indicávi eis quod manus Dei mei bona esset super me et verba regis, quæ locútus esset mihi, et dixérunt: "Surgámus et ædificémus!" Et confortátæ sunt manus eórum in bonum.
Audiérunt autem Sanabállat Horonítes et Thobías servus Ammanítes et Gosem Arabs et subsannavérunt nos et despexérunt dixerúntque: "Quæ est hæc res quam fácitis? Numquid contra regem vos rebellátis?" Et dedi eis respónsum dicens: "Deus cæli ipse nos facit prosperári, et nos servi eius sumus: surgámus et ædificémus. Vobis autem non est pars et ius et memória in Ierúsalem."
r. Clama in fortitúdine, qui annúntias pacem in Ierúsalem; * Dic civitátibus Iudæ et habitatóribus Sion: Ecce Deus noster quem exspectabámus advéniet. v. Super montem excélsum ascénde, tu, qui evangelízas Sion, exálta in fortitúdine vocem tuam, * Dic. v. Glória Patri. * Dic.
In secundo nocturno, anno II
Ex Constitutióne dogmática Lumen géntium Concílii Vaticáni secúndi De Ecclésia (Nn. 60-61)
Unicus est Mediátor noster secúndum verba Apóstoli: Unus enim Deus, unus et Mediátor Dei et hóminum, homo Christus Iesus, qui dedit redemptiónem semetípsum pro ómnibus. Maríæ autem matérnum munus erga hómines hanc Christi únicam mediatiónem nullo modo obscúrat nec mínuit, sed virtútem eius osténdit.
Omnis enim salutáris beátæ Vírginis inflúxus in hómines non ex áliqua rei necessitáte, sed ex beneplácito divíno exóritur, et ex superabundántia meritórum Christi prófluit, eius mediatióni innítitur, ab illa omníno depéndet, ex eádem totam virtútem haurit; uniónem autem immediátam credéntium cum Christo nullo modo ímpedit sed fovet.
Beáta Vírgo, ab ætérno una cum divíni Verbi incarnatióne tamquam Mater Dei prædestináta, divínæ Providéntiæ consílio, his in terris éxstitit alma divíni Redemptóris Mater, singuláriter præ áliis generósa sócia, et húmilis ancílla Dómini. Christum concípiens, génerans, alens, in templo Patri sistens, Filióque suo in cruce moriénti compátiens, óperi Salvatóris singulári prorsus modo cooperáta est, obœdiéntia, fide, spe, et flagránte caritáte, ad vitam animárum supernaturálem restaurándam. Quam ob causam mater nobis in órdine grátiæ éxstitit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
