In secundo nocturno, anno I)
Ex Tractátu sancti Irenæi epíscopi Advérsus hæreses (Lib. 3, 17: SC 211, 328-332.334-336)
Lectio I
Dominus potestátem regeneratiónis in Deum dans discípulis, dicébat eis: Eúntes, docéte omnes gentes, baptizántes eos in nómine Patris et Fílii et Spíritus Sancti. Hunc enim promísit per prophétas effúndere se in novíssimis tempóribus super servos et ancíllas, ut prophétent; unde et in Fílium Dei, fílium hóminis factum, descéndit, cum ipso assuéscens habitáre in génere humáno et requiéscere in homínibus et habitáre in plásmate Dei, voluntátem Patris óperans in ipsis et rénovans eos a vetustáte in novitátem Christi.
r. Spíritus Sanctus, procédens a throno, apostolórum péctora invisibíliter penetrávit novum sanctificatiónis signum, * Ut in ore eórum ómnium génera nasceréntur linguárum, allelúia. v. Loquebántur váriis linguis apóstoli magnália Dei,* Ut in ore.
Lectio II
Hunc Spíritum descendísse Lucas ait post ascénsum Dómini super discípulos in Pentecóste, habéntem potestátem ómnium géntium ad intróitum vitæ et ad apertiónem novi testaménti; unde et ómnibus linguis conspirántes hymnum dicébant Deo, Spíritu ad unitátem redigénte distántes tribus et primítias ómnium géntium offerénte Patri.
r. Repléti sunt omnes Spíritu Sancto et cœpérunt loqui prout Spíritus Sanctus dabat éloqui illis, * Et convénit multitúdo dicéntium: Allelúia. v. Loquebántur váriis linguis apóstoli magnália Dei. * Et.
Lectio III
Unde et Dóminus pollícitus est míttere se Paráclitum qui nos aptáret Deo. Sicut enim de árido trítico massa una fíeri non potest sine umóre, neque unus panis, ita nec nos multi unum fíeri in Christo Iesu poterámus sine aqua quæ de cælo est. Et sicut árida terra, si non percípiat umórem non fructíficat, sic et nos, lignum áridum exsisténtes primum, numquam fructificarémus vitam sine supérna voluntária plúvia. Córpora enim nostra per lavácrum illam, quæ est ad incorruptiónem, unitátem accepérunt, ánimæ autem per Spíritum.
r. Apparuérunt apóstolis dispertítæ linguæ tamquam ignis, allelúia; * Sedítque supra síngulos eórum Spíritus Sanctus, allelúia, allelúia. v. Loquebántur váriis linguis apóstoli magnália Dei. * Sedítque.
Lectio IV
Spíritus Dei descéndit in Dóminum, Spíritus sapiéntiæ et intelléctus, Spíritus consílii et virtútis, Spíritus sciéntiæ et pietátis, Spíritus timóris Dei, quem ipsum íterum dedit Ecclésiæ, in omnem terram mittens de cælis Paráclitum, ubi et diábolum tamquam fulgur proiéctum ait Dóminus; quaprópter necessárius nobis est ros Dei, ut non comburámur neque infructuósi efficiámur, et, ubi accusatórem habémus, illic habeámus et Paráclitum, commendánte Dómino Spíritui Sancto suum hóminem, qui incíderat in latrónes, cui ipse misértus est et ligávit vúlnera eius, dans duo denária regália, ut, per Spíritum imáginem et inscriptiónem Patris et Fílii accipiéntes, fructificémus créditum nobis denárium, multiplicátum Dómino annumerántes.
r. Advénit ignis divínus, non combúrens sed illúminans, non consúmens sed lucens, et invénit corda discipulórum receptácula munda, * Et tríbuit eis charísmatum dona, allelúia, allelúia. v. Invénit eos concórdes caritáte, et illustrávit eos inúndans divínitas deitátis. * Et tríbuit. v. Glória Patri. * Et tríbuit.
