In secundo nocturno, anno II )
Ex Sermónibus sancti Leónis Magni papæ (Sermo 60, 1-2: SC 74, 135-137)
Lectio I
Mors Christi multum discipulórum corda turbáverat et de supplício crucis, de emissióne spíritus, de exanimáti córporis sepultúra gravátis mæstitúdine méntibus quidam diffidéntiæ torpor obrépserat. Nam cum sanctæ mulíeres revolútum a monuménto lápidem, sepúlcrum córpore vácuum, et vivéntis Dómini testes ángelos nuntiárent, verba eárum apóstolis aliísque discípulis deliraméntis simília videbántur.
r. Tempus est ut revértar ad eum qui misit me, dicit Dóminus; nolíte contristári, nec turbétur cor vestrum; * Rogo pro vobis Patrem ut ipse vos custódiat, allelúia, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Rogo.
Lectio II
Quam útique hæsitatiónem humána infirmitáte mutántem, nequáquam permisísset Spíritus veritátis prædicatórum suórum inésse pectóribus, nisi illa trépida sollicitúdo et curiósa cunctátio nostræ fídei fundaménta iecísset. Nostris ígitur perturbatiónibus, nostrísque perículis in apóstolis consulebátur: nos in illis viris contra calúmnias impiórum, et contra terrénæ arguménta sapiéntiæ docebámur. Nos illórum instrúxit aspéctus, nos erudívit audítus, nos confirmávit attáctus. Grátias agámus divínæ dispensatióni et sanctórum Patrum necessáriæ tarditáti. Dubitátum est ab illis, ne dubitarétur a nobis.
r. Non conturbétur cor vestrum: ego vado ad Patrem; et, dum assúmptus fúero a vobis, mittam vobis, allelúia, * Spíritum veritátis, et gaudébit cor vestrum, allelúia. v. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis. * Spíritum.
Lectio III
Non ergo ii dies, dilectíssimi, qui inter resurrectiónem Dómini ascensionémque fluxérunt, otióso transiére decúrsu; sed magna in his confirmáta sacraménta, magna sunt reveláta mystéria. In his metus diræ mortis aufértur, et non solum ánimæ, sed étiam carnis immortálitas declarátur. In his per insufflatiónem Dómini infúnditur apóstolis ómnibus Spíritus Sanctus; et beáto apóstolo Petro supra céteros, post regni claves, ovílis domínici cura mandátur.
r. Ascéndit Deus in iubilatióne, allelúia, * Et Dóminus in voce tubæ, allelúia, allelúia. v. Ascéndens Christus in altum, captívam duxit captivitátem. * Et Dóminus.
Lectio IV
In his diébus, duóbus discípulis tértius in via Dóminus comes iúngitur, et ad omnem nostræ ambiguitátis calíginem detergéndam, pavéntium ac trepidántium tárditas increpátur. Flammam fídei illumináta corda concípiunt; et quæ erant tépida, reseránte Scriptúras Dómino, efficiúntur ardéntia. In fractióne quoque panis convescéntium aperiúntur obtútus; multo felícius horum óculis patefáctis, quibus natúræ suæ manifestáta est glorificátio, quam illórum géneris nostri príncipum, quibus prævaricatiónis suæ est ingésta confúsio.
r. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis, ut máneat vobíscum in ætérnum, * Spíritum veritátis, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.