v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magi vidéntes párvulum eóa promunt múnera, stratíque votis ófferunt tus, myrrham et aurum régium.
Agnósce clara insígnia virtútis ac regni tui, Puer, cui trinam Pater prædestinávit índolem:
Regem Deúmque annúntiant thesáurus et fragrans odor turis Sabǽi, at mýrrheus pulvis sepúlcrum prǽdocet.
Solemn things of mystic meaning: Incense doth the God disclose; Gold a royal child proclaimeth; Myrrh a future tomb foreshows.
O sola magnárum úrbium maior Bethlem, cui cóntigit ducem salútis cǽlitus incorporátum gígnere!
Bethlehem, of noblest cities None can once with thee compare; Thou alone the Lord from heaven Didst for us incarnate bear.
Hunc et prophétis téstibus isdémque signatóribus testátor et sator iubet adíre regnum et cérnere:
‘Tis He the Prophets’ words foretold, And by their signs shown forth of old; The Father’s witness hath ordained That we should hear with faith unfeigned.
Regnum quod ambit ómnia dia et marína et térrea a solis ortu ad éxitum et tártara et cælum supra.
Iesu, tibi sit glória, qui te revélas géntibus, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
I
I
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
II
II
Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
When they gathered together against me, they held a council to take my life.
Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
[Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
[Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
III
III
Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
v. Annuntiavérunt cæli iustítiam eius. r. Et vidérunt omnes pópuli glóriam eius.
In primo nocturno, anno II
De Cántico canticórum
Ego dórmio, et cor meum vígilat. Vox dilécti mei pulsántis: " Aperi mihi, soror mea, amíca mea, colúmba mea, immaculáta mea, quia caput meum plenum est rore, et cincínni mei guttis nóctium ". " Exspoliávi me túnica mea, quómodo índuar illa? Lavi pedes meos, quómodo inquinábo illos? ". Diléctus meus misit manum suam per forámen, et venter meus ílico intrémuit.
Adiúro vos, fíliæ Ierúsalem: si invenéritis diléctum meum, quid nuntiétis ei? " Quia amóre lángueo ". Quid est dilécto tuo præ céteris, o pulchérrima mulíerum? Quid est dilécto tuo præ céteris, quia sic adiurásti nos? Diléctus meus cándidus et rubicúndus dignóscitur ex mílibus. Caput eius aurum óptimum, cincínni eius sicut racémi palmárum, nigri quasi corvus. Oculi eius sicut colúmbæ super rívulos aquárum quæ lacte sunt lotæ et résident iuxta fluénta pleníssima. Genæ illíus sicut aréolæ arómatum, turrículæ unguentórum; lábia eius lília distillántia myrrham primam.
Manus illíus tornátiles áureæ, plenæ hyacínthis; venter eius opus ebúrneum distínctum sapphíris. Crura illíus colúmnæ marmóreæ quæ fundátæ sunt super bases áureas; spécies eius ut Líbani, eléctus ut cedri. Guttur illíus suavissímum, et totus desiderábilis. Talis est diléctus meus, et ipse est amícus meus, fíliæ Ierúsalem.
r. Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi, ecce de quo dicébam vobis: * Qui post me venit, ante me factus est, cuius non sum dignus corrígiam calceaménti sólvere. v. Hoc est testimónium quod perhíbuit Ioánnes. * Qui. v. Glória Patri. * Qui.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 151, 1-4: CCL 24A, 941-945)
Surge, áccipe púerum et Matrem eius et fuge in Ægýptum. Cui nascénti virgínitas non resístit, non óbviat rátio, non contradícit natúra, quæ potéstas, quæ vis, quod discrímen prævalet, ut compellátur ad fugam? Reveréntius díceret: " Vade in Ægýptum ", ut esset proféctio, non fuga, volúntas, non necéssitas, iudícium, non metus, humánum saltem, si non divínum; at nunc mandátur fuga, mandátur clitus, mandátur per ángelum, ut videátur cælum timor ante tenuísse quam terram. In Ægýptum fuge a tuis ad extráneos, ad sacrílegos a sanctis, a templo tuo ad dæmonum fana, ad idolórum pátriam a regióne sanctórum.
O quam durum! Peregrinátio dura et inter cives fratrésque! Sapit quid sit sua domus, qui sentit aliénam, et ubi est illud: Dómine refúgium factus est nobis, et: Deus noster refúgium et virtus? Si refúgium fugit, si timet virtus, si præsídium migrat, quæ vita, quæ spes, quæ secúritas, quod munímen? Elíæ contra insídias líberi regis, vídua una súfficit; Christo contra Heródis captívi minas Iuda tota non súfficit. Elías missos ad se cælésti igne consúmit, Christus sola fuga fit salvus. Fratres, quod fugit Christus, fuit mystérii, non timóris; creatúræ fuit liberátio, non perículum Creatóris; divínæ virtútis fuit, non fuit fragilitátis humánæ; non fugit propter auctóris mortem, sed fugit propter sæculi vitam. Nam qui mori vénerat, quare fúgeret mortem? Christum totam causam nostræ salútis occíderet, si se párvulum permisísset occídi.
Christus vénerat ut quos præcéptis docúerat, firmáret exémplis, et ipse fáceret quæ faciénda mandáverat; et visu probáret possibília quæ impossibília videbántur audítu. Vénerat ut mundo notítiam suæ deitátis infúnderet, et humáni géneris ignorántiam auférret. Vénerat introdúcere ad fidem gentes. Vénerat elígere apóstolos doctóres orbis, eósque cæléstibus implére doctrínis, muníre virtútibus, armáre signis ut signis edomárent feros, sanárent virtútibus infírmos, doctrínis dóciles edocérent; et ad summum, vénerat mortem pérdere moriéndo, penetrándo inférna dissólvere, resurgéndo sepúlcra reseráre, ascendéndo ad cælos cæléstibus donáre terrénos. Omnia hæc útique periíssent nobis, si Christus, cum esset in cunábulis, non fugísset.
r. Beáta progénies unde Christus natus est! * O quam gloriósa est Virgo, quæ cæli Regem génuit! v. Felix namque es, sacra Virgo María, et omni laude digníssima. * O quam. v. Glória Patri. * O quam.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Corda nostra, quǽsumus, Dómine, tuæ maiestátis splendor illústret, † quo mundi huius ténebras transíre valeámus, * et perveniámus ad pátriam claritátis ætérnæ. Per Dóminum.
Lord, we pray that the brightness of Thy magnificence may illuminate our hearts, that we may be strengthened to pass through the darkness of this world, and that we may attain unto the homeland of eternal brightness.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.